ഒരു യാത്രികന്‍

യവന സാമ്രാജ്യത്തിലൂടെ ഒരു പടയോട്ടം...ഭാഗം 3

2012-01-11T09:54:00.004+04:00

മുന്‍ഭാഗങ്ങള്‍: ഭാഗം 1, ഭാഗം 2
കഴിഞ്ഞ ദിവസം തന്നെ മാപ്പില്‍ അടയാളപ്പെടുത്തിയിരുന്ന Lycabettus Hill ഞങ്ങളുടെ ശ്രദ്ദ ആകര്‍ഷിച്ചിരുന്നു. അതുകൊണ്ട് തന്നെ ഇന്നത്തെ ആദ്യ യാത്ര അങ്ങോട്ടാവാം എന്ന് തീരുമാനിച്ചു. ഒമോണിയയില്‍ നിന്നും സിന്റാഗ്മയിലേക്ക് പോവുമ്പോള്‍ Panepistimiou റോഡില്‍ നിന്നും ഇടതു വശത്തേക്ക് കുന്നിന്‍ മുകളിലേക്ക് നീളുന്ന അനേകം റോഡുകള്‍ ഉണ്ട്. ഞങ്ങള്‍ മാപില്‍ നോക്കി ഏകദേശം കുന്നിനു നേരെ എന്ന് തോന്നിയ ഒരു റോഡിലേക്ക് കയറി. നല്ലകയറ്റമുള്ള വഴിയാണ്. ഇരു വശത്തും ധാരാളം കടകളും വീടുകളും. തട്ട് തട്ടുകളായാണ് കുന്നിന്‍ മുകളിലേക്ക് കെട്ടിടങ്ങളുടെയും പ്രധാന തെരുവുകളുടെയും നിര്‍മ്മിതി. ഞങ്ങള്‍ മറ്റൊരു പ്രധാന റോഡ്‌ ആയ "Akadimias" ലേക്ക് ചെന്ന് കയറി. റോഡ്‌ മുറിച്ചു കടന്നു ഞങ്ങള്‍ അടുത്ത തെരുവിലൂടെ കയറ്റം തുടര്‍ന്നു അല്പനേരത്തെ നടത്തത്തിനു ശേഷം ഞങ്ങള്‍ ചെന്ന് കയറിയത് " Skoufa " റോഡിലെ St. Dionissios ചര്‍ച്ചിന് മുന്നില്‍ ആണ്.

St. Dionissios ചര്‍ച്ച്

നിര്‍മ്മാണ ശൈലികൊണ്ട് മുന്‍പേ കണ്ട ചര്‍ച്ചിനെകാളും ഗ്രീക്ക് ശൈലിയോട് അടുത്ത് നില്കുന്നതാണ് ഈ ചര്‍ച്ചിന്റെത്. അതുകൊണ്ട് തന്നെ മുന്‍തീരുമാനം ഇല്ലായിരുന്നെങ്കില്‍ പോലും കയറിക്കാണാന്‍ തീരുമാനിച്ചു. ഞായറാഴ്ചയായത്‌ കൊണ്ടും മറ്റെന്തോ പ്രത്യേക പരിപാടി ആയതു കൊണ്ടും പള്ളിയില്‍ നല്ല തിരക്ക് ആയിരുന്നു. സവിശേഷ വസ്ത്രം ധരിച്ച വൈദികരും വീഡിയോ ഗ്രാഫെര്‍സും ഒക്കെ ഉണ്ടായിരുന്നു അവിടെ. 1886 കാലം തൊട്ടേ അവിടെ ഒരു ചെറിയ ചര്‍ച്ച് ഉണ്ടായിരുന്നു. ഇന്നുകാണുന്ന വലിയ ചര്‍ച്ചിന്റെ നിര്‍മ്മിതിക്കായി 1900 ല്‍ ആ ചെറിയ പള്ളി പൊളിക്കുകയായിരുന്നു. 1921-1932വരെ ആയിരുന്നു പള്ളിയുടെ നിര്‍മ്മാണ കാലഘട്ടം. അതായത് ഏറെ പഴക്കമില്ലാത്ത ഒരു ചര്‍ച്ച് എന്നര്‍ത്ഥം. സമചതുരാകൃതിയുള്ള കുരിശിന്റെ രൂപമാണ് ചര്‍ച്ചിനുള്ളത്. അതിമനോഹരമായ മൊസൈക് വര്‍ക്കും, മാര്‍ബിള്‍ വര്‍ക്കുകളും ഏറെ ശ്രദ്ദേയം. വളരെപ്പെട്ടന്ന് തിരിച്ചറിയാവുന്ന ഒരു ശൈലി ഗ്രീക്ക് ഫിഗര്‍ വര്‍ക്കുകള്‍കും അലങ്കാരപ്പണികള്‍കും ഉണ്ട്.

യൂറോപ്പിലെ മറ്റു പുരാതന പള്ളികളിലെ ചിത്രരചനാ ശൈലിയായ ബരോക്ക് ശൈലിയില്‍ നിന്ന് മാറി തനതാതായ ഗ്രീക്ക് ശൈലിയില്‍ തന്നെയാണ് ഇവിടുത്തെ ചിത്രപ്പണികള്‍. ചര്‍ച്ചിന്റെ വരാന്തയുടെ മുകളിലെ മച്ചില്‍ കാണുന്ന മൊസൈക് വര്‍ക്ക് അതിമനോഹരം.

മൊസൈക് വര്‍ക്ക്

അധികം പഴക്കമില്ല ഈ വര്‍ക്കുകള്‍ക്കൊന്നും. വിശാലമായ അകത്തളത്തില്‍ മരത്തില്‍ ചെയ്തിരിക്കുന്ന ചിത്രപ്പണികള്‍ എത്രകണ്ടാലും മതിവരില്ല. അത്രമനോഹരമായ അലങ്കാരങ്ങളാണ് കാര്‍വ് ചെയ്തിരിക്കുന്നത്.

ചിത്രപ്പണികള്‍ ചെയ്ത മരപ്പാളിയാണ് മുന്നില്‍

മച്ചില്‍ മുഴുവന്‍ നിറഞ്ഞു നില്‍കുന്ന മനോഹരമായ പെയിന്റിങ്ങുകള്‍. ഒന്ന് ശ്രദ്ദിച്ചാല്‍ മനസ്സിലാകും ഈ ചിത്രങ്ങള്‍ക് ബരോക്ക് ശൈലിയില്‍ നിന്നുള്ള വ്യത്യാസം. Byzantine ആര്‍ട്ട്‌ എന്ന ഗ്രീസിലെ പുരാതന ചിത്രകല രീതിയാണ് ഇവിടെയും അനുവര്‍ത്തിച്ചിരിക്കുന്നത് എന്ന് തോന്നുന്നു. എന്തായാലും ഭംഗിയുള്ള ആ അകത്തളത്തിന്റെ നല്ല ചിത്രങ്ങളൊന്നും എന്റെ ക്യാമറയില്‍ പതിഞ്ഞില്ല.

മച്ചിലെ പെയിന്റിങ്ങുകള്‍

മച്ചിലെയും ചുമരിലെയും പെയിന്റിങ്ങുകള്‍

പള്ളിയില്‍ നിന്നും ഇറങ്ങി ഞങ്ങള്‍ നടത്തം തുടര്‍ന്ന്. വഴി വളഞ്ഞു പുളഞ്ഞു കുന്നിന്‍ മുകളിലേക്ക് നീണ്ടു കിടന്നു. മുകളിലെത്തും തോറും വീടുകള്‍ കുറഞ്ഞു. പകരം വശങ്ങളില്‍ പൈന്‍ മരങ്ങള്‍. പേരറിയാത്ത ചെടികള്‍ പൂത്തിരിക്കുന്നു.

വഴിയോരത്തെ പൂക്കള്‍

തികഞ്ഞ ഏകാന്തതയിലും നിശബ്ദതയിലും ഉള്ള നടത്തം ഏറെ സുഖകരമായിരുന്നു. പക്ഷികളുടെ കളകൂജനം മാത്രമായിരുന്നു ആ നിശബ്ദതയ്ക് ഭംഗം വരുത്തിയിരുന്നത്. മുന്നൂറ്റി നാല് മീറ്റര്‍ ഉയരമുള്ള Lycabettus കുന്നിന്‍ മുകള്‍ വരെ നടന്നുപോവാമെങ്കിലും ഇത്തിരി താഴെ നിന്ന് മുകളിലേക്ക് ഒരു Funicular റെയില്‍ സംവിധാനം ഉണ്ട്. മുകളിലേക്ക് Funicular റെയിലില്‍ പോവാം എന്ന് തീരുമാനിച്ചു. നടത്തം കുഞ്ഞു യാത്രികനേയും ഇത്തിരി മടുപ്പിച്ചിരുന്നു. ഞങ്ങള്‍ അങ്ങോട്ടേക്ക് നടന്നു. അത്രവലുതല്ലാത്ത ഒരു മുറിയിലേക്കാണ് നമ്മള്‍ കയറിച്ചെല്ലുക. ഇടതു വശത്തായി സുവനീറും മറ്റും വില്‍ക്കുന്ന ഒരു കടയുണ്ട്. നേരെമുന്നില്‍ മുകളിലേക്ക് നീളുന്ന റെയില്‍ കാണാം. ആ കടയില്‍ നിന്ന് തന്നെയാണ് ടിക്കറ്റ് എടുക്കേണ്ടത്. ചെന്നപ്പോള്‍ ഞങ്ങള്‍ മാത്രമാണ് അവിടെ ഉണ്ടായിരുന്നത്. ട്രെയിന്‍ സര്‍വീസ് തുടങ്ങാന്‍ ഇനിയും കുറച്ചു നേരം കാത്തിരിക്കെണ്ടിയിരിക്കുന്നു. അല്പം കഴിഞ്ഞപ്പോള്‍ ബെല്‍ജിയത്തില്‍ നിന്നുമുള്ള മധ്യ വയസ്സ് കഴിഞ്ഞ ദംബതികളുമെത്തി. അതുവരെയുള്ള നടത്തം രണ്ടുപേരെയും വല്ലാതെ തളര്‍ത്തിയിരിക്കുന്നു. കിതയ്ക്കുനുണ്ടായിരുന്നു അവര്‍. ഞങ്ങള്‍ പരിചയപ്പെട്ടു സംസാരിച്ചു, ഒരു മാസമായത്രേ അവര്‍ വീട് വിട്ടിട്ട്‌. പലയിടത്തും കറങ്ങി ഗ്രീസില്‍ എത്തിയതാണവര്‍. അവര്‍ക്ക് ഇന്ഗ്ലീഷ്‌ അത്ര വശമില്ലാത്തത് കൊണ്ട് സംസാരം അത്ര സുഗമമായിരുന്നില്ല. ഏറെ നേരത്തെ കാത്തിരിപ്പിന് ശേഷം ടിക്കറ്റ് വാങ്ങിക്കൊള്ളാന്‍ കടയിലെ സ്ത്രീ വന്നു പറഞ്ഞു. ആ കടയില്‍ നിന്ന് തന്നെയാണ് ടിക്കറ്റ് എടുക്കേണ്ടത്. ഞങ്ങള്‍ ടിക്കറ്റ് എടുത്തു കാബിനില്‍ ഇടം പിടിച്ചു. വളരെ മെല്ലെ തുരംഗത്തിലൂടെ വണ്ടിനീങ്ങി ത്തുടങ്ങി. രണ്ട് മിനിട്ടോ മറ്റോ മാത്രമേ ആ യാത്ര നീണ്ടുള്ളൂ. നൂറോ നൂറ്റന്‍പതോ മീറ്റര്‍ മാത്രമേ ആ തുരംഗ റെയിലിന് ദൈഘ്യം കാണൂ.

Funicular റെയില്‍ സ്റ്റേഷനില്‍ നിന്നും പുറത്തിറങ്ങി പടവുകള്‍ കയറി മുകളിലെത്തിയ ഞങ്ങളെ കാത്തിരുന്നത് ഏഥന്‍സിന്റെ മനം മയക്കുന്ന ദൂരക്കാഴ്ച. തണുത്ത കാറ്റ് ഞങ്ങളെ കെട്ടിപ്പുണര്‍ന്നു.

യാത്രികനും കുഞ്ഞു യാത്രികനും

Lime stone rock നിറഞ്ഞതാണ്‌ Lycabettus ഹില്‍. മുകളില്‍ സൈന്റ്റ്‌ ജ്യോര്‍ജിന്റെ 1885 ല്‍ നിര്‍മ്മിതമായവെള്ളച്ചായം പൂശിയ ഒരു കൊച്ചു പള്ളിയുമുണ്ട്. ഇത് പ്രോഫെറ്റ് എലിയാസിന്റെ പേരിലാണ് നിര്‍മ്മിതമായത്.

കുന്നിന്മുകളിലെ കൊച്ചു പള്ളി

പിന്നീട് ചെറിയ കൂടിചെര്‍ക്കലുകളോടെ സൈന്റ്റ്‌ ജ്യോര്‍ജിനു വേണ്ടിയും സമര്‍പ്പിക്കപ്പെട്ടു. അത്കൊണ്ട് ഇപ്പോള്‍ പള്ളിയുടെ പകുതിയോളം പ്രോഫെറ്റ് എലിയസിനായും ബാക്കി പകുതി സൈന്റ്റ്‌ ജ്യോര്‍ജിനായും മാറ്റിയിരിക്കുന്നു. ഞങ്ങള്‍ പള്ളിയുടെ അകത്തേക്ക് കയറി.

കൊച്ചു പള്ളിയുടെ അകത്തളം

മുന്‍പ് സൂചിപ്പിച്ച തരത്തിലുള്ള ഗ്രീക്ക് ശൈലിയിലുള്ള പെയിന്റിങ്ങിനാല്‍ മനോഹരമാക്കിയിരിക്കുന്നു പള്ളിക്കകം. പെയിന്റിങ്ങുകള്‍ പരമ്പരാഗത ശൈലിയില്‍ നിന്നും ഒരല്പം വേറിട്ട് ക്യുബിസവുമായൊക്കെ ചേര്‍ന്ന് നില്‍കുന്ന ശൈലിയായി എനിക്കുതോന്നി. എനിക്കതിഷ്ടമാവുകയും ചെയ്തു.

ചുമരിലെ പെയിന്റിംഗ്

പെയിന്റിങ്ങുകള്‍ കണ്ടിട്ട് അവയ്ക്ക് പള്ളിയോളം പഴക്കം ഉണ്ടോ എന്നത് തീര്‍ച്ചയില്ല. യാത്രികയും കുഞ്ഞു യാത്രികനും അകത്തളത്തില്‍ മെഴുകുതിരി കത്തിച്ചുവെക്കാന്‍ വെക്കാന്‍ ഒരുക്കിയയിടത്ത് കുറച്ചു മെഴുകുതിരികള്‍ കത്തിച്ചു വെച്ച് പള്ളിയില്‍ നിന്നും പുറത്ത് കടന്നു.

മെഴ്കുതിരികള്‍ കത്തിക്കുന്ന യാത്രികയും കുഞ്ഞു യാത്രികനും

അടുത്ത് തന്നെയായി ഒരു മണി ഗോപുരവും ഉണ്ട്. ഞങ്ങള്‍ ആ കുന്നിന്‍ മുകളില്‍ നിന്നുള്ള ദൂരക്കാഴ്ച്ചകളിലേക്ക് കണ്ണ് നട്ടു.

മണിഗോപുരം

ഏഥന്‍സിലെ പരന്നു കിടക്കുന്ന കെട്ടിട സമുച്ചയങ്ങള്‍ക് നടുവില്‍ അങ്ങ് ദൂരെ ഒരു മേശത്തട്ടുപോലെ ഉയര്‍ന്നു നില്‍കുന്ന അക്രോപോളിസ് കാണാം. അതിനും അപ്പുറം അതിരിട്ടുകൊണ്ട് നീലക്കടലും.

അക്രോപോളിസിന്റെ ദൂരക്കാഴ്ച

പനാത്തിനായിക്ക സ്റ്റേഡിയത്തിന്റെ ദൂരക്കാഴ്ചയാണ് മറ്റൊരു വശത്ത് നമ്മെ കാത്തിരിക്കുന്നത്.

പനാത്തിനായിക്ക സ്റ്റേഡിയത്തിന്റെ ദൂരക്കാഴ്ച

അവിടെ നിന്നുള്ള ഏഥന്‍സ് നഗരത്തിന്റെ ദൂരക്കാഴ്ച അത്ര മനോഹരം. നഗരത്തിലെ ദേശീയ ഉദ്യാനവും അവിടെ നിന്ന് കാണാം. കുന്നിന്‍ മുകളില്‍ നിന്നും അല്പം താഴെയായി ഒരു ഓപ്പണ്‍ എയര്‍ തീയേറ്ററും ഉണ്ട്. ഒരു പാട് പരിപാടികള്‍ അവിടെ നടക്കാറുണ്ടത്രെ. ഞങ്ങള്‍ കുന്നിന്‍ ചെരുവിലൂടെ അങ്ങോട്ട്‌ നീളുന്ന പാതയിലൂടെ നടന്നു. സിമന്റ് തേച്ച ചെങ്കുത്തായ പാതയിലൂടെ വേഗം നടക്കാന്‍ യാത്രിക ഇത്തിരി ബുദ്ധിമുട്ടി. ആ പാതയിലൂടെ നടക്കുമ്പോള്‍ അവര്‍ക്ക് ബാലന്‍സ് തെറ്റും പോലെ തോന്നുന്നത്രേ. എനിക്കും കുഞ്ഞുയാത്രികനും അതൊരു ചിരിക്കുള്ള വകയായി.

കൈവരിയില്‍ പിടിച്ചു പിച്ചവച്ച് യാത്രിക

വഴിയോരത്ത്

കുന്നിന്‍ ചെരുവിലുള്ള പൂക്കള്‍ കൊണ്ട് ഞാന്‍ ഒരു കുഞ്ഞു ബൊക്കെ ഉണ്ടാകി യാത്രികയ്കു കൊടുത്തു. കുശുംബന്‍, കുഞ്ഞു യാത്രികന് അത് സഹിച്ചില്ല. അങ്ങനെ അവനും ഒന്ന് ഉണ്ടാക്കി കൊടുത്തു. തീയേറ്ററിന്റെ ഗേറ്റ് അടച്ചിട്ടിരുന്നു. ഞങ്ങള്‍ അവിടം ചുറ്റിനടന്നു കണ്ടു.

തീയേറ്റര്‍

അവിടെ അതി വിശാലമായ ഒരു പാര്‍ക്കിംഗ് ഇടം ഉണ്ട്. അവിടെ ഒരാള്‍ ഫെറാറി അതിവേഗം ഓടിച്ച് അഭ്യാസം കാണിക്കുന്നു. നമ്മളിതെത്ര കണ്ടതാ എന്ന ഭാവം വരുത്തി ഞങ്ങളും ആ അഭ്യാസം കണ്ടു.

തീയേറ്ററിന് അടുത്തുള്ള പൂമരം

സാമാന്യം നല്ല തണുപ്പുണ്ടായിരുന്നു എങ്കിലും അവിടെ ചിലവഴിച്ച സമയം ഞങ്ങള്‍ക് തന്ന അനുഭൂതി അവാച്യം. ഞങ്ങള്‍ Funicular സ്റ്റേഷനിലേക്ക് തിരികെ നടന്നു. അല്പ സമയത്തിനുള്ളില്‍ ട്രെയിന്‍ വന്നു. ഞങ്ങള്‍ തിരികെ താഴെയെത്തി. താഴെ സ്റ്റേഷന് അടുത്ത് നിര്‍ത്തിയിട്ട കാറുകളില്‍ ഒന്ന് കണ്ട് കുഞ്ഞുയാത്രികന്‍ വിളിച്ചു പറഞ്ഞു. "അച്ഛാ മിസ്റ്റര്‍ ബീനിന്റെ കാറ്". പിന്നെ കാറിന്റെ കൂടെ നിന്ന് ഒരു ഫോടോ എടുത്തപ്പോള്‍ അവന്‍ ഹാപ്പിയായി.

കുഞ്ഞു യാത്രികനും മി. ബീനിന്റെ കാറും

അക്രോപോളിസ് ആണ് അടുത്ത ലക്‌ഷ്യം. ഞങ്ങള്‍ കുന്നിറങ്ങി. വന്ന വഴിവിട്ട് കുറേ പടികളുള്ള മറ്റൊരു വഴിയിലൂടെയാണ് ഞങ്ങള്‍ തിരിച്ചിറങ്ങിയത്. നടന്നു സിന്റാഗ്മ ചത്വരത്തില്‍ എത്തിയപ്പോള്‍ അവിടെ ഗാര്‍ഡുകളുടെ ഊഴം മാറ്റം നടക്കുന്നു. മുന്‍ഭാഗത്ത് അതിനെ പ്പറ്റി വിശദമായി പ്രദിപാതിച്ചത് ഓര്‍ക്കുമല്ലോ. എന്നാല്‍ ഇന്നു ഞായറാഴ്ച ആയതുകൊണ്ടാവണം ചില മാറ്റങ്ങള്‍ ശ്രദ്ദേയമാണ്. അവരുടെ അന്നത്തെ വെളുത്ത വസ്ത്രത്തിന് കൂടുതല്‍ ഭംഗിയുണ്ട്. മറ്റൊരു പ്രത്യേകത അന്നത്തെ ദിവസം മറ്റ് ദിവസങ്ങളില്‍ നിന്ന് വ്യത്യസ്തമായി ഗാര്‍ഡിനോട് ചേര്‍ന്ന് നിന്ന് ഫോടോ എടുക്കാം എന്നതാണ്. ഞായറാഴ്ച ആയതു കൊണ്ടാവണം ചത്വരത്തില്‍ ഗാര്‍ഡു മാറ്റം കാണാനും ഫോട്ടോ എടുക്കാനും നല്ല തിരക്കായിരുന്നു. ഞങ്ങളും ഊഴം കാത്ത് നിന്നു. ഞാനും കുഞ്ഞു യാത്രികനും ഗാര്‍ഡിന്റെ അരികിലേക്ക് ചെന്നു. ഞങ്ങള്‍ പോസ് ചെയ്യുമ്പോള്‍ കുഞ്ഞുയാത്രികാന് അടക്കാന്‍ വയ്യാത്ത ചിരി. അവന്‍ പൊട്ടി പ്പൊട്ടി ചിരിച്ചു. കാരണമെന്തന്നോ? അവന്‍ മിസ്റ്റര്‍ ബീനിനെ വീണ്ടും ഓര്‍ത്തു. ഒരു ഗാര്‍ഡിന്റെ കൂടെനിന്ന് മിസ്റ്റര്‍ ബീന്‍ ഫോടോ എടുക്കാന്‍ ശ്രമിക്കുന്ന രസകരമായ ചിത്രം ഓര്‍ക്കുന്നുണ്ടാവുമല്ലോ? അവന്‍ കാര്യം പറഞ്ഞപ്പോള്‍ എനിക്കും ചിരി അടക്കാനായില്ല.

എന്നെ ഇറുകെപ്പിടിച്ച് ചിരിയടക്കുന്ന കുഞ്ഞു യാത്രികന്‍

ഞങ്ങളുടെ അടുത്ത ലക്‌ഷ്യം അക്രോപോലിസ് ആണ്. സമയം വൈകിയിരിക്കുന്നു, ഞായറാഴ്ചയായത്‌ കൊണ്ട് അക്രോപോളിസില്‍ സന്ദര്‍ശകര്‍ക്ക് അനുവദിച്ച സമയം കുറവാണ്. ഞങ്ങള്‍ നടത്തം വേഗത്തിലാക്കി.

തുടരും...

യവന സാമ്രാജ്യത്തിലൂടെ ഒരു പടയോട്ടം...ഭാഗം 2

2011-11-24T10:27:00.000+04:00

മുന്‍ഭാഗങ്ങള്‍: ഭാഗം 1

അടുത്ത ലക്‌ഷ്യം ദേശീയോദ്യാനത്തില്‍ തന്നെയുള്ള "Zappeon"എന്ന കെട്ടിടമാണ്. ഈ കെട്ടിടവും തിയോഫില്‍ ഹാന്‍സെന്റെ നിര്‍മ്മിതി തന്നെ. 1888 ല്‍ പണിതീര്‍ത്തു തുറന്നു കൊടുത്ത ഈ കെട്ടിടം 1896 ലെ സമ്മര്‍ ഒളിമ്പിക്സില്‍ ഫെന്‍സിങ്ങിന്റെ വേദിയായിരുന്നു. 1906 ലെ സമ്മര്‍ ഒളിമ്പിക്സില്‍ ഈ കെട്ടിടം ഒളിമ്പിക് ഗ്രാമമായി ഉപയോഗിച്ചു. ഇങ്ങനെ ഒരു പാട് പ്രധാന സംഭവങ്ങള്‍ക് ഈ കെട്ടിടം ആതിഥ്യം വഹിച്ചു. ഇന്നും മീറ്റിങ്ങുകള്‍ക്കും, പ്രദര്‍ശനങ്ങള്‍കും മറ്റുമുള്ള പ്രീയപ്പെട്ട വേദിയാണിവിടം. ഞങ്ങള്‍ ചെന്നപ്പോള്‍ അവിടെ കെട്ടിട നിര്‍മ്മാണ സാമഗ്രികളുടെ പ്രദര്‍ശനം നടക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു.

Zappeon

ഇരുപത്തഞ്ചോളം മുറികളാണ് ഈ കെട്ടിടത്തിനുള്ളത്. ഈ കെട്ടിടത്തിലെ നടുമുറ്റത്തിനു സമാനമായ വൃത്താകാരത്തിലുള്ള ഇടവും അതിനു ചുറ്റും ധാരാളം അയോണിക് മാതൃകയിലുള്ള തൂണുകളുമുള്ള നിര്‍മ്മിതിക്ക് ഏറെ ഭംഗിയുണ്ട്.

വൃത്താകാരത്തിലുള്ള ഇടവും അയോണിക് മാതൃകയിലുള്ള തൂണുകളും

ധാരാളം സന്ദര്‍ശകരുണ്ടായിരുന്നു അവിടെ. ഒത്തിരിപ്പേര്‍ Zappeon ന്‍റെ നീളന്‍ മാര്‍ബിള്‍ കല്പടവുകളില്‍ ഇരുന്ന് വെയില്‍ കായുന്നു. രാവിലെ തൊട്ടുള്ള നടത്തം ഞങ്ങളെ ഇത്തിരി ക്ഷീപ്പിച്ചിട്ടുണ്ട്. പക്ഷെ മേപ്പിലെ അടുത്ത സ്ഥലത്തെ കുറിച്ചോര്‍ത്തപ്പോള്‍ ക്ഷീണം പമ്പ കടന്നു. അതേ! അതുതന്നെ, ആദ്യ ഒളിമ്പിക്സ് സ്റ്റേഡിയം. ഞങ്ങള്‍ ഒളിമ്പിക് നീന്തല്‍ കുളത്തിനടുത്തുള്ള വഴിയിലൂടെ നടന്നെത്തിയ കവലയില്‍ നിന്നും ഇടത്തോട്ടു നടന്നു.അപ്രതീക്ഷിതമായി ചെറിയ തോതില്‍ മഴ പെയ്തു തുടങ്ങി. ഞങ്ങള്‍ ഒരു മരത്തിനടിയില്‍ അഭയം തേടി. ഏറെ ബുദ്ധിമുട്ടിക്കാതെ മഴയകന്നു. ഇപ്പൊ വെറും ചാറ്റല്‍ മഴമാത്രം. ഞങ്ങള്‍ നടത്തം തുടര്‍ന്നു. ഇതിനിടയില്‍ നടന്നു തളര്‍ന്ന കുഞ്ഞു യാത്രികന്‍ എന്‍റെ ചുമലില്‍ ഇരിപ്പുറപ്പിച്ചിരുന്നു.

മഴ പെയ്തൊഴിഞ്ഞതോടെ തണുപ്പേറിത്തുടങ്ങി. നടപ്പാതയുടെ ഒരു വശത്ത് ഒലിവു മരങ്ങള്‍ നിറഞ്ഞ പുല്തകടി. അതിനുമപ്പുറം മരങ്ങളും കുറ്റിച്ചെടികളും നിറഞ്ഞ കുന്ന്. അതാ മുന്നില്‍ സ്റ്റേഡിയത്തിന്റെ പ്രവേശന കവാടം. എന്തിനെന്നറിയാതെ എന്‍റെ ഹൃദയം വല്ലാതെ തുടിച്ചു.അവാച്യമായ ഒരാഹ്ലാദം മനസ്സില്‍ നിറഞ്ഞു. എവിടെയും ഒലിവുമരങ്ങളുടെ സാന്നിധ്യം ഏറെ ശ്രദ്ദേയം. ടിക്കെറ്റെടുത്ത് സ്റ്റേഡിയത്തിന്റെ പ്രവേശന കവാടത്തിലേക്ക് നടന്നു. അവിടെ നിന്നും തന്ന ഒരു കൊച്ച് ഉപകരണത്തില്‍ നിന്നും ഹെഡ് ഫോണ്‍ വഴി നമ്മള്‍ സ്റ്റേഡിയത്തിന്റെ ഓരോ ഭാഗത്തെത്തുംപോഴും അതിനെ പറ്റിയുള്ള വിശദവിവരങ്ങള്‍ നമ്മുടെ കാതിലെത്തിക്കും. ആ സംവിധാനം ഏറെ ഉപകാര പ്രദമായി. Panathinaiko എന്നും Kallimarmaro എന്നും ഈ സ്റ്റേഡിയം അറിയപ്പെടുന്നു. Agra, Ardettos എന്നീ കുന്നുകള്‍കിടയിലുള്ള വിടവില്‍ 330-329 BC കാലഘട്ടത്തില്‍ Panathinaea ഉത്സവത്തിന്റെ ഭാഗമായി നടത്താറുള്ള അത്ലറ്റിക് മത്സരങ്ങള്‍ക് വേണ്ടിയാണ് ഈ സ്റ്റേഡിയം നിര്‍മ്മിച്ചത്. അഥീന ദേവിയുടെ ഉത്സവമാണ് Panathinaea. ഉത്സവം എല്ലാ വര്‍ഷവും ഉണ്ടാകാറുണ്ടെങ്കിലും അതിനോടനുബന്ധിച്ച കായിക മത്സരങ്ങള്‍ നാല് വര്‍ഷത്തില്‍ ഒരിക്കല്‍ മാത്രമേ ഉണ്ടാകാറുള്ളൂ. ആദ്യ കാലഘട്ടത്തില്‍ ഏഥെന്‍സിലെ പൌരന്മാര്‍ക് മാത്രമേ മത്സരങ്ങളില്‍ പങ്കെടുക്കാന്‍ അനുവാദം ഉണ്ടായിരുന്നുള്ളൂ. 1896 ലെ ആദ്യ ആധുനിക ഒളിമ്പിക്സിന് വേദിയായതും ഈ സ്റ്റേഡിയം തന്നെ.

ആദ്യ ഒളിമ്പിക്സ് സ്റ്റേഡിയം

ഞങ്ങള്‍ സ്റ്റേഡിയത്തിലൂടെ നടന്നു. പൂര്‍ണ്ണമായും വെണ്ണക്കല്ലിലുള്ള നിര്‍മ്മിതി. കുതിര ലാടത്തിന്റെ ആകൃതിയാണ് സ്റ്റേഡിയത്തിനുള്ളത്. ഞങ്ങള്‍ പടവുകളിലൂടെ മുകളിലേക്ക് കയറി. മുകളില്‍ നിന്നും സ്റ്റേഡിയത്തിന്റെയും ചുറ്റുപാടുകളുടെയും കാഴ്ച ഏറെ മനോഹരം. അങ്ങ് ദൂരെ കുന്നിന്മുകളില്‍ തലയുയര്‍ത്തിനില്‍ക്കുന്ന സുപ്രസിദ്ധമായ "അക്രോപോളിസ്". താഴെ ഇറങ്ങുന്നതിനിടയില്‍ രാജാവിനും രാജ്ഞിക്കുമായുള്ള പ്രത്യേക ഇരിപ്പിടത്തില്‍ ഞാനും ഒന്നിരുന്ന് ചുറ്റും കണ്ണോടിച്ചു. ആവേശഭരിതരായ അഥീനിയരുടെ ആരവം എനിക്കും കേള്‍കാം.

രാജാവിന്റെ ഇരിപ്പിടത്തില്‍

ആ ഇരിപ്പിടത്തില്‍ നിന്നും താഴെ ഇറങ്ങി പ്രവേശന കവാടത്തിനു ഇടത് വശത്തായി അകത്ത് ട്രാക്ക് വളയുന്ന ഭാഗത്തിന് തൊട്ടടുത്തായുള്ള മത്സരാര്‍ഥികള്‍ വേദിയിലേക്ക് പ്രവേശിക്കുന്ന ഭാഗത്തേക്ക് നടന്നു. അതൊരു ഗുഹ പോലെ ചെറിയ വളവു തിരിവുകളോടെ മുകളിലേക്ക് നീളുന്നു.

ഗുഹയ്ക് സമാനമായ വഴി

പുരാതന കാലത്ത് നഗ്നരായ ഓട്ടക്കാരും കായികാഭ്യസികളും ഇതുവഴിയാണത്രെ സ്റ്റേഡിയത്തിനകത്തേക്കും പുറത്തേക്കും വന്നിരുന്നത്. ഏറെ രക്തം ചിന്തിയ ഗ്ലാഡിയേറ്റര്‍മാരുടെ പോരാട്ടങ്ങള്‍കും ഈ സ്റ്റേഡിയം വേദിയായിരുന്നു. അവരും വേദിയിലേക്ക് പ്രവേശിച്ചത് ഇതേ ഇടനാഴിയിലൂടെ തന്നെ. ഈര്‍പ്പം നിറഞ്ഞ ആ ഇടനാഴി എന്നെ വല്ലാത്തൊരു മാനസിക നിലയിലേക്ക് കൊണ്ടെറിഞ്ഞു. ഓട്ടക്കാരുടെയും പോരാളികളുടെയും ചുടുനിശ്വാസം അവിടം നിറയുന്നുവോ, പിന്നിലെവിടെയോ അവരുടെ വര്‍ധിച്ച കിതപ്പ് കേള്‍കുന്നതുപോലെ, ജനങ്ങളുടെ ആരവം ഇടനാഴിയില്‍ പ്രതിധ്വനിക്കുന്നതുപോലെ. കുറച്ചു കൂടി മുകളില്‍ എത്തിയപ്പോള്‍ വഴിമുടക്കിക്കൊണ്ട് ഒരു ഇരുമ്പ് ഗേറ്റ്. അത് താഴിട്ടിരിക്കുന്നു.അതിനു മുകളില്‍ സന്ദര്‍ശകര്‍ക്ക് പ്രവേശനമില്ല. വര്‍ഷങ്ങള്‍ക് പിറകില്‍ അതിനു മുകളില്‍ അഥീനി ദേവിയുടെ ഉത്സവത്തിന്റെ ഭാഗമായി യവന സുന്ദരികള്‍ നല്ല ഭര്‍ത്താവിനെ ലഭിക്കുവാന്‍ വേണ്ടി അഗ്നികുണ്ഡത്തിനു ചുറ്റും നഗ്ന നൃത്തം ചെയ്തിരുന്നുവത്രെ. അങ്ങോട്ട് പുരഷന്മാര്‍ക് പ്രവേശനം നിഷിദ്ധമായിരുന്നു. ഇങ്ങനെ ഓരോ കല്ലിനും എത്ര കഥകള്‍ പറയാനുണ്ടാവും. ആളിക്കത്തുന്ന അഗ്നികുണ്ഡത്തില്‍ നിന്നും കനലുകള്‍ പൊട്ടിത്തെറിക്കുന്ന ശബ്ദം ഉയര്‍ന്നു കേള്‍കുന്നുവോ!?, യവന സുന്ദരിമാരുടെ പൊട്ടിച്ചിരികളാല്‍ അവിടം മുഖരിതമാകുന്നുവോ!? സ്വയം മറന്നു നൃത്തം ചെയ്യുന്ന സുന്ദരികളുടെ നഗ്ന മേനിയില്‍ ഉരുണ്ടു കൂടിയ വിയര്‍പ്പുകണങ്ങള്‍ അഗ്നിജ്വാലയില്‍ കനക ശോഭയാര്‍ജ്ജിക്കുന്നുവോ?! ആ ഇരുമ്പ് ഗേറ്റില്‍ പിടിച്ച് ഞാനും ആ പേഗന്‍ ആഘോഷങ്ങളുടെ ഭാഗമായതുപോലെ ചിന്തകളുടെ തിരത്തള്ളലില്‍ സ്വയം നഷ്ടപ്പെട്ടു നിന്നു.

ഇതിനപ്പുറം പ്രവേശനമില്ല

പിന്നീട് ക്രിസ്ത്യന്‍ അധിനിവേശത്തോടെ പേഗന്‍ ആഘോഷങ്ങള്‍കും ഗ്ലാഡിയേറ്റര്‍ പോരാട്ടങ്ങള്‍കും അറുതിയായി. അതോടെ പനാതിനായികോ സ്റ്റേഡിയത്തിന്റെ പ്രതാപമെല്ലാം തകര്‍ന്നു. കാലങ്ങളോളം മണ്മറഞ്ഞു കിടന്ന ഈ അതിപുരാതന ചരിത്ര സ്മാരകത്തെ ഇന്നത്തെ ഈ നിലയില്‍ ആക്കിയെടുത്ത ഭരണാധികാരികളെ എത്ര അഭിനന്ദിച്ചാലും മതിയാവില്ല. ഓരോ യവന പൌരനും അഭിമാനപൂര്‍വം നെഞ്ചിലേറ്റുന്ന മഹത്തായ ചരിത്ര സ്മാരകമാണ് ഇന്ന് പനാതിനായികോ സ്റ്റേഡിയം. എത്രയോ കായിക താരങ്ങളുടെ വിയര്‍പ്പിറ്റുവീണ ആ ട്രാക്കിലൂടെ ഞങ്ങളും ഒന്ന് വലംവെച്ചു, ഒരു പ്രദക്ഷിണം പോലെ.

യാത്രികനും കുഞ്ഞു യാത്രികനും പിന്നെ യാത്രികയും വിജയ പീഠത്തില്‍

മേഘാവൃതമായ ആകാശം സൂര്യ പ്രഭ കെടുത്തി. ചൂളന്‍ കാറ്റ് ഞങ്ങളുടെ കമ്പിളിക്കുപ്പായത്തിനുള്ളില്‍ കയറിപ്പറ്റാന്‍ തിടുക്കം കൂട്ടി. നിറഞ്ഞ മനസ്സോടെ ഞങ്ങള്‍ അവിടെ നിന്നും ഇറങ്ങുമ്പോള്‍ അങ്ങുദൂരെ കുന്നിന്മുകളില്‍ "അക്രോപോളിസിന്റ്റെയും" ഇങ്ങുതാഴ്വരയില്‍ "ഒളിമ്പ്യന്‍ സിയൂസിന്റെ ക്ഷേത്രത്തിന്റെയും" കാലം ബാക്കിവെച്ച ശിഷ്ട മുദ്രകള്‍ ഞങ്ങള്‍ക്കുമുണ്ട് കഥകള്‍ പറയാന്‍ എന്ന് പറഞ്ഞു മാടി വിളിക്കുന്നത്‌ പോലെ തോന്നി.

ഞങ്ങള്‍ സ്റ്റെടിയത്തില്‍ നിന്നും ഇറങ്ങി. തിരിച്ചുപോവുന്ന വഴിയില്‍ തന്നെയാണ് ഒളിമ്പ്യന്‍ സിയൂസിന്റെ ക്ഷേത്രാവശിഷ്ടം. ക്ഷേത്ര കവാടവും കഴിഞ്ഞുള്ള വേലിക്കെട്ടുവരെ മാത്രമേ പ്രവേശനമുള്ളൂ. ഏറെദൂരയല്ലാതെ ക്ഷേത്രത്തിന്റെ ഭീമാകാരമായ കല്‍തൂണുകള്‍ കാണാം.

ഒളിമ്പ്യന്‍ സിയൂഒസിന്റെ ക്ഷേത്രകവാടം

ബി.സി. 6 ആം നൂറ്റാണ്ടില്‍ പണി തുടങ്ങിയെങ്കിലും പിന്നീട് കാലമേറെ കഴിഞ്ഞു പണി പൂര്‍ത്തിയായപ്പോള്‍. ഒട്ടേറെ ഭരണാധികാരികള്‍ റോമാക്കാരടക്കം ഈ ക്ഷേത്രത്തിന്റെ നിര്‍മ്മിതിയില്‍ ഭാഗബാകായിട്ടുണ്ട്.

ക്ഷേത്രാവശിഷ്ടം

ക്ഷേത്രാവശിഷ്ടം മറ്റൊരു ചിത്രം

ഞങ്ങള്‍ ക്ഷേത്ര പരിസരം വിട്ട് മുന്നോട്ടുനടന്ന് പ്രധാന റോഡിലേക്ക് കയറി. കുറച്ചു നടന്നപ്പോള്‍ റോഡരുകില്‍ തന്നെ കണ്ട കാഴ്ച ഞങ്ങളില്‍ കൌതുകമുണര്‍ത്തി. പ്രധാന റോഡരുകില്‍ തന്നെ ഒരു എക്സ്കവേഷന്‍ സൈറ്റ്. റോമന്‍ കാലഘട്ടത്തിലെ സ്നാന സംവിധാനങ്ങള്‍ അവിടെ കാണാം.

റോമന്‍ ബാത്ത്

റോമന്‍ ബാത്തിന്റെ വിവരങ്ങള്‍

ഏഥെന്‍സ് മെട്രോയുടെ വെന്റിലേഷന്‍ ഷാഫ്ടിന്റെ നിര്‍മ്മിതിക്കിടയില്‍ ആണ് ഈ സ്ഥലം കണ്ടെത്തിയത്. ഉടനെ തന്നെ അത് ഏറ്റം ഭംഗിയായി സംരക്ഷിക്കാനുള്ള നടപടികള്‍ സ്വീകരിച്ചു. വെന്റിലേഷന്‍ ഷാഫ്ട്ടിന്റ്റെ മാര്‍ഗ്ഗം തിരിച്ചു വിട്ട് ആ സൈറ്റിന് പൂര്‍ണ്ണ സംരക്ഷണം ഉറപ്പു വരുത്തി. രാവിലെ തൊട്ടുള്ള നടത്തം എല്ലാവരെയും ക്ഷീണിപ്പിച്ചിരുന്നു. തണുപ്പേറിവരുന്നുഎന്നാലും ഹോട്ടെലിലേക്ക് നടന്നു തന്നെ പോകാം എന്ന് ഞങ്ങള്‍ തീരുമാനിച്ചു.

തുടരും...

യവന സാമ്രാജ്യത്തിലൂടെ ഒരു പടയോട്ടം...ഭാഗം 1

2011-11-02T08:06:00.000+04:00

വിദേശ യാത്രകള്‍ ജീവിതത്തില്‍ എന്നെങ്കിലും ഉണ്ടാവും എന്നത് മനസ്സിന്റെ വിദൂര കോണില്‍ പോലും ഇല്ലാതിരുന്ന സ്കൂള്‍ കാലഘട്ടത്തില്‍ വളരെ സ്വകാര്യമായി കൊണ്ടുനടന്ന ആഗ്രഹമായിരുന്നു റഷ്യയും ഗ്രീസും കാണുക എന്നത്. റഷ്യ മനസ്സില്‍ കയറിക്കൂടിയത് അമ്മ വീട്ടില്‍ വരുത്തിയിരുന്ന "സോവിയറ്റ് യൂണിയന്‍", "മിഷ" എന്നീ ആംഗലേയത്തിലുള്ള റഷ്യന്‍ പ്രസിദ്ധീകരണങ്ങളിലൂടെയും പിന്നെ ആ കാലത്ത് ധാരാളമായി ലഭിക്കാറുണ്ടായിരുന്ന റഷ്യന്‍ കഥകളുടെ മലയാള വിവര്‍ത്തനങ്ങളിലൂടെയുമായിരുന്നു. ഗ്രീസ് മനസ്സില്‍ കയറിയതും കഥകളിലൂടെ തന്നെ. ഹെര്‍കുലീസിനെയും പ്രോമിത്യൂസിനെയുമാണ് ആദ്യമറിഞ്ഞത്. പിന്നീട് ഇലിയഡും ഒഡീസിയും വായിച്ചപ്പോള്‍, കുഞ്ഞുനാള് തൊട്ട് പരിചിതമായ രാമായണവും മഹാഭാരതവുമായി അവയ്ക്കുള്ള വിദൂര സാമ്യം ഒരു കൌതുകമായി മനസ്സില്‍ വളര്‍ന്നു. അങ്ങനെ ഗ്രീസും മനസ്സില്‍ ഒരു സ്വപ്നമായി ചേക്കേറി. അതുകൊണ്ട് തന്നെ ഈ കഴിഞ്ഞ മാര്‍ച്ചില്‍ യവന സാമ്രാജ്യത്തിലേക്ക് ഒരു ഹ്രസ്വയാത്ര തീരുമാനിച്ചപ്പോള്‍ എന്നെ സംബന്ധിച്ച് അതൊരു സ്വപ്ന സാക്ഷാത്കാരമായിരുന്നു.

ഒട്ടും സുഖകരമല്ലാത്ത ഒരനുഭവത്തോടെയാണ് ഗ്രീസില്‍ കാലു കുത്തിയതെങ്കിലും ഞാന്‍ ചെയ്ത യാത്രകളില്‍ എനിക്കേറെ പ്രീപ്പെട്ടതായി പിന്നീടുള്ള അനുഭവങ്ങള്‍. ഗ്രീസില്‍ കാലുകുത്തിയ ദിനം, ഏഥന്‍സ് എയര്‍ പോര്‍ട്ടില്‍ നിന്നും നിന്നും സിന്റാഗ്മ ചത്വരത്തിലേക്കുള്ള യാത്രക്കിടയില്‍ എന്റെ പേഴ്സ് നഷ്ടപ്പെട്ടു എന്നതാണ് പുത്തരിയില്‍ കല്ലുകടിക്കിടയാക്കിയ അനുഭവം. ഇത്തിരി ബുദ്ധിമുട്ടുണ്ടാക്കിയെങ്കിലും ശരിയായ ട്രാവല്‍ ഇന്‍ഷുറന്‍സ് ഉണ്ടായിരുന്നത് കാരണം സാമ്പത്തികമായി നഷ്ടമൊന്നും സംഭവിച്ചില്ല. ഹോട്ടെലില്‍ ചെന്ന് കാര്യം പറഞ്ഞപ്പോള്‍ അവര്‍ പറഞ്ഞു "നിങ്ങള്‍ ആദ്യത്തെ ആളല്ല. ഇവിടെ മെട്രോയില്‍ പോക്കറ്റടിയില്‍ വിദഗ്ദരായ ഒരു സംഘം തന്നെ പ്രവര്‍ത്തിക്കുന്നുണ്ട്."

യൂറോപ്പില്‍ ഒരിടത്തും കാണാത്ത തിരക്കാണ് ഗ്രീസിലെ മെട്രോയില്‍ അനുഭവപ്പെട്ടത്. സത്യത്തില്‍ മുംബൈയിയെ അനുസ്മരിപ്പിക്കുന്ന തിരക്ക്. ഈ തിരക്ക് പോക്കറ്റടിക്കാര്‍ക്ക് സൌകര്യമാവുന്നുണ്ടാവം. സിന്റാഗ്മ ചത്വരത്തില്‍ നിന്ന് ഏറെ ദൂരെയല്ല ഒമോണിയ ചത്വരം.ഒമോണിയ ചത്വരത്തിനടുത്തുള്ള ഒരു ഹോട്ടെലിലാണ് ഞങ്ങള്‍ താമസിച്ചത്. ഞങ്ങളെന്നാല്‍ ഞാനും യാത്രികയും പിന്നെ കുഞ്ഞു യാത്രികനും.

ഏഥെന്‍സിലെ ചരിത്ര പ്രസിദ്ധമായ സ്ഥലമൊക്കെ ഞങ്ങള്‍ താമസിച്ചിരുന്ന സ്ഥലത്തുനിന്നും ഏറെ ദൂരത്തിലായിരുന്നില്ല. അതുകൊണ്ട് തന്നെ ഇക്കുറി കറക്കത്തില്‍ ഏറിയപങ്കും നടന്നു തന്നെയായിരുന്നു. ഏതൊരു പുതിയ സ്ഥലവും നടന്നു കാണുമ്പോഴേ അവിടുത്തെ യഥാര്‍ത്ഥ ഹൃദയത്തുടിപ്പ്‌ മനസ്സിലാക്കാന്‍ കഴിയൂ എന്നാണ് എന്‍റെ വിശ്വാസം. കഴിയുന്നിടത്തോളം ഞാനതിന് ശ്രമിക്കാറുമുണ്ട്. മാപ്പും കയ്യിലെടുത്ത് രാവിലെ ഇറങ്ങിയപ്പോള്‍ പ്രത്യേകലക്ഷ്യം ഉണ്ടായിരുന്നില്ല. മേപ്പില്‍ അടയാളപ്പെടുത്തിയ പ്രധാന സ്ഥലങ്ങള്‍ ഒന്നാന്നായി കാണുക എന്ന ലക്ഷ്യത്തോടെ ഞങ്ങള്‍ തെരുവിലേക്കിറങ്ങി. പ്രധാന വീഥികളുടെയും തെരുവുകളുടെയും പേരുകള്‍ കൃത്യമായി ഓരോ വഴിതുടങ്ങുന്നിടത്തും അവസാനിക്കുന്നിടത്തും ഉള്ള കെട്ടിടങ്ങളുടെ ചുവരില്‍ അടയാളപ്പെടുത്തിയിരിക്കുന്നു. അതുകൊണ്ടുതന്നെ ആരോടും വഴി ചോദിക്കാതെ തന്നെ മേപ്പില്‍ നോക്കി ലക്ഷ്യസ്ഥാനത്തെത്താന്‍ ഒരു ബുദ്ധിമുട്ടുമില്ല. ഞങ്ങളുടെ വഴിയില്‍ ആദ്യം കണ്ടത് നാഷണല്‍ ലൈബ്രറിയായിരുന്നു. നിയോ ക്ലാസിക്കല്‍ ശൈലിയിലുള്ള ഈ മനോഹരകെട്ടിടത്തിനു തൊട്ടു തൊട്ട് അതേ വാസ്തു ശില്പ ശൈലിയിലുള്ള Academy of Athens ഉം Athens University യും സ്ഥിതി ചെയ്യുന്നു. ഈ മൂന്നു കെട്ടിടങ്ങളും രൂപകല്‍പന ചെയ്തതും ഒരാള്‍ തന്നെ., "തിയോഫില്‍ ഹാന്‍സന്‍" എന്ന ഡാനിഷ് ശില്പി. 1888-1902 കാലഘട്ടത്തില്‍ ആണ് വെണ്ണക്കല്ലില്‍ തീര്‍ത്ത ഈ ഗ്രന്ഥശാലയുടെ പണി പൂര്‍ത്തിയായത്. സന്ദര്‍ശകര്‍ക്ക് അകത്തേക്ക് പ്രവേശനമില്ല. ഞങ്ങള്‍ പുറം കാഴ്ചകളില്‍ ത്രിപ്തിയടഞ്ഞ് മുന്നോട്ടു നടന്നു.

ദേശീയ ഗ്രന്ഥശാല

University of Athens ആണ് അടുത്തകെട്ടിടം. 1837 ല്‍ ആണ് ഏഥന്‍സ് സര്‍വകലാശാല രൂപീകൃതമായത്. എന്നാല്‍ 1841ല്‍ ആണ് ഈ കെട്ടിടത്തില്‍ പ്രവര്‍ത്തനം തുടങ്ങിയത്. ഗ്രീക്ക് പുരാണങ്ങളിലെ കഥാസന്ദര്‍ഭങ്ങളെ ആസ്പദമാക്കിയുള്ള ചുവര്‍ ചിത്രങ്ങളാല്‍ സമൃദ്ധമാണ് സര്‍വകലാശാലയുടെ പ്രവേശന കവാടത്തിന്റെ പുറം ചുവരുകള്‍. ചിത്രങ്ങള്‍ ബരോക്ക് ശൈലിയോട് അടുത്ത് നില്‍ക്കുന്നു. തെക്കുകിഴക്കന്‍ യൂറോപ്പിലെ ഏറ്റവും പഴക്കം ചെന്ന സര്‍വകലാശാലയാണിത്. രാഷ്ട്രീയ കലാ സാംസ്കാരിക രംഗങ്ങളില്‍ ഏറെ പ്രശസ്തരായ ഒട്ടേറെ മഹാരഥന്മാര്‍ ഈ സര്‍വകലാശാലയുടെ സംഭാവനയാണ്.

സര്‍വകലാശാലയുടെ പ്രവേശന കവാടം

ഈ സര്‍വകലാശാലയുടെ പ്രവേശന കവാടത്തിന്റെ (Propylaea ) മുന്നിലായുള്ള തുറസ്സായ സ്ഥലം സമരങ്ങളുടെയും പ്രകടനങ്ങളുടെയും സ്ഥിരം വേദിയാണത്രേ. ഞങ്ങള്‍ ചെന്നപ്പോഴും അവിടെ ഒരു സമരം നടക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു. അഫ്ഗാനിസ്ഥാനില്‍ നിന്നും ഉള്ള ഒരു ചെറു സംഘം ഗ്രീസില്‍ രാഷ്ട്രീയാഭയത്തിനായി അവിടെ ടെന്റുകെട്ടി സമരം ചെയ്യുന്നു. ഞങ്ങള്‍ അവരുമായി സംവദിച്ചു. ഇതേ സ്ഥലത്ത് ജനുവരിയില്‍ സ്ത്രീകളടക്കം ചിലര്‍ ചുണ്ടുകള്‍ ചേര്‍ത്ത് തുന്നി നിരാഹാര സമരം നടത്തിയിരുന്നു. അന്ന് ആ സമരം ഫലം കണ്ടു. അവരുടെ ചിത്രങ്ങള്‍ അവിടെ പ്രദര്‍ശിപ്പിച്ചിരുന്നു. കൂടുതല്‍ ആളുകള്‍ക് രാഷ്ട്രീയാഭയം നേടാനുള്ള തുടര്‍ സമരമായിരുന്നു അവര്‍ നടത്തിയിരുന്നത്.

അഫ്ഗാനിസ്ഥാനിലെ യുദ്ധ ദുരിതങ്ങള്‍ അവരുടെ വാക്കുകകളില്‍ നിറഞ്ഞു. ലക്‌ഷ്യം നടക്കാന്‍ ചുണ്ടുകള്‍ തുന്നിക്കൂട്ടിയുള്ള നിരാഹാര സമരം പോലെ കടുത്ത സമര മുറകളിലേക്ക് നീങ്ങേണ്ടി വന്നാല്‍ അതിനും തയ്യാറായാണ് അവര്‍ നിന്നത്.

പ്രവേശന കവാടം, ഒരു വിദൂര ദൃശ്യം

സര്‍വകലാശാലയുടെ മുന്‍പിലെ സമരക്കാരുടെ ടെന്റുകള്‍

ചുണ്ടുകള്‍ തുന്നിക്കൂട്ടി സമരം ചെയ്തവരുടെ ചിത്രങ്ങള്‍ പതിച്ച ബോര്‍ഡ്

അവര്‍ക്ക് നല്ല ഭാഗ്യം നേര്‍ന്ന് ഞങ്ങള്‍ ഹാന്‍സിന്റെ കെട്ടിടത്രയങ്ങളില്‍ മൂന്നാമത്തേതായ Academy of Athens ലേക്ക് നടന്നു. 1885 ല്‍ ആണ് ഇതിന്റെ പണി പൂര്‍ത്തിയായത്. കെട്ടിടത്രയങ്ങളുടെ കൂട്ടത്തില്‍ ഏറ്റവും ഭംഗിയുള്ളത് ഈ കെട്ടിടത്തിനാണെന്നു തോന്നി.ഇവിടെയും അകത്തേക്ക് കയറാന്‍ ഞങ്ങള്‍ക്ക് കഴിഞ്ഞില്ല. ചില കുടുംബങ്ങളുടെ അകമഴിഞ്ഞ സഹായത്തോടെയാണ് ഈ കെട്ടിടവും ഇവിടുത്തെ ചിത്ര ശില്പ ചാരുതയും പൂര്‍ത്തിയായത്. അതില്‍ പ്രമുഖര്‍ ഏറെ ധനികരായിരുന്ന "Sinas" കുടുംബം തന്നെ. ഗ്രീസിലും മറ്റിടങ്ങളിലുമായി Simon Sinas ഉം കുടുംബവും വിദ്യാഭ്യാസ ഗവേഷണ സ്ഥാപനങ്ങള്‍ സ്ഥാപിക്കാന്‍ ചെയ്ത സഹായങ്ങള്‍ ചെറുതല്ല. ഇവരുടെ ബഹുമാനാര്‍ത്ഥമാണത്രേ ചന്ദ്രനിലെ ഒരു ഗര്‍ത്തത്തിന് "Sinas" എന്ന പേര് നല്‍കിയത്. കെട്ടിടത്തിലേക്കുള്ള പടികള്‍ തുടങ്ങുന്നിടത്ത് ഇരുവശത്തുമായുള്ള പ്ലാറ്റോയുടെയും അരിസ്റ്റോട്ടിലിന്റെയും മനോഹരമായ വലിയ പ്രതിമകളാണ് നമ്മുടെ ആദ്യ ശ്രദ്ധ ആകര്‍ഷിക്കുക.

ഏഥെന്‍സ് അക്കാദമി, പ്ലാറ്റോയുടെയും അരിസ്റ്റോട്ടിലിന്റെയും പ്രതിമകളും പിന്നില്‍ സ്തൂപത്തില്‍ അഥീനിയും അപ്പോളോയും

ഏഥെന്‍സ് അക്കാദമിയുടെ പ്രവേശന കവാടത്തില്‍

പടികള്‍ കയറി മുകളിലെത്തിയാല്‍ കവാടത്തിനിരുവശത്തുമായി വലിയ സ്തൂപത്തില്‍ സ്ഥാപിച്ചിരിക്കുന്ന അപ്പോളോയുടെയും അഥീനിയുടെയും അതിമനോഹരമായ ശില്പങ്ങള്‍ തലയുയര്‍ത്തിനില്‍ക്കുന്നു. കെട്ടിടങ്ങള്‍ക് അരികിലുള്ള പുല്തകിടിക്ക് അതിരിട്ട ഓറഞ്ചുമരങ്ങള്‍ നിറയെ പഴുത്ത ഓറഞ്ചുകള്‍ നിറഞ്ഞിരിക്കുന്നു. ഇളവെയില്‍ ഓറഞ്ചുകുലകളില്‍ തട്ടി സ്വര്‍ണ്ണ ശോഭ ചൊരിഞ്ഞു. അല്‍പസമയം കൂടി അവിടെ ചിലവഴിച്ചു ഞങ്ങള്‍ വീണ്ടു മുന്നോട്ടു നടന്നു.

അഥീനിയുടെ ശില്‍പം

അപ്പോളോയുടെ ശില്‍പം

ഏറെ ദൂരത്തല്ലാതെ Panepistimiou തെരുവില്‍ തന്നെ യാണ് St. Dionysios Areopagitis ന്‍റെ പേരിലുള്ള പള്ളിയുള്ളത്. ആറാം നൂറ്റാണ്ടിന്റെ ആദ്യ കാലഘട്ടത്തില്‍ ജീവിച്ചിരുന്ന ഇദ്ദേഹം ഏഥെന്‍സിലെ ആദ്യ ബിഷപ്പായിരുന്നു. 1865 ല്‍ പണിതീര്‍ത്ത ഈ പള്ളിക്ക് വലിയ ബാഹ്യ ഭംഗിയൊന്നും അവകാശപ്പെടാനില്ല. വലിയ മാര്‍ബിള്‍ പടവുകള്‍ കയറി ഞങ്ങള്‍ അകത്ത് കയറിയപ്പോള്‍ അവിടെ ആരും ഉണ്ടായിരുന്നില്ല. പുറംകാഴ്ച പോലെയായിരുന്നില്ല അകത്തെ കാഴ്ച. മനോഹരമായ അള്‍താരയും ബരോക്ക് ശൈലിയിലുള്ള ചിത്രങ്ങളാല്‍ സമൃദ്ധമായ മച്ചും ഏറെ സുന്ദരം. അതിലേറെ എന്നെ ആകര്‍ഷിച്ചത് പുണ്യവാളന്‍മാരുടെ അതിമനോഹരമായ സ്റ്റെയിന്‍ട് ഗ്ലാസ്‌ ചിത്രങ്ങളാണ്. ആ ചിത്രങ്ങളില്‍ ചുംബിച്ചെത്തിയ പ്രഭാത സൂര്യ കിരണങ്ങള്‍ അവിടൊരു വര്‍ണ്ണ പ്രപഞ്ചം തന്നെ സൃഷ്ടിച്ചു.

അള്‍ത്താര

സ്റ്റെയിന്‍ട് ഗ്ലാസ്‌ ചിത്രം

യൂറോപ്പിലെ ഏതൊരു ചര്‍ച്ചിലും കാണുന്നതുപോലെ ഇവിടെയും ഉണ്ടായിരുന്നു ഉയരത്തില്‍ സ്ഥാപിച്ച മനോഹരമായ പൈപ്പ് ഓര്‍ഗന്‍. മുന്നേ ആരോ കത്തിച്ചുവെച്ച മെഴുകുതിരികള്‍ അപ്പോഴും എരിഞ്ഞുകൊണ്ടിരിക്കുന്നു. ഞങ്ങളും കുറച്ചു മെഴുകുതിരികള്‍ കത്തിച്ചു വെച്ചു.ആ പ്രഭാതത്തില്‍ ഏതു പ്രക്ഷുബ്ദ മനസ്സിനെയും ശാന്തമാക്കുന്ന അന്തരീക്ഷത്തില്‍ അലൌകികമായ നിശബ്ദതയില്‍ ഞങ്ങള്‍ കുറച്ചുനേരം ഇരുന്നു. ആളുകള്‍ വന്നു തുടങ്ങുന്നു. ഞങ്ങള്‍ അവിടെ നിന്നും ഇറങ്ങി.

ഇത്തിരി ദീര്‍ഘമായ നടത്തത്തിനൊടുവില്‍ ഞങ്ങള്‍ സിന്റാഗ്മ ചത്വരത്തിനടുത്തുള്ള നാഷണല്‍ ഗാര്‍ഡന്റെ കവാടത്തിലെത്തി. പാര്‍ലമെന്റ് മന്ദിരത്തിനു തൊട്ടുതന്നെയാണ് ദേശീയോദ്യാനം. അതെന്നെ തികച്ചും അത്ഭുതപ്പെടുത്തി. നഗരമധ്യത്തില്‍ തന്നെ ശരിയായി പരിപാലിക്കപ്പെട്ട 15.5 ഹെക്ടര്‍ വനപ്രദേശം. അമാലിയ രാജ്ഞിയാണ് 1838 ല്‍ ഈ പദ്ധതിക്ക് തുടക്കമിട്ടത്. വിവിധ വൃക്ഷങ്ങളും കായ്ച്ചുനില്കുന്ന ഓറഞ്ചു മരങ്ങളും നിറഞ്ഞ ദേശീയോദ്യാനത്തില്‍ ധാരാളം പക്ഷി മൃഗാദികളും ഉണ്ട്.

ദേശീയോദ്യാനത്തിലെ വന്യതയില്‍

കൊതിപിക്കുന്ന ഓറഞ്ചു കുലകള്‍

തീര്‍ച്ചയായും നഗരത്തിരക്കില്‍ നിന്നും ഒരല്പസമയം ഒളിച്ചോടി വന്നിരിക്കാന്‍ ഏറ്റവും ഉചിതമായ ഇടം തന്നെ. ഇതുവരെ കണ്ടതില്‍ വച്ച് ഏറ്റവും സുന്ദരനായ മയിലിനെ കണ്ടതും ഇവിടെ തന്നെ. ഒരു കൊച്ചുകുളത്തില്‍ കളിച്ചു തിമര്‍ക്കുന്ന ഒട്ടേറെ കുഞ്ഞനാമകളും ഇവിടുത്തെ ഒരു കൌതുക കാഴ്ചയാണ്.

സുന്ദരന്‍ മയില്‍

കുഞ്ഞനാമകള്‍

ദേശീയോദ്യാനത്തില്‍നിന്നും ഇറങ്ങിയ ഞങ്ങള്‍ പാര്‍ലമെന്റ് മന്ദിരത്തിനെ ചുറ്റി പടിഞ്ഞാറുഭാഗത്തുള്ള സിന്റാഗ്മ ചത്വരത്തിന് അഭിമുഖമായുള്ള പ്രവേശന കവാടത്തിന്റെ ഭാഗത്തേക്ക് നടന്നു. വഴിയരികത്തെ പൂക്കടയിലെ പൂകളക് എന്ത് ഭംഗി!.

പൂക്കടയിലെ പൂക്കളോട് കിന്നാരം പറയുന്ന യാത്രിക

അവിടെ തന്നെയാണ് "അജ്ഞാത യോദ്ധാവിന്റെ ശവകുടീരവുമുള്ളത്"(Tomb of the unknown soldier). നമ്മുടെ "അമര്‍ ജവാന്‍ ജ്യോതി" പോലെ മണ്മറഞ്ഞ തിരിച്ചറിയപ്പെടാത്ത യോദ്ധാക്കളെ ആദരിക്കുന്നതിനായാണ് അങ്ങനെ ഒരു ശവകുടീരം നിര്‍മ്മിച്ചിരിക്കുന്നത്. ഇരുപത്തിനാല് മണിക്കൂറും അവിടെ" Evzones" എന്നറിയപ്പെടുന്ന ഭടന്മാര്‍ (Presidential soldiers) കാവല്‍ നില്കുന്നു. ഞങ്ങള്‍ ചെന്നപ്പോള്‍ അവിടെ കാവല്‍കാരുടെ ഊഴം മാറുന്ന ചടങ്ങ്‌ നടക്കുകയായിരുന്നു. വളരെ രസകരമായ ചലനങ്ങളോട് കൂടിയ ഒരു ചടങ്ങായിരുന്നു അത്. പിന്നീട് അവര്‍ കാവല്‍ പുരക്കടുത്ത് അജ്ഞാത യോദ്ധാവിന്റെ ശവകുടീരത്തിന് മുന്നില്‍ ഒരു പ്രതിമ പോലെ നില്പാരംഭിച്ചു.

അജ്ഞാത യോദ്ധാവിന്റെ ശവകുടീരവും പിന്നില്‍ പാര്‍ലമെന്റ് മന്ദിരവും

അജ്ഞാത യോദ്ധാവിന്റെ ശവകുടീരം, ഒരു സമീപ ദൃശ്യം

ഗ്രീക്കുകാരുടെ അഭിമാന ഭാജനമാണ് ഈ ഭടന്മാര്‍. അവരുടെ ശരീരത്തില്‍ തൊടാതെ എങ്ങനെ വേണമെങ്കിലും അവരില്‍ ഭാവമാറ്റം ഉണ്ടാക്കാന്‍ ശ്രമിക്കാം. പക്ഷെ പരാജയപ്പെടും എന്ന കാര്യത്തില്‍ സംശയമില്ല. അത്രയും നിര്‍വികാരമായി നില്‍കാന്‍ വേണ്ടത്ര പരിശീലനം സിദ്ദിച്ച പട്ടാളത്തിലെ പ്രത്യേക വിഭാഗമാണവര്‍. അവരെ ആരും ശല്യപ്പെടുത്തില്ല എന്നുറപ്പുവരുത്താന്‍ സാധാരണ യൂണിഫോമിലുള്ള ഒരു പോലീസുകാരനും അവിടെ ഉണ്ട്. ജനാധിപത്യത്തിന്റെ കളിത്തൊട്ടിലായ ഗ്രീസിലെ ഈ പാര്‍ലമെന്ററിന്‌ മുന്നിലാണ് പ്രകടനങ്ങളും സമരങ്ങളും നടക്കുക. അത്തരം ഒരു സമരത്തിനിടയില്‍ എറിഞ്ഞ പെട്രോള്‍ ബോംബ്‌ മരത്തില്‍ തീര്‍ത്ത കാവല്‍ പുരയില്‍ തട്ടി തീപിടിച്ച് കാവല്‍ നിന്ന ഭടന്റെ യൂണിഫോമിലും തീ പടര്‍ന്നു. അപ്പോഴും ഒന്നിമപോലും അനക്കാതെ നിശ്ചലം നിന്ന ഭടനെപ്പറ്റി ഗ്രീക്കുകാര്‍ അഭിമാനപൂര്‍വം പറയും. ഗ്രീസില്‍ ചിലവഴിച്ച ദിവസങ്ങളില്‍ ഞങ്ങള്‍കും കാണാന്‍ പറ്റി ചില പ്രകടനങ്ങളും സമരങ്ങളും.

യാത്രികയും കുഞ്ഞു യാത്രികനും കാവല്‍ ഭടനോപ്പം

പണ്ടത്തെ രാജകൊട്ടരമാണ് ഇന്ന് പാര്‍ലമെന്റായി പ്രവര്‍ത്തിക്കുന്നത്. പാര്‍ലമെന്റിന് മുന്നിലായി റോഡു മുറിച്ചുകടന്നാല്‍ സിന്റാഗ്മ ചത്വരമായി. ധാരാളം കൊഫീഷോപ്പുകളും പാര്‍ക്കിനുസമാനമായ അത്യാവശ്യം പച്ചപ്പും ഉള്ള ഒരു തുറന്ന പ്രദേശം എന്നിതിനെ വിശേഷിപ്പിക്കാം. ഇവിടെയും ഉണ്ട് കായ്ച്ചു നില്‍ക്കുന്ന ഓറഞ്ചു മരങ്ങള്‍. തറയില്‍ വീണുകിടക്കുന്ന പഴുത്ത ഓറഞ്ചുകള്‍, കൊത്തിപ്പെറുക്കി നടക്കുന്ന പ്രാവുകള്‍ പോലും ശ്രദ്ധിക്കുന്നില്ല. ചത്വരത്തിനടിയില്‍ ഭൂഗര്‍ഭമാതൃകയിലാണ് സിന്റാഗ്മാ മെട്രോ സ്റ്റേഷന്‍ ഉള്ളത്. പാര്‍ലമെന്റും പിന്നിട്ട് ഞങ്ങള്‍ വീണ്ടും മുന്നോട്ടു നടന്നു. വഴിവക്കിലുള്ള കടയില്‍ നിന്ന് വാങ്ങിച്ച സ്നാക്സില്‍ ഉച്ചഭക്ഷണമൊതുക്കി.

തുടരും......

എം.ടി.യും ഞാനും

2011-09-26T11:12:00.000+04:00

പ്രവാസ ജീവിതം തുടങ്ങിയിട്ട് അധിക വര്‍ഷമായിരുന്നില്ല. പതിവുപോലെ ആ വര്‍ഷം അവധിക്കുവന്നപ്പോഴാണ് ഇങ്ങനെയൊരു ഭാഗ്യം കൈവന്നത്. എന്താണെന്നോ? എം.ടി. യെ നേരില്‍ കാണുക എന്ന മഹാഭാഗ്യം.

ഒരു യാത്ര കഴിഞ്ഞു എത്തിയപ്പോഴാണ് അറിഞ്ഞത് പിറ്റേ ദിവസം എം. ടി. തുണ്ടിയില്‍ വരുന്നു. "തുണ്ടി" എന്ന സ്ഥലം മലയാളി എളുപ്പം മറക്കില്ല എന്ന് കരുതുന്നു. നമ്മെ അകാലത്തില്‍ വിട്ടുപിരിഞ്ഞ സുപ്രസിദ്ധ വോളിബോള്‍ താരം ജിമ്മി ജോര്‍ജിന്റെ ജന്മ സ്ഥലം തന്നെ. എന്‍റെ വീട്ടില്‍ നിന്നും ഒന്നൊന്നര കിലോമീട്ടറെ കാണൂ അവിടത്തേക്ക്. എം. ടി യുടെ വരവിന്റെ ഉദ്ദേശ്യവും ജിമ്മി ജോര്‍ജുമായി ബന്ധപ്പെട്ടു തന്നെ. തുണ്ടിയിലെ പ്രശസ്ഥ വിദ്യാലയമായ സെന്റ്‌ . ജോസഫ്സ് ഹൈ സ്കൂള്‍, ജിമ്മി ജോര്‍ജ് അടക്കം ഏറെ പ്രശസ്ഥര്‍ പഠിച്ചിറങ്ങിയ വിദ്യാലയം. ആ വിദ്യാലയത്തിന്റെ സ്റ്റെടിയത്തിനു ജിമ്മി ജോര്‍ജിന്റെ ബഹുമാനാര്‍ഥം ആ അതുല്യ കായിക താരത്തിന്റെ തന്നെ പേര് നല്‍കുന്ന ചടങ്ങില്‍ സംബന്ധിക്കാനായിരുന്നു എം. ടി വരുന്നത്. എന്തായാലും അദ്ദേഹത്തെ കാണണം അദ്ദേഹത്തിന്റെ പോര്‍ട്രൈറ്റ്‌ വരച്ചു അതില്‍ ഒപ്പ് വാങ്ങണം. ഞാന്‍ എന്‍റെ നാട്ടിലെ ആ സ്കൂളിലെ പൂര്‍വ വിദ്യാര്‍ത്ഥിയും ഒരു നല്ല വായനക്കാരനും, ഒരു വലിയ പുസ്തക ശേഖരവുമുള്ള രാജേന്ദ്രേട്ടനെ പോയി കണ്ടു. നാട്ടിലെ എന്‍റെ ആകെയുള്ള "ബുക്ക്‌ മേറ്റ്" ആണ് രാജേന്ദ്രേട്ടന്‍. അദ്ദേഹം കൂടെ വരാമെന്നേറ്റു.

അപ്പോഴാണ്‌ പുതിയ പ്രശ്നം.അടുത്തദിവസം ഉച്ചയ്ക്‌ മുന്‍പേ വരച്ചു തീര്‍ക്കണം. പറ്റിയ ഒരു ചിത്രം കിട്ടണം. വീട്ടിലുണ്ടായിരുന്ന മാതൃഭൂമി അഴ്ച്ചപതിപ്പും,ഭാഷാപോഷിണിയും, കലാകൌമുദിയുമൊക്കെ വലിച്ചു വാരിയിട്ടു തപ്പി. മരുന്നിനു പോലും ഒരു എം.ടി യുടെ ചിത്രമില്ല. രാജേന്ദ്രേട്ടന്‍ അദ്ദേഹത്തിന്റ്റെ കയ്യിലുണ്ടായിരുന്ന പുസ്തകങ്ങളൊക്കെ തപ്പിയിട്ടും എം ടിയെ കിട്ടിയില്ല. എന്‍റെ കയ്യിലുണ്ടായിരുന്ന എം. ടി യുടെ പുസ്തകങ്ങളില്‍ ഒന്നില്‍ അദ്ദേഹത്തിന്റെ ചിത്രം ഉണ്ട്. പക്ഷെ വളരെ ചെറുതും ഡീറ്റെയില്‍സ് മനസ്സിലാക്കാന്‍ ബുദ്ധിമുട്ടും. സര്‍വോപരി അതൊരു പഴയ ചിത്രവും. പക്ഷെ മറ്റ് വഴിയില്ല. ആ ചിത്രം തന്നെ വരക്കാന്‍ തീരുമാനിച്ചു. വളരെ ചെറിയ ആ ചിത്രം വലുതാക്കി വരക്കുക എന്നത് പരിശീലനം വളരെ കുറവുള്ള എനിക്ക് ഒരു ശ്രമകരമായ ജോലി തന്നെ ആയിരുന്നു. എന്തായാലും സമയത്തിനു തന്നെ മുഴുമിപ്പിക്കാന്‍ കഴിഞ്ഞു.

ഞാനും രാജേന്ദ്രേട്ടനും സ്കൂളിലേക്ക് തിരിച്ചു. വഴിനീളെ സംസാരിച്ചത് മുഴുവന്‍ എം.ടി യെ പറ്റിയും അദ്ദേഹത്തിന്റെ പുസ്തകങ്ങളെ പറ്റിയും തന്നെ. അദ്ദേഹം തിരക്കിലായിരിക്കുമോ? കാണാന്‍ പറ്റുമോ? ഇങ്ങനെ ഒരാവശ്യം പറഞ്ഞാല്‍ നിരാകരിക്കുമോ? എന്നെല്ലാമുള്ള സംശയം അപ്പോഴും എന്‍റെ മനസ്സില്‍ ബാക്കിനില്പുണ്ടായിരുന്നു. സ്കൂള്‍ അങ്കണത്തിലേക്ക് കയറും മുന്‍പ് വഴിയില്‍ കണ്ട മുന്‍പരിചയമുള്ള ഒരധ്യാപകനോട് എം ടി. എത്തിയോ എന്ന് രാജേന്ദ്രേട്ടന്‍ അന്വേഷിച്ചു. എംടി യും യവനിക ഗോപാലകൃഷ്ണനും എത്തിയിട്ടുണ്ടെന്നും രണ്ടു പേരും പള്ളി മേടയില്‍ വിശ്രമിക്കുന്നു എന്നും മറുപടി കിട്ടി. രാജേന്ദ്രേട്ടന്‍ പറഞ്ഞു "അതുനന്നായി, അച്ഛനെ എനിക്ക് നന്നായി അറിയാം. തീര്‍ച്ചയായും കാണാന്‍ പറ്റും" ഞങ്ങള്‍ അങ്ങോട്ട്‌ തിരിച്ചു. അവിടെയുള്ളവരോട് കാര്യം പറഞ്ഞപ്പോള്‍ ഒരു തടസ്സവും കൂടാതെ ഞങ്ങള്‍ അദ്ദേഹത്തിന്റെ മുന്നിലെത്തി.

മാലിയും, സുമംഗലയും, പി. നരേന്ദ്രനാഥും, ഗ്രിമ്മും പിന്നെ ടോള്‍സ്റ്റോയിയും ഒക്കെ എഴുതിയ ബാലസാഹിത്യ കൃതികളില്‍ തുടങ്ങി, ഒളിച്ചു വായിക്കാറുള്ള മാ പ്രസിദ്ധീകരണങ്ങളിലൂടെ വലിയവരുടെ പുസ്തകലോകത്ത് എത്തിയ എന്‍റെ സ്കൂള്‍ കാലം. എം. ടി യുടെ ഏതു പുസ്തകമാണ് ആദ്യം വായിച്ചത് എന്നോര്‍മ്മയില്ല, എന്നാല്‍ പിന്നീട് എം. ടി യുടെ പുസ്തകങ്ങള്‍ തേടിപ്പിടിച്ചു വായനയായി. പിന്നീടങ്ങോട്ട് ഒരു പാട് കാലം വരെ എം.ടി മാത്രമായിരുന്നു എന്‍റെ പ്രീയപ്പെട്ട എഴുത്തുകാരന്‍, അല്ല എം. ടി മാത്രമായിരുന്നു എനിക്ക് എഴുത്തുകാരന്‍. വാചിക ചിത്രങ്ങളിലൂടെ അദ്ദേഹം കോറിയിട്ട അതിമനോഹരമായ ഗ്രാമ ക്കഴ്ചകളിലൂടെ ഞാനും ആ കഥാപാത്രങ്ങള്‍ക്കൊപ്പം സഞ്ചരിച്ചു.

കഥകളുടെ, നോവലുകളുടെ ഒരു പുതിയ ലോകത്തേക്ക് എന്നെ കൈ പിടിച്ചുയര്‍ത്തിയ വരികളുടെ ഉടമയെ നേരില്‍ കണ്ടപ്പോള്‍, ആ മാന്ത്രിക വിരലുകള്‍ സ്പര്‍ശിച്ചപ്പോള്‍ ഞാന്‍ ഈ ലോകത്തൊന്നുമല്ല എന്ന് തോന്നി. എത്ര സ്നേഹ വായ്പോടെയാണ് അദ്ദേഹം സംസാരിച്ചത്. പ്രവാസിയാണ് എന്ന് പറഞ്ഞപ്പോള്‍ വായനും വരയും നിര്‍ത്തരുത് എന്ന സ്നേഹോപദേശം. ഒരല്പം പരുങ്ങലോടെയാണ് ഞാന്‍ ചിത്രം നീട്ടിയത്. കാരണം എനിക്ക് വരയ്ക്കാന്‍ കിട്ടിയ ചിത്രത്തിലെ എം. ടി. ഏറെ ചെറുപ്പമാണ്. നേരില്‍ കണ്ടപ്പോഴാണ് ആ വെത്യാസം ഞാന്‍ മനസ്സിലാക്കിയത്. എങ്കിലും അദ്ദേഹം ഒപ്പിട്ടു തന്നു. കയ്യില്‍ കരുതിയ നാലു പുസ്തകങ്ങളിലും "സ്നേഹപൂര്‍വ്വം" എന്നെഴുതി ഒപ്പിട്ടു കിട്ടി. രാജേന്ദ്രേട്ടനും കിട്ടി പുസ്തകങ്ങളില്‍ ഒപ്പ്. ആ പുസ്തകങ്ങള്‍ ഒരു നിധിപോലെ ഞാന്‍ സൂക്ഷിക്കുന്നു.

ഞാന്‍ വരച്ച എം. ടി

എന്റെ പ്രീയ കഥാകാരനൊപ്പം (എട്ടു വര്‍ഷം മുന്‍പ്)

യാത്രപറയാന്‍ നേരം ഞാന്‍ ഒരു ഫോട്ടോ എടുക്കാന്‍ അനുവാദം ചോദിച്ചു. അദ്ദേഹത്തിന്റെ ഫോട്ടോ എടുത്തു ഇറങ്ങാന്‍ തുടങ്ങിയപ്പോള്‍ എം. ടി. എന്‍റെ കൈ പിടിച്ചു എന്നെ സ്നേഹപൂര്‍വ്വം ചേര്‍ത്ത് നിര്‍ത്തി യവനിക ഗോപാലകൃഷ്ണന്റെ കയ്യില്‍ ക്യാമറ കൊടുത്ത് ഒരു ഫോട്ടോ എടുക്കാന്‍ ആവശ്യപ്പെട്ടു. ഞാന്‍ ആകെ കോരിത്തരിച്ച നിമിഷം.

എനിക്കേറ്റവും പ്രീയപ്പെട്ട ആദ്യ എഴുത്തുകാരനുമായുള്ള നിമിഷങ്ങള്‍ അങ്ങനെ എന്‍റെ ജീവിതത്തിലെ ഏറ്റവും വിലയേറിയ നിമിഷങ്ങളായി. എഴുത്തുകാരുടെ/കലാകാരന്മാരുടെ ഞാന്‍ വരച്ച ചിത്രങ്ങളില്‍ ഒപ്പ് വാങ്ങുക എന്ന ഉദ്യമത്തിലെ ആദ്യ ചിത്രം അദ്ദേഹത്തിന്റെതായത് യാദൃശ്ചികം എന്നതിലുപരി ഒരനുഗ്രഹമായി കരുതുന്നു. അദ്ദേഹത്തോട് യാത്ര പറഞ്ഞിറങ്ങിയപ്പോള്‍ ഞാന്‍ മേഘങ്ങള്‍ക് മുകളിലൂടെയാണ് നടക്കുന്നത് എന്ന് തോന്നി. വിശാലമായ ആ മൈതാനിയില്‍ ആ ചിത്രം നെഞ്ചോട് ചേര്‍ത്ത് പിടിച്ച് അദ്ദേഹത്തിന്റെ പ്രസംഗം കേട്ടിരിക്കുംപോള്‍ എന്‍റെ ഉള്ളില്‍ അപ്പോഴും ആഹ്ലാദാരവങ്ങള്‍ അടങ്ങിയിരുന്നില്ല.

ജര്‍മനിയിലെ ഹാംബര്‍ഗില്‍... ഭാഗം 5

2011-09-05T06:45:00.003+04:00

മുന്‍ ഭാഗങ്ങള്‍ : ഭാഗം 1, ഭാഗം 2, ഭാഗം 3, ഭാഗം 4

ഹാംബര്‍ഗിലെ അവസാന ദിവസമാണിന്ന്. ഇന്നും മഴക്കോളുതന്നെ. റിസപ്ഷനില്‍ നിന്നും ഒരു കുട കടം വാങ്ങി ഞാന്‍ ഇറങ്ങി. സൈന്റ്റ്‌. മൈക്കല്‍ ചര്‍ച്ച് ആയിരുന്നു ലക്‌ഷ്യം. ഒരു പാട് കഥകള്‍ പറയാനുണ്ട് ആ അതിപുരതന ചര്‍ച്ചിന്.

സൈന്റ്റ്‌. മൈക്കല്‍ ചര്‍ച്ച്, പാര്‍ശ്വ വീക്ഷണം

Baum wall സ്റ്റേഷനില്‍ ഇറങ്ങിയതെ സാമാന്യം നല്ല ചാറ്റല്‍ മഴ, കൂനിമേല്‍ കുരുവെന്ന പോലെ കാറ്റും. ചര്‍ച്ചിന്റെ പേരെഴുതിയ ചൂണ്ടുപലക വഴികാട്ടിയായി. നനഞ്ഞു കുതിര്‍ന്ന വഴിയില്‍ അധികമാരെയും കണ്ടില്ല . ഭൂമിയുടെ നാഡീ ഞരമ്പുകള്‍ പോലെ ഇലപോഴിഞ്ഞ മരങ്ങള്‍ ആകാശത്തേക്ക് ഉയര്‍ന്നു നില്കുന്നു. ഏറെ ദൂരമില്ല നടക്കാന്‍. പക്ഷെ കടുത്ത കാറ്റില്‍ കുടയും പിടിച്ചുള്ള നടപ്പ് ഇത്തിരി ബുദ്ധിമുട്ടിച്ചു. ചര്‍ച്ചിന് ചുറ്റും ഒന്ന് വലം വച്ചു. ക്യാമറ നനയാതെ ചിത്രമെടുക്കാന്‍ ഞാന്‍ കുറച്ചൊന്നുമല്ല വിഷമിച്ചത്.വളരെ ബൃഹത്തായ ഒരു ചര്‍ച്ചാണിത്. ഹംബര്‍ഗിലെ ഏറ്റവും വലിയ പള്ളി. മിഖായേല്‍ മാലാഖ ചെകുത്താനെ വധിക്കുന്ന ഒരു വലിയ ബ്രോന്‍സ് ശില്‍പം ഈ ചര്‍ച്ചിന്റെ പ്രവേശന കവാടത്തിനു മുകളില്‍ ഉയര്‍ന്നു നില്കുന്നു.

മിഖായേല്‍ മാലാഖ ചെകുത്താനെ വധിക്കുന്ന ഒരു വലിയ ബ്രോന്‍സ് ശില്‍പം

പള്ളിക്കകത്ത് രേഖപ്പെടുത്തിയിരിക്കുന്നത്

1647 - 1669 കാലഘട്ടത്തില്‍ ആണ് ഈ ചര്‍ച്ചിന്റെ നിര്‍മ്മിതി. 1750 മാര്‍ച്ചില്‍ ഉണ്ടായ ഒരു ഇടിമിന്നല്‍ ഈ ചര്‍ച്ചിനെ മുച്ചൂടും എരിച്ചു കളഞ്ഞു. 1751 ല്‍ തന്നെ പുനര്‍നിര്‍മാണം തുടങ്ങി വച്ചു. എന്നാല്‍ 1786 ഒക്ടോബറില്‍ ആണ് ടവര്‍ അടക്കം പണി പൂര്‍ത്തിയായത്. പക്ഷെ ചര്‍ച്ചിന്റെ കാലക്കേട് തീര്‍ന്നിരുന്നില്ല. 1906 ജൂലായ്‌ 3, മനോഹരമായ ഒരു ശരത്കാല ദിനം, തൊഴിലാകള്‍ ക്ലോക്ക് ടവറിന്റെ തെക്ക് ഭാഗത്തുള്ള കുറെയേറെ ചെമ്പ് തകിടുകള്‍ മാറ്റുന്ന തിരക്കിലായിരുന്നു. പെട്രോള്‍ ബ്ലോ ടോര്‍ച് ഉപയോഗിച്ചാണ് പണിചെയ്തിരുന്നത്. ആ സമയത്ത് ക്ലോക്കില്‍ ജോലിചെയ്തുകൊണ്ടിരുന്ന ആള്‍ക് എന്തോ കത്തുന്ന മണം തോന്നി. അത് അയാള്‍ അപ്പോള്‍ അവിടെ കാവലില്‍ ഉണ്ടായിരുന്ന ആളെ അറിയിക്കുകയും ചെയ്തു. അദ്ദേഹം മുന്‍പ് അഗ്നി ശമന സേനയില്‍ ജോലിചെയ്തിരുന്നു. അദ്ദേഹം ഉടന്‍ തന്നെ ഫയര്‍ അലാറം മുഴക്കി. പക്ഷെ അപ്പോഴേക്കും ഏറെ വൈകിയിരുന്നു. പള്ളിയും ടവറും പൂര്‍ണ്ണമായി തന്നെ കത്തി നശിച്ചു. പാവം കാവല്‍ക്കാരനും ആ അഗ്നിയില്‍ വെന്തു മരിച്ചു. തൊട്ടടുത്ത ദിവസം തന്നെ സിറ്റി പാര്‍ലമെന്റ്, പള്ളി പുനര്‍നിര്‍മ്മിക്കാന്‍ തീരുമാനിച്ചു. പഴയ പ്ലാന്‍ തന്നെ ഉപയോഗിക്കാനായിരുന്നു തീരുമാനം. ഒരു വെത്യാസം, ടവറിന്റെയും മേല്കൂരയുടെയും പണിക്ക് ഇക്കുറി മരത്തിനു പകരം ഇരുമ്പും കോണ്‍ക്രീറ്റും ഉപയോഗിച്ചു. അങ്ങനെ 1912 ഒക്ടോബറില്‍ പണി പൂര്‍ത്തിയായി. സമാധാനിക്കാന്‍ വരട്ടെ, കഷ്ടകാലം പിന്നെ വന്നത് യുദ്ധത്തിന്റെ രൂപത്തില്‍. 1943 ല്‍ ചര്‍ച്ചിന്റെ ചുറ്റുപാടും മിക്കവാറും നശിപ്പിക്കപ്പെട്ടു. 1944 ല്‍ ഒരു ബോംബിങ്ങില്‍ നിന്ന് കഷ്ടി രക്ഷപ്പെട്ടു. 1945 ല്‍ യുദ്ധം അവസാനിക്കുന്നതിനു കുറച്ചുമുന്‍പ് വീണ ബോംബ്‌ പള്ളിയുടെ മേല്കൂരയ്ക്കും അകത്തളങ്ങള്‍കും കാര്യമായ കേടുപാടുകള്‍ വരുത്തി. 1952 ഒക്ടോബറില്‍ കേടുപാടുകള്‍ തീര്‍ത്ത് പള്ളി വീണ്ടും തുറന്നു.

തീപ്പിടുത്തത്തില്‍ കത്താതെ ബാക്കിയായ ദാരുശില്പതിന്റെ ഭാഗം

നമുക്കിനി അക ക്കാഴ്ച്ചകളിലേക്ക് ഒന്ന് കണ്ണോടിക്കാം. വെളുത്ത നിറത്തിലുള്ള ചുമരും മേല്‍കൂരയും സ്വര്‍ണ്ണ വര്‍ണ്ണത്തിലുള്ള അലങ്കാര പണികളാല്‍ മനോഹരമാക്കിയിരിക്കുന്നു. യൂറോപ്പിലെ മിക്കവാറും എല്ലാ പള്ളികളിയും പോലെ ഇവിടെയും ബരോക് ശൈലിയാണ് അനുവര്‍ത്തിച്ചിരിക്കുന്നത്.

പ്രസംഗ വേദി

പ്രൌഡ ഗംഭീരമായ അള്‍ത്താരയും മനോഹരമായ കൊത്ത്പണികളാല്‍ സമൃദ്ധമായ ഇരിപ്പിടങ്ങളും പള്ളിയുടെ അകത്തളത്തിന്റെ മാറ്റ് കൂട്ടുന്നു.

അള്‍ത്താര

എടുത്തു പറയേണ്ട മറ്റൊരു കാഴ്ച അതി മനോഹരങ്ങളായ വലിയ മൂന്നു പൈപ്പ് ഓര്‍ഗന്‍ ഉണ്ടിവിടെ. മച്ചില്‍ ദീര്‍ഘ വൃത്താകൃതിയില്‍ തുളകളോട് കൂടിയ ഒരു നിര്‍മ്മിതി കാണാം. അതിനെപ്പറ്റി അവിടെ കണ്ട ഒരാളോട് ചോദിച്ചു. ഉത്തരം എന്നെ അത്ഭുദപ്പെടുത്തി. മച്ചിന് മുകളില്‍ ഓര്‍ഗണിന്റെ ശബ്ദം ഈ തുളകള്‍ വഴി അകത്തേക്ക് നിറയും വിധത്തില്‍ ടണല്‍ വഴി ക്രമീകരിച്ചിരിക്കുന്നു.

ഓര്‍ഗണിന്റെ ശബ്ദം അകത്തേക്ക് വരാനുള്ള മച്ചിലെ സംവിധാനം

പൈപ്പ് ഓര്‍ഗണ്‍

ആ വിശാലമായ അകത്തളത്തില്‍ വലിയ പൈപ്പ് ഓര്‍ഗനില്‍ നിന്നുള്ള ശബ്ദം നിറയുംബോഴുള്ള ശബ്ദ സൌന്ദര്യം എന്തായിരിക്കും എന്ന് ഞാന്‍ ഓര്‍ത്തു. പൈപ്പ് ഓര്‍ഗന്‍ യൂറോപ്പിലെ ഒരു പാട് പള്ളികളില്‍ കണ്ടിട്ടുണ്ടെങ്കിലും നിര്‍ഭാഗ്യവശാല്‍ എനിക്കിതുവരെ പൈപ്പ് ഓര്‍ഗന്റെ ശബ്ദം നേരില്‍ ശ്രവിക്കാന്‍ കഴിഞ്ഞിട്ടില്ല. ഇനിയുള്ള മറ്റൊരു പ്രത്യേകത പള്ളിയുടെ അടിയിലുള്ള (ഭൂഗര്‍ഭ മാതൃകയില്‍ ) ശവക്കല്ലറകളാണ്. 1751 ല്‍ കത്തിയെരിഞ്ഞ പള്ളി പുനര്‍നിര്‍മ്മിച്ചപ്പോള്‍ പ്രധാന ശില്പിയായിരുന്ന Ernst George Sonnin ആണ് ഈ ഭൂഗര്‍ഭ കല്ലറകള്‍ നിര്‍മ്മിച്ചത്.

ഭൂഗര്‍ഭ കല്ലറ

ഒട്ടേറെ പ്രശസ്തര്‍ ഈ കല്ലറകളില്‍ അന്ത്യ വിശ്രമം കൊള്ളുന്നു. ഈ ഭൂഗര്‍ഭ കല്ലറകള്‍ നിര്‍മ്മിച്ചതിനു പിന്നിലും ഒരു ഉദ്ദേശ്യമുണ്ടായിരുന്നു. കല്ലറകള്‍ വില്‍കുക വഴി സമാഹരിക്കപ്പെടുന്ന പണം പള്ളിയുടെ നിര്‍മ്മാണത്തിനു ഉപയോഗപ്പെടുത്തുക എന്നതായിരുന്നു ലക്‌ഷ്യം. പക്ഷെ ആ ആശയം അത്രകണ്ട് വിജയിച്ചില്ല. കാരണം 1812 ല്‍ പട്ടണത്തിനകത്തുള്ള ശവസംസ്കാരം നിര്‍ത്തി, കൂട്ടത്തില്‍ ഈ ഭൂഗര്‍ഭ കല്ലറയിലെ ശവസംസ്കാരവും. നാലുമീറ്റര്‍ ആഴമാണ് ഈ കല്ലറകള്‍കുള്ളത്. ആ ഭൂഗര്‍ഭ അറയില്‍ പ്രവേശിച്ചതെ എന്നില്‍ എന്തോ അസ്വസ്ഥത നിറയുംപോലെ. നമ്മള്‍ നടക്കേണ്ടത് കല്ലറകള്‍ക്ക് മുകളിലൂടെയാണ്‌. നമ്മള്‍ നടക്കുന്ന വലിയ കല്പാളികള്‍ക്ക് മുകളില്‍ അടക്കം ചെയ്യപ്പെട്ടവരുടെ പേരുകള്‍ ആലേഖനം ചെയ്തിരിക്കുന്നു.

അധികനേരം അവിടെ ചിലവിടാതെ ഞാന്‍ പുറത്തേക്കിറങ്ങി. ഇനിയുള്ളത് ക്ലോക്ക് ടവര്‍ ആണ്. 132m ആണ് ഇതിന്റെ ഉയരം. ലിഫ്റ്റ്‌ ഉണ്ടെങ്കിലും ഞാന്‍ പടവുകള്‍ കയറി മുകളിലെത്താന്‍ തീരുമാനിച്ചു. അതുകൊണ്ട് ചില നല്ല കാഴ്ചകള്‍ കാണാന്‍ പറ്റി. ക്ലോക്കിന്റെ വലിയ മണികള്‍ സ്ഥാപിച്ചിരിക്കുന്നത് ഈ ടവറിനുള്ളിലാണ്. കയറുന്ന വഴിക്ക് ആ വലിയ ആറ് മണികള്‍ കാണാം. 1.1 ടണ്‍ മുതല്‍ 7.5 ടണ്‍ വരെ വിവിധ ഭാരമുള്ള ആറ് മണികള്‍.

മണികളില്‍ ചിലത്

വലിയ പല്‍ചക്രങ്ങളും ഹൈഡ്രോളിക് സംവിധാനങ്ങളും ഉള്ള ക്ലോക്കിന്റെ മെക്കാനിസവും ഇവിടെ കാണാം.

ക്ലോക്കിന്റെ മെക്കാനിസം

ടവറിന്റെ മുകളില്‍ എത്തിയപ്പോഴാണ് ശരിക്കും പെട്ടുപോയത്. കാറ്റ്, കാറ്റെന്നു പറഞ്ഞാല്‍ ഉറച്ചു നില്‍കാന്‍ പോലും പറ്റാത്ത വിധം കടുത്ത കാറ്റ്. അസഹനീയമായ തണുപ്പും. എന്നാലും അവിടെ നിന്നുമുള്ള നഗരക്കാഴ്ച മനോഹരം തന്നെ.

ടവറിന്റെ മുകളില്‍ നിന്നുള്ള നഗരക്കാഴ്ച

അധികം നേരം നില്‍കാന്‍ ഒരു തരത്തിലും നിര്‍വാഹമില്ല, അത്രയ്ക്കുണ്ട് തണുപ്പ്. താഴേക്കുള്ള ഇറക്കം ഞാന്‍ ലിഫ്റ്റ്‌ വഴിയാക്കി. ഞാന്‍ പള്ളിക്ക് പുറത്തെത്തിയപ്പോള്‍ വലിയ ക്ലോക്കില്‍ പന്ത്രണ്ടു മണിക്കുള്ള മണിമുഴങ്ങി. മിനുട്ടുകളോളം നീണ്ടു നിന്ന, കാതിനേറെ ഇമ്പം പകര്‍ന്ന സംഗീത സമാനമായ മണിമുഴക്കം. ഇനിവാങ്ങാന്‍ സമയം കിട്ടിയില്ലെങ്കിലോ എന്ന് കരുതി തൊട്ടടുത്തുള്ള കടയില്‍ നിന്ന് ഞാന്‍ ചില സുവനീറുകള്‍ വാങ്ങി. മണിയും കപ്പുമാണ് ഞാന്‍ ഈയിടെയായി സാധാരണ വാങ്ങാറ്.

പള്ളിയിലെ ഒരു സ്റ്റെയിന്‍ഡ് ഗ്ലാസ്‌ വര്‍ക്ക്‌

സ്റ്റേഷനിലേക്ക് തിരികെ നടക്കെ കാറ്റ് കടുത്തു. തുറന്നു പിടിച്ച എന്റെ കുടയുടെ കമ്പികള്‍ കാറ്റ് പറ്റുന്നത്ര ഒടിച്ച് മടക്കി. ഇനി ചാറ്റല്‍ മഴ കൊള്ളാതെ രക്ഷയില്ല. ഞാന്‍ കുട പറ്റുംപോലെ മടക്കിക്കെട്ടി. കളയാന്‍ വയ്യ, ഹോട്ടെലില്‍ തിരിച്ചു കൊടുക്കേണ്ടതല്ലേ. പക്ഷെ വഴിയില്‍ കണ്ട ചവറു കൊട്ട കണ്ടപ്പോള്‍ മനസ്സിലായി ഞാന്‍ തനിച്ചല്ല. എന്തെന്നോ? ചവറുകൊട്ടയില്‍ ഒടിഞ്ഞു മടങ്ങിയ മൂന്നു നാല് കുടകള്‍ കിടക്കുന്നു. കാറ്റ് പലര്‍ക്കും ഭംഗിയായി പണി കൊടുത്തിരിക്കുന്നു.

ഞാന്‍ സെന്‍ട്രല്‍ സ്റ്റേഷനില്‍ എത്തി. ഇവിടെ ബാക്കി വച്ച ഒരു കാഴ്ചയുണ്ട് കാണാന്‍, ടൌണ്‍ ഹാളിന്റെ വിശദമായ കാഴ്ച.

ടൌണ്‍ ഹാള്‍

ഞാന്‍ അകത്തേക്ക് കടന്നു.ടൌണ്‍ ഹാളിന്റെ മുറികളിലൂടെയുള്ള ഇഗ്ലീഷിലുള്ള ഗൈഡഡ് ടൂറിന് ഇനിയും സമയ ഉണ്ട്. ഞാന്‍ പ്രവേശനം അനുവദിക്കപ്പെട്ട ഇടങ്ങളിലൂടെ ഒന്ന് കറങ്ങി. കെട്ടിടത്തിന്റെ നടുവിലായി നടുമുറ്റം പോലെയുള്ള ഒരിടമുണ്ട്‌. അതിന്റെ മധ്യത്തിലായി അതിമനോഹരമായ ശില്പ സമുച്ചയത്തോട് കൂടിയ ജലധാര. ശില്പങ്ങളെല്ലാം ബരോക്ക് ശൈലിയിലുള്ളവ തന്നെ. ശില്പങ്ങളിലെ വിശദാംശങ്ങള്‍ ചെയ്തത് അതിമനോഹരം. ഞാന്‍ നമ്മുടെ നാട്ടിലെ ചില സമീപകാല വാര്‍ത്തകള്‍ ഓര്‍ത്തുപോയി. നമ്മുടെ നാട്ടിലായിരുന്നെങ്കില്‍ സദാരചാര കാവല്‍കാര്‍ ഈ അതിസുന്ദര ശില്പങ്ങളെയും തുണിയുടുപ്പിക്കാന്‍ കച്ചകെട്ടിയിറങ്ങിയേനെ.

നടുമുറ്റവും ജലധാരയും

ജലധാരയിലെ ശില്‍പം, സമീപ ദൃശ്യം

ജലധാരയിലെ മറ്റൊരു ശില്‍പം, സമീപ ദൃശ്യം

ഞങ്ങളുടെ ഗൈഡ് വന്ന് എല്ലാവരോടും കൂടെ ചെല്ലാന്‍ ആവശ്യപ്പെട്ടു. ടൌണ്‍ ഹാളിന്റെ ചരിത്രവും പ്രത്യേകതകളും സരസമായി വിവരിച്ചുകൊണ്ട് ആ സ്ത്രീ ഞങ്ങളെ മുറികളിലൂടെ നയിച്ചു.

1842 ലെ അഗ്നിബാധയില്‍ കത്തിനശിച്ച പഴയ ടൌണ്‍ ഹാളിനു പകരമായാണ് ഇന്ന് കാണുന്ന ടൌണ്‍ ഹാള്‍ നിര്‍മ്മിച്ചിരിക്കുന്നത്. 1886 -1897 കാലഘട്ടത്തിലാണ് ഈ മനോഹര സൌധം നിര്‍മ്മിച്ചത്. 182986 സ്ക്വയര്‍ ഫീറ്റ്‌ ആണ് കെട്ടിടത്തിന്റെ ആകെ വിസ്തൃതി. നിയോ റിനൈസെന്‍സ് ശൈലിയിലാണ് ഈ കെട്ടിടത്തിന്റെ ബാഹ്യ നിര്‍മ്മിതി. 647 മുറികളാണ് ഈ കെട്ടിടത്തില്‍ ഉള്ളത്. എല്ലാ മുറികളിലും പ്രവേശനമില്ല. അനുവദനീയമായ പ്രധാനപ്പെട്ട മുറികളിലൂടെ ഞങ്ങള്‍ കയറിയിറങ്ങി. ഒന്നിനൊന്നു വ്യത്യസ്തമായ ശില്പഭംഗിയും പ്രത്യകതകളും ഉള്ള മനോഹരമായ മുറികള്‍. പലമുറികളിലും ഉള്ള വാതിലുകളില്‍ മരത്തിലും ലോഹത്തിലും ചെയ്തിരിക്കുന്ന ഡിസൈന്‍സ് നമ്മെ അത്ഭുതപ്പെടുത്തും.

വര്‍ക്കുകള്‍ നിറഞ്ഞ വാതില്‍

മറ്റൊരു വാതില്‍

മച്ചില്‍ ചെയ്തിരിക്കുന്ന പെയിന്റിങ്ങുകളും മച്ചില്‍ തൂങ്ങിക്കിടക്കുന്ന ബഹുശാഖ വിളക്കുകളും അതിമനോഹരം. മനോഹരമായ കൊത്തുപണികള്‍ നിറഞ്ഞ ഒരു മുറിയെപ്പറ്റി ഗൈഡ്
പറഞ്ഞത് അത്ഭുതപ്പെടുത്തി. ആ മുറിയിലെ എല്ലാ കൊത്തുപണികളും ചെയ്തതത് കുറ്റ കൃത്യങ്ങള്‍ക് ശിക്ഷിക്കപ്പെട്ടു ജെയിലില്‍ കഴിയുന്ന കുട്ടികള്‍ ചെയ്തതാണത്രെ. അവരവര്‍ ചെയ്ത വസ്തുക്കളില്‍ സ്വന്തം പേരും രേഖപ്പെടുത്താന്‍ കുട്ടികളെ അനുവദിച്ചിരുന്നു. സൂക്ഷിച്ചുനോക്കിയാല്‍ പേര് ആലേഖനം ചെയ്തിരിക്കുന്നത് കാണാം. തടവുകഴിഞ്ഞു പുറത്തിറങ്ങുന്ന കുട്ടികള്‍ക്ക് നല്ലൊരു കൈത്തിഴില്‍ വശമാക്കാനും ഇത് വഴിയൊരുക്കി. ആ റൂമിലെ ഡിസൈനില്‍ പുലര്‍ത്തിയിരിക്കുന്ന സൂക്ഷ്മതയും പൂര്‍ണ്ണതയും അത്രയ്ക് മനോഹരമായിരുന്നു.

തടവുകാരായ കുട്ടികള്‍ വര്‍ക്ക് ചെയ്ത വാതില്‍

പലമുറികളിലെയും ചുമരില്‍ ചെയ്തിരിക്കുന്നത് തുകലും വെള്ളിയും കൊണ്ടുള്ള ടൈല്‍ വര്‍ക്കിനു സമാനമായ ഡിസൈനുകള്‍.ഒട്ടേറെ പഴക്കം ഉള്ളത് കൊണ്ട് ആ ചുവരുകളിലൊന്നും സ്പര്‍ശിക്കരുത് എന്ന് ഗൈഡ് പ്രത്യേകം നിര്‍ദേശിക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു.

മച്ചില്‍ ചെയ്തിരിക്കുന്ന പെയിന്റിങ്ങുകളില്‍ ഒന്ന്

ഒരു വലിയ മുറിയില്‍ ചിത്രാലങ്കൃതമായ മച്ചിനുമുകളില്‍ , ഹാംബര്‍ഗിനു പണ്ടുകാലത്ത് വാണിജ്യ ബന്ധം ഉണ്ടായിരുന്ന രാജ്യങ്ങളെ പ്രതിനിധാനം ചെയ്യുന്ന ശില്പങ്ങള്‍. ഇന്ത്യയെ സൂചിപ്പിക്കുന്ന ശില്പത്തില്‍ ഒരു പാമ്പാട്ടിയും സുന്ദരിയും പുലിത്തോലും പിന്നെ ഒരു മയിലും.

ഭാരതത്തെ പ്രതിനിധാനം ചെയ്യുന്ന മച്ചിലെ ശില്‍പം

അമേരിക്കയെ പ്രതിനിധാനം ചെയ്യുന്ന കൌ ബോയും റെഡ് ഇന്ത്യനും

മറ്റൊരിടത്ത് മനോഹരമായ സ്റ്റാന്റില്‍ ഒരു ശില്‍പം. അതെന്താണെന്നു അത്ഭുതം കൂറി നില്കവേ ഗൈഡ് പറഞ്ഞു, ഈ സൃഷ്ടി അഗ്നിയുടേത്. 1942 ലെ തീപ്പിടുത്തത്തില്‍ കത്തിനശിച്ച പഴയ ടൌണ്‍ ഹാളിലെ വെള്ളി ഉരുപ്പടികള്‍ ഉരുകി കൂടിചെര്‍ന്നത് ഒരു സ്മരണാര്‍ത്ഥം എടുത്തു വച്ചിരിക്കുന്നതാണത്രെ.

ഉരുകിയ വെള്ളി സ്റ്റാന്റില്‍ വെച്ചിരിക്കുന്നു

താഴെ കാണുന്ന ചിത്രത്തിലുള്ളത് അംഗങ്ങളുടെ ഔദ്യോഗിക വേഷമാണ്. ചിത്രത്തില്‍ എല്ലാവരും തൊപ്പി കയ്യില്‍ പിടിച്ചിരിക്കുനതിനു തന്ന വിശദീകരണം ചിരിപ്പിച്ചു. ആ വസ്ത്രത്തിനു തന്നെ 35 കിലോയോളം ഭാരം ഉണ്ടത്രേ. അപ്പൊ ഇനി തൊപ്പി കൂടി വെച്ച് ഭാരം വര്‍ദ്ധിപ്പിക്കേണ്ടല്ലോ എന്ന് കരുതിയാവം എന്ന്.

ഇങ്ങനെ രസകരവും കൌതുകകരവുമായ അറിവുകളും കാഴ്ചകളും നിറഞ്ഞ ആ ഗൈഡഡ് ടൂര്‍ വളരെപ്പെട്ടന്ന് അവസാനിച്ചത് പോലെ തോന്നി. അല്ലെങ്കിലും ചരിത്രസ്മാരകങ്ങളിലൂടെയുള്ള യാത്രകള്‍ എപ്പോഴും ഒരു തിരിഞ്ഞു നോട്ടത്തിന് അവസരം നല്‍കുന്നു. കടുത്ത പരീക്ഷണങ്ങളുടെയും, ഉയിര്‍ത്തെഴുന്നെല്പുകളുടെയും, മായാത്ത മുറിവുകളുടെയും നശിക്കാത്ത രേഖപ്പെടുത്തലുകളായി അവ നമ്മുടെ ഇടയില്‍ നിലനില്കുന്നു.

ഇനി മടക്കയാത്ര, പതിവുപോലെ കാണാന്‍ ബാക്കിവെച്ച കാഴ്ചകളിലേക്ക് എന്നെങ്കിലും തിരിച്ചുവരാം എന്ന പ്രതീക്ഷയോടെ.

അവസാനിച്ചു

ജര്‍മനിയിലെ ഹാംബര്‍ഗില്‍... ഭാഗം 4

2011-07-04T09:19:00.000+04:00

മുന്‍ ഭാഗങ്ങള്‍ : ഭാഗം 1, ഭാഗം 2, ഭാഗം 3

കഴിഞ്ഞ പോസ്റ്റില്‍ Edvard Munch നെ പ്പറ്റിയാണ് പറഞ്ഞു നിര്‍ത്തിയത്. നോര്‍വേയില്‍ നിന്നാണ് കഴിഞ്ഞ ഭാഗം പോസ്റ്റ് ചെയ്തത് എന്നും സൂചിപ്പിച്ചുവല്ലോ. നോര്‍വേയില്‍ കാര്യമായ കറക്കം ഒന്ന് സാധിച്ചില്ല. പക്ഷെ നോര്‍വേകാരുടെ പ്രീയ ചിത്രകാരനായ Edvard Munch ന്‍റെ മ്യൂസിയത്തില്‍ പോവാന്‍ കഴിഞ്ഞു. അദ്ദേഹത്തിന്റെ കലാജീവിതത്തെ പറ്റി കൂടുതല്‍ അറിയാന്‍ അത് സഹായിച്ചു. ഏറ്റവും വലിയ കാര്യം അദ്ദേഹത്തിന്റെ മാസ്റര്‍ പീസ് എന്നറിയപെടുന്ന "Screem "എന്ന ചിത്രം ഇവിടെ കാണാന്‍ കഴിഞ്ഞു. ആധുനിക മനുഷ്യന്റെ വിഹ്വലതകള്‍ ഇത്ര ഭംഗിയായി ആവിഷ്കരിക്കപ്പെട്ട മറ്റൊരു ചിത്രം ഇല്ല എന്നാണു കലാലോകം ഈ ചിത്രത്തെ വിലയിരുത്തുന്നത്. സ്ക്രീമിന്റെ ഒരു നല്ല ചിത്രം എന്തോ എന്റെ ക്യാമറയില്‍ പതിഞ്ഞില്ല. കിട്ടിയ ചിത്രം താഴെ ചേര്‍ക്കുന്നു. കൂടെ ഒരു കവി കൂടിയായ Edvard Munch ന്റെ വരികളും.

സ്ക്രീം- ഇതിനെ ചുവടു പിടിച്ചാവണം സൂപ്പര്‍ ഹിറ്റ്‌ ഹോളി വുഡ് ചിത്രം സ്ക്രീമിലെ മാസ്ക് ചെയ്തത്.

Edvard Munch ന്റെ വരികള്‍

"Hamburger Kunsthalle" എനിക്കായി കാത്തുവെച്ച അത്ഭുതങ്ങള്‍ തീര്‍ന്നിരുന്നില്ല. ചില ചിത്രങ്ങള്‍ക് ശേഷം കണ്ട ഒരു ഒരു ശൈലി എനിക്കേറെ പരിചിതമായി തോന്നി. ഇല്ല തെറ്റിയില്ല, പിക്കാസോയുടെ വര്‍ക്ക് തന്നെ. പിക്കാസോയുടെ മൂന്നു പെയിന്റിങ്ങുകള്‍ ഉണ്ടായിരുന്നു അവിടെ. ആദ്യമായാണ് പിക്കാസോയുടെ പെയിന്റിങ്ങിന്റെ ഒറിജിനല്‍ കാണുന്നത്. പിക്കാസോയും സുഹൃത്ത് Georges Braque ഉം കൂടിയാണ് പിന്നീട് പിക്കാസോയുടെ പെയിന്റിങ്ങുകളിലൂടെ ഏറെ പ്രശസ്തമായ ക്യുബിസം എന്ന ശൈലി രൂപപ്പെടുത്തിയത്. ഒരു പക്ഷെ ഇരുപതാം നൂറ്റാണ്ടില്‍ ഏറെ ചര്‍ച്ച ചെയ്യപ്പെട്ട, ശ്രദ്ധിക്കപ്പെട്ട ഒരു കലാകാരനാണ് പിക്കാസോ. ക്യുബിസത്തിലുള്ള മറ്റുചില ചിത്രങ്ങള്‍ കൂടി കണ്ടു അവിടെ.

Man with Guitar (Pablo Picasso)

Max Beckmann ( 1884 – 1950) ന്‍റെ "Olysses and Calypso" എന്ന പെയിന്‍റിംഗ് ആണ് എന്നെ ആകര്‍ഷിച്ച മറ്റൊരു ചിത്രം. ഡള്ളായ നിറങ്ങള്‍ മനോഹരമായി ഉപയോഗിച്ചിരിക്കുന്നു. ഒരു എക്സ്പ്രഷനിസ്റ്റ് ചിത്രകാരനായാണ് ഈ ജര്‍മ്മന്‍ കലാകാരനെ കരുതിയിരുന്നത്. പക്ഷെ അത്തരം ഒരു ചട്ടക്കൂട് അദ്ദേഹം ഒരിക്കലും ഇഷ്ടപ്പെട്ടിരുന്നില്ല. പരമ്പരാഗതമായ ഫിഗരേറ്റിവ്‌ ശൈലിയുടെ സ്വാധീനം അദ്ദേഹത്തിന്റെ ചിത്രങ്ങളില്‍ ദൃശ്യമാണ്.

Olysses and Calypso

എഴുതാനാണെങ്കില്‍ ഇനിയും ഏറെയുണ്ട് കലാകാരന്‍മാരും അവരുടെ ചിത്രങ്ങളും. അത്രയേറെ വിശാലമായ ഒരു പ്രദര്‍ശനമായിരുന്നു അത്. ഞാന്‍ ചെന്ന സമയത്ത് അവിടെ ജര്‍മ്മനിയുടെ പ്രീയ കലാകാരനായിരുന്ന Runge യുടെ 200 ആം ചരമ വാര്‍ഷികത്തോടനുബന്ധിച്ച് അദ്ദേഹത്തിന്റെ ചിത്രങ്ങളുടെ ഒരു ഗംഭീര പ്രദര്‍ശനം നടക്കുന്നു. അതും കഴിഞ്ഞ മുപ്പതുകൊല്ലത്തിനിടയില്‍ ആദ്യമായാണ് Rubge യുടെ ഇത്രയും സമഗ്രമായ ഒരു പ്രദര്‍ശനം നടക്കുന്നത്. കൃത്യമായും ആ സമയത്ത് തന്നെ ഒരു ജര്‍മ്മന്‍ സന്ദര്‍ശനം ഒത്തുവന്നത് മഹാ ഭാഗ്യം എന്നല്ലാതെന്തു പറയാന്‍ . അതുകൂടെ പറഞ്ഞു ചിത്രകാരന്മാരെ പറ്റിയുള്ള വിശേഷങ്ങള്‍ നിര്‍ത്താം. 1777 -1810 ഘട്ടത്തില്‍ ജീവിച്ചിരുന്ന കാല്‍പനിക ചിത്രകാരനാണ് Runge . ജര്‍മ്മനിയിലെ ഏറ്റവും നല്ല കാല്‍പനിക ചിത്രകാരനെന്ന പേര്‍ വളരെ വൈകി ചിത്രകല തുടങ്ങുകയും വളരെ നേരത്തെ തന്നെ ജീവിതവും അവസാനിച്ച Runge യ്ക്ക് സ്വന്തം. ഈ ചുരുങ്ങിയ കാലയളവില്‍ അദ്ദേഹം ഒരു ഫാക്ടറി പോലെ പ്രവര്‍ത്തിക്കുകയായിരുന്നു എന്ന് തോന്നി. അത്രയേറെ ഉണ്ട് സൃഷ്ടികള്‍. പെയിന്റിംഗ്, പെന്‍സില്‍ സ്കെച്ചുകള്‍, ഡിസൈനുകള്‍, Silhouettes (കടലാസില്‍ മുറിച്ചെടുത്ത് ചിത്രങ്ങള്‍ ഉണ്ടാക്കുന്ന രീതി.) തുടങ്ങി ആയിരക്കണക്കിന് വര്‍ക്കുകള്‍.

പ്രശസ്ഥ ജര്‍മ്മന്‍ സാഹിത്യകാരന്‍ ഗോയിഥെയുമായി Runge വളരെ അടുത്ത ബന്ധം പുലര്‍ത്തിയിരുന്നു. ഗോയിഥെയെ ക്കുറിച്ച് കഴിഞ്ഞ ജര്‍മ്മന്‍ യാത്രയില്‍ എഴുതിയിരുന്നു.

ഇനി വ്യത്യസ്ത ശൈലികളിലുള്ള അദ്ദേഹത്തിന്റെ ചില ചിത്രങ്ങള്‍ കാണാം.

Runge - Self Portrait

Head of the dying saint Cecilia

The Triumph of Amor

മുകളിലത്തെ ചിത്രം കാണുമ്പോള്‍ ഒരു പ്ലാസ്റ്റര്‍ ഓഫ് പാരീസ് വര്‍ക്ക്‌ എന്ന് തോന്നിയോ? എന്നാല്‍ ഇത് ഓയില്‍ പെയിന്റില്‍ കാന്‍വാസില്‍ ചെയ്തതാണ്.

മാലാഖയും കുഞ്ഞും

മുകളിലെ ചിത്രം നോക്കു. ചിത്രത്തിന്റെ ഫ്രെയിമും വരച്ചിരിക്കുന്നു. ഇത്തരം ഒരു പാട് ഫ്രെയിം ഡിസൈനുകള്‍ അവിടെ പ്രദര്‍ശിപ്പിച്ചിരുന്നു.

Saint Peter On the Sea

Runge യുടെ Silhouettes വര്‍ക്ക്

കലയിലെ Runge യുടെ പരീക്ഷണ വൈവിധ്യം ഒന്ന് മനസ്സിലാക്കാനാണ് ഇത്രയും ചിത്രങ്ങള്‍ ചേര്‍ത്തത്.

Silhouettes രീതി ജര്‍മ്മനിയില്‍ വളരെ പ്രചാരത്തിലുള്ളതായി തോന്നി. തീര്‍ച്ചയായും Runge യുടെ സ്വാധീനം തന്നെയാവണം അതിനു കാരണം. അത്തരം ഒരു പാട് വര്‍ക്കുകള്‍ അവിടെ കണ്ടു. സങ്കീര്‍ണ്ണമായ Silhouettes വര്‍ക്കുകള്‍ അവിടെ ഉണ്ടായിരുന്നു. താഴെയുള്ള ചിത്രം നോക്കു. അത് ഒരു Ink ല്‍ ചെയ്ത ചിത്രം ആണെന്ന് കരുതിയെങ്കില്‍ തെറ്റി. കറുത്ത കടലാസ്സില്‍ വെട്ടിയെടുത്താണ് ഈ ചിത്രം ചെയ്തിരിക്കുന്നത്. മോഡേണ്‍ ആര്‍ട്ട് , ഇന്‍സ്റ്റലേഷന്‍ വിഭാഗത്തിലാണ് ഈ ചിത്രം കണ്ടത്.

ഒരു Silhouettes വര്‍ക്ക്

Hamburger Kunsthalle യിലെ നിന്നും ഇറങ്ങിയപ്പോള്‍ സൂര്യ വെളിച്ചം മങ്ങി തുടങ്ങിയിരുന്നു. സമയം പോയത് അറിഞ്ഞതെ ഇല്ല. നേര്‍ത്ത തണുത്ത കാറ്റ് വീശുന്നു. Kunsthalle യുടെ മുന്നിലെ സ്റ്റേജിനു സമാനമായ തുറന്ന സ്ഥലത്ത് നിന്നാല്‍ അങ്ങ് ദൂരെ തടാകം കാണാം. അതിന്റെ പടവുകളില്‍ ഞാന്‍ ഒരല്പനേരം ഇരുന്നു. ആളും ബഹളവുമില്ലാത്ത ശാന്തമായ അന്തരീക്ഷം. സ്കേറ്റിംഗ് ബോര്‍ഡുമായി ഒരു കൌമാരക്കാരന്‍ അവിടെ വന്നു പരിശീലനം തുടങ്ങി. കുറച്ചുനേരം അവന്റെ പ്രകടനങ്ങള്‍ കണ്ടു നിന്നു. പിന്നെ സ്റ്റെഷനിലേക്ക് നടന്നു. മനസ്സില്‍ ഏറെ തൃപ്തി തന്ന ഒരു ദിവസം അങ്ങനെ അവസാനിച്ചു.

പിറ്റേന്ന് രാവിലെ ബസ്സിലുള്ള ഒരു ഗൈഡഡ് ടൂര്‍ ആണ് ഞാന്‍ തീരുമാനിച്ചത്. അങ്ങനെ പത്തുമണിക്ക് മുന്നേ തന്നെ ഞാന്‍ സെന്‍ട്രല്‍ സ്റ്റേഷനില്‍ എത്തി. സ്റ്റേഷനില്‍ എത്തിയപ്പോള്‍ നല്ല മഴ. കൂനില്‍മേല്‍ കുരു പോലെ കാറ്റും. പത്തുമണിക്കുള്ള ബസ്സാണെങ്കില്‍ ജര്‍മ്മന്‍ ഭാഷയിലുള്ള ടൂറും. അതുകൊണ്ട് ഇംഗ്ലീഷ് ടൂറിനായി പിന്നെയും ഒരു മണിക്കൂറോളം കാത്തു നില്‍കേണ്ടി വന്നു. നല്ല തണുപ്പത്തുള്ള കാത്തുനില്പ് ഒട്ടും സുഖകരമായിരുന്നില്ല. അതിനിടയില്‍ സ്റ്റേഷനുമുന്നില്‍ ജ്യൂക് ബോക്സ്‌ പ്രവര്‍ത്തിപ്പിച്ചുകൊണ്ട് അന്നത്തെ അന്നം തേടുന്ന ഒരു വൃദ്ധന്‍ എന്റെ ശ്രദ്ദയാകര്‍ഷിച്ചു. അയാള്‍ക് മുന്നിലെ ഭിക്ഷാ പാത്രത്തില്‍ കുറച്ചു നാണയങ്ങള്‍ നിക്ഷേപിച്ചു ഞാന്‍ ചിത്രങ്ങള്‍ എടുത്തു.

ജ്യൂക് ബോക്സ്‌മായി വൃദ്ധന്‍

ബസ്സ് വന്നപ്പോള്‍ ഞാന്‍ മുകളിലത്തെ നിലയില്‍ കയറി ജനാലയ്കരികില്‍ ഇടം പിടിച്ചു. മഴ തോരുന്ന ലക്ഷണം കാണുന്നില്ല. അതുകൊണ്ട് ജനാല തുറക്കാനോ നല്ല ചിത്രങ്ങളെടുക്കാനോ കഴിഞ്ഞില്ല. നഗര പ്രാന്തങ്ങളിലൂടെ ഒരു ഓട്ട പ്രദക്ഷിണമായിരുന്നു ആ യാത്ര. സുപ്രധാന ഇടങ്ങളെ ഒക്കെ സ്പര്‍ശിച്ചുകൊണ്ടുള്ള ഒരു യാത്ര. എവിടെയും ഇറങ്ങി കാണുവാനുള്ള അവസരമില്ല. മൊത്തമായി ഒരേകദേശ ധാരണ ഈ യാത്രയില്‍ കിട്ടും. അത്ര തന്നെയെ ഞാനും പ്രതീക്ഷിച്ചിരുന്നുള്ളൂ. 1903 ല്‍ സ്ഥാപിതമായ ഇംപീരിയല്‍ സ്റ്റേഷന് മുന്നിലൂടെ ഞങ്ങള്‍ നീങ്ങി. ഏറെ ദൂരത്തല്ലാതെ നാല്പതിനായിരത്തോളം വിദ്യാര്‍ത്ഥികള്‍ പഠിക്കുന്ന ഹാംബര്‍ഗ് സര്‍വകലാശാല. പിന്നീട് നഗരത്തില്‍ നിന്നു വിട്ട് ഇമാം അലി മോസ്കിനു മുന്നിലെത്തി. ജര്‍മ്മനിയിലെ ഏറ്റവും പഴക്കം ചെന്ന ഷിയാ പള്ളിയാണിത്. പഴക്കം എന്ന് പറഞ്ഞാല്‍ ഏറെയില്ല, 1965 ല്‍ ആണ് ഈ പള്ളിയുടെ പണി പൂര്‍ത്തിയായത്. പിന്നെ കുറച്ചു ദൂരം Alster Lake ന് അരികിലൂടെയായി യാത്ര. തടാകക്കരയില്‍ നിറയെ ഇലപൊഴിഞ്ഞ മരങ്ങളും ആരെയോ കാത്തിരിക്കുന്ന മര ബെഞ്ചുകളും. ഒരു വല്ലാത്ത കാല്‍പനിക ഭംഗി ഉണ്ടായിരുന്നു ആ കാഴ്ചക്ക്. പക്ഷെ പുറത്തിറങ്ങി ആ തീരത്ത് ഒന്ന് നടക്കാനുള്ള, ആ ബെഞ്ചില്‍ ഒന്നിരിക്കാനുള്ള ആഗ്രഹം മഴ നിഷ്കരുണം നിഷേധിച്ചു. 160 ഹെക്ടറാണ് 13 ആം നൂറ്റാണ്ടില്‍ നിര്‍മ്മിതമായ ഈ കൃത്രിമ തടാകത്തിന്റെ വലുപ്പം. പക്ഷെ കൌതുകകരമായ സംഗതി എന്തെന്നോ?, ഈ തടാകത്തിന്റെ ഏറ്റവും ആഴം കൂടിയ ഭാഗത്തിനു പോലും രണ്ടര മീറ്റര്‍ മാത്രമേ ആഴമുള്ളൂ. ഞങ്ങള്‍ യാത്ര തുടര്‍ന്നു. 1558 ല്‍ സ്ഥാപിതമായ സ്റ്റോക്ക് എക്സ്ചേഞ്ച് ഉം പിന്നിട്ടു ഞങ്ങള്‍ Ware House District ല്‍ എത്തി. 1883 ല്‍ ആണ് ഇതിന്റെ നിര്‍മ്മാണം. ഓക്ക് മരത്തടിയില്‍ നിര്‍മ്മിക്കപ്പെട്ട അതിവിശാലമായ പാണ്ടികശാലകലാണിവിടെ. 1991 മുതല്‍ ഇത് സംരക്ഷിത സ്മാരകമാക്കി പ്രഘ്യാപിച്ചു. ഇടയിലുള്ള കനാലുകളടക്കം 26 ഹെക്ടറില്‍ പരന്നു കിടക്കുന്നു ഈ കെട്ടിട സമുച്ചയം. ഇന്ന് ഒരു പാട് നവീകരണ പ്രവര്‍ത്തനങ്ങള്‍ നടക്കുന്ന പഴയ ഫ്രീ പോര്‍ട്ട്‌ കൂടി ഉള്‍പെടുന്ന ഹാഫന്‍ സിറ്റിയിലൂടെ ഞങ്ങള്‍ തിരിച്ച് സെന്‍ട്രല്‍ സ്റ്റേഷന് മുന്നില്‍ എത്തി.

എന്റെ അടുത്ത ലക്‌ഷ്യം MKG Hamburg ല്‍ (Museum for Kunst and Gewerbe) അപ്പോള്‍ നടക്കുന്ന രണ്ടു പ്രദര്‍ശനങ്ങളായിരുന്നു. 1877 ല്‍ ആണ് MKG തുറന്നത്. യൂറോപ്പിലെ പ്രധാനപ്പെട്ട മ്യൂസിയങ്ങളില്‍ ഒന്നാണിത്. രണ്ടു പ്രദര്‍ശനങ്ങളില്‍ ഒന്ന് 50 years of chair എന്ന പ്രദര്‍ശനവും മറ്റൊന്ന് Gods and Idols എന്ന പ്രദര്‍ശനവും ആയിരുന്നു. 1960 മുതല്‍ ഇന്നുവരെയുള്ള കസേരകളുടെ വ്യത്യസ്ഥതയുള്ള ഡിസൈന്‍സ് ആയിരുന്നു ആദ്യ പ്രദര്‍ശന വിഷയം. അവിടെ ഉണ്ടായിരുന്ന എല്ലാ കസേരകളും അതിന്റെ പ്രഥമോദ്ദേശ്യം നിറവേറ്റാന്‍ ഉള്ളതാണെന്ന് കരുതരുത്. കസേര എന്നത് ഇവിടെ ഒരു പ്രചോദനോപാധി മാത്രം. ഒരു രാഷ്ട്രീയ വിമര്‍ശനമായോ, ഒരു പുത്തന്‍ വ്യാപാരാശയമായോ, പ്രകൃതി സംരക്ഷണാശയ പ്രകടനമായോ ഒക്കെ ഒരു കലാ സൃഷ്ടിയായി ആണ് ഇവിടെ ഈ കസേരകള്‍ വര്‍ത്തിക്കുന്നു. എനിക്ക് കൌതുകം തോന്നിയ ചില ഡിസൈനുകള്‍ ഇവിടെ കാണാം.

മറ്റു ചില മുറികളിലായി ചില പുരാവസ്തുക്കളുടെ പ്രദര്‍ശനവും ഉണ്ടായിരുന്നു. പ്രധാനമായും ഏറെ പഴക്കംചെന്ന പിയാനോകള്‍, പൈപ്പ് ഓര്‍ഗന്‍ തുടങ്ങിയവ. പിന്നെ ഗ്രീസില്‍ നിന്നും റോമില്‍ നിന്നും ഉള്ള ചില ശില്പങ്ങളും, ഏറെയും ശിരസ്സുകള്‍. പേര്‍ഷ്യയില്‍ നിന്നും ചൈനയില്‍ നിന്നും ഉള്ള പാത്രങ്ങളും ചൈനീസ് സില്‍കിലുള്ള തുണിത്തരങ്ങളും. എന്തായലും അവയൊന്നും എന്നെ അത്രകണ്ട് ആകര്‍ഷിച്ചില്ല. മറ്റൊരു മുറിയില്‍ BMW കാറുകളുടെ ആദ്യകാല ഡിസൈനുകളുടെ യഥാര്‍ത്ഥ രേഖാചിത്രങ്ങളും ചില മാതൃകകളും രസകരമായി തോന്നി.

ഡ്രോയിംഗ് ബോര്‍ഡിലെ BMW

ഞാന്‍ Gods and Idols എന്ന പ്രദര്‍ശനം നടക്കുന്ന മുറിയിലേക്ക് നടന്നു.ബി.സി. 5000 തൊട്ട് എ.ഡി 300 വരെയുള്ള കാലഘട്ടത്തിലെ കല്ലിലും, കളി മണ്ണിലും, മാര്‍ബിളിലും, ലോഹത്തിലും നിര്‍മ്മിച്ച വിവിധ ശില്പങ്ങളാണ് പ്രദര്‍ശനത്തില്‍ ഉണ്ടായിരുന്നത്. മിക്കവയും പഴയകാല നാഗരികതയുടെ പ്രതിനിധാനങ്ങള്‍. ആരാധാനാ ബിംബങ്ങളോ അല്ലെങ്കില്‍ മനുഷ്യരുടെയോ മൃഗങ്ങളുടെയോ രൂപങ്ങളോ ആയിരുന്നു ആ അതി പുരാതന പ്രതിമകള്‍.

ഇന്നത്തെ സിറിയയില്‍ നിന്നാണ് ബി.സി.200 ലെ ഈ ശില്‍പം ലഭിച്ചത്. പണ്ടത്തെ മേസോപോട്ടെമിയ, അതായാത് യൂഫ്രട്ടീസിനും ടയിഗ്രീസിനും ഇടയിലുള്ള പ്രദേശം.

ബ്രോണ്‍സിലുള്ള ഈ ശില്പമാവട്ടെ ബി.സി.8 -7 കാലഘട്ടത്തിലുള്ളതാണ്. ഇത് പുരാതന ലോറിസ്ഥാന്‍ പ്രവശ്യയില്‍ നിന്നുമാണ് ലഭിച്ചത്. ഇന്നത്തെ പടിഞ്ഞാറന്‍ ഇറാന്‍ പ്രദേശം.

ഇത് ബി.സി.664 - 340 കാലഘട്ടത്തില്‍ ഈജിപ്തില്‍ ഉണ്ടായിരുന്നവ.

ബി.സി.2500 - 2300 കാലഘടത്തിലെതാണ് ഈ ശില്‍പം. Bronze age നും മുന്നിലുണ്ടായിരുന്ന Cycladic സംസ്കാരത്തിന്റെ ഭാഗം. പല നഗരികതകളിലൂടെയും സംസ്കാരത്തിലൂടെയും ഉള്ള ആ എത്തി നോട്ടം എനിക്കിഷ്ടപ്പെട്ടു. അത്രയും പഴക്കം ചെന്ന മനുഷ്യ നിര്‍മിത വസ്തുക്കള്‍ ഞാന്‍ ആദ്യമായാണ്‌ കാണുന്നത്.

തല്‍കാലം അന്നത്തെ പകല്‍ കറക്കം ഞാന്‍ അവസാനിപ്പിച്ച് ഹോട്ടെലിലേക്ക് തിരിച്ചു. വൈകിട്ട് സൈന്റ്റ്‌. പോള്‍ ജില്ലയിലെ പ്രസിദ്ധ തെരുവായ "റീപ്പര്‍ബാന്‍" ലേക്ക് പോവാനാണ് പരിപാടി. യൂറോപ്പിലെ ഏറ്റവും വലിയ ചുവന്ന തെരുവകളില്‍ ഒന്നാണ് റീപ്പര്‍ബാന്‍. ഹാംബര്‍ഗ് യാത്രയില്‍ റീപ്പര്‍ബാന്‍ കണ്ടില്ലെങ്കില്‍ ആ യാത്ര പൂര്‍ണ്ണമല്ല എന്നാണ് ഇവിടുത്തുകാര്‍ പറയുക. ലക്ഷക്കണക്കിന്‌ സന്ദര്‍ശകരാണ്‌ എല്ലാവര്‍ഷവും ഇവിടെ എത്തുന്നത്. അതുകൊണ്ട് തന്നെ ഹാംബര്‍ഗിന്റെ സന്ദര്‍ശക ഭൂപടത്തില്‍ സുപ്രധാന സ്ഥാനമാണ് റീപര്‍ബാനിനുള്ളത്. സൈന്റ്റ്‌. പോള്‍ സ്റ്റേഷനില്‍ ഇറങ്ങി പുരത്തുകടന്നാല്‍ ഒരു നാല്‍കവലയാണ് മുന്നില്‍. മുന്നിലെ സിഗ്നല്‍ മുറിച്ചുകടന്നാല്‍ പിന്നെ റീപര്‍ബാന്‍ തെരുവ് തുടങ്ങുകയായി. റീപര്‍ബാനിലെ Davidwache പോലീസ് സ്റ്റെഷനടുത്തുനിന്നും എട്ടു മണിക്ക് ഒരു ഗൈഡഡ് ടൂര്‍ ഉണ്ടെന്നു ഒരു ലെഗുലേഖയില്‍ കണ്ടു. അവര്‍ റീപര്‍ബാനിന്റെ ചരിത്രവും, വേശ്യ തെരുവിന്റെ ചിരത്രവും പറഞ്ഞുതരും. കൂടാതെ ഒരു വേശ്യ ഗൃഹ സന്ദര്‍ശനവും അവരുടെ കൂടെ നിന്നുള്ള ഫോട്ടോ എടുപ്പും ടൂറിന്റെ ഭാഗമാണത്രേ. അത്തരം ഒരു ടൂറില്‍ പങ്കു കൊള്ളാനാണ് ഞാന്‍ എട്ടുമണിക്ക് മുന്നേ തന്നെ അവിടെ എത്തിയത്. ചെറുപ്പക്കാര്‍ തൊട്ട് വൃദ്ധന്‍മാര്‍ വരെയുള്ള സ്ത്രീകളും പുരുഷന്മാരുമടങ്ങിയ ഒരു ചെറുതല്ലാത്ത കൂട്ടം അവിടെ സന്നിഹിതരായിട്ടുണ്ടായിരുന്നു. എട്ടുമണിക്ക് തന്നെ ടൂറിന്റെ ആള്‍കാര്‍ എത്തി. പക്ഷെ എന്നെ നിരാശപ്പെടുത്തിക്കൊണ്ട്‌ അവര്‍ പറഞ്ഞു ടൂര്‍ പൂര്‍ണ്ണമായും ജര്‍മ്മന്‍ ഭാഷയിലാണ്. അതുകൊണ്ട് കാശു കൊടുത്ത് അവരുടെ കൂടെ പോവുന്നതില്‍ അര്‍ത്ഥമില്ല.

Davidwache പോലീസ് സ്റ്റെഷന്‍

ഞാന്‍ തനിയെ നടന്നു കാണാന്‍ തീരുമാനിച്ചു. ആളും ബഹളവും ഏറിത്തുടങ്ങി. ഒട്ടും ഭയക്കാനില്ല ഇവിടെ. തികച്ചും സന്ദര്‍ശകസൌഹൃദപരമായ അന്തരീക്ഷം. നേരെത്തെ സൂചിപ്പിച്ചു വല്ലോ ടൂര്‍ തുടങ്ങുന്നത് തന്നെ പോലീസ് സ്റ്റേഷന് മുന്നിലാണെന്ന്. എല്ലാവിടെയും പോലീസുകാര്‍ ഉള്ളത് കൊണ്ട് ഒട്ടും ഭയം തോന്നിയില്ല. എട്ടുമണി കഴിഞ്ഞപ്പോഴേക്കും ഇരപിടിക്കാന്‍ മൃഗങ്ങള്‍ വരുന്നത് പോലെ ഇരുട്ടില്‍ നിന്നും വിവിധ വേഷത്തില്‍ ലൈഗിക തൊഴിലാളികള്‍ പോലീസ് സ്റ്റെഷനരികിലുള്ള തെരുവില്‍ സ്ഥാനം പിടിച്ചു. ഈ കൊടും തണുപ്പില്‍ അവര്‍ക്കെങ്ങനെ അല്‍പ വസ്ത്ര ധാരിണികളായി നില്‍കാന്‍ കഴിയുന്നു എന്ന് ഞാന്‍ അത്ഭുതപ്പെട്ടു. ഞാന്‍ തെരുവിലൂടെ മുന്നോട്ടു നടന്നു. എവിടയും ധാരാളമായി വര്‍ണാഭമായ ബോര്‍ഡുകള്‍. ടേബിള്‍ ഡാന്‍സ്, പീപ് ഷോ,പോള്‍ ഡാന്‍സ്, ബാര്‍, ലൈവ് ഷോ, സെക്സ് ഷോപ്സ് അങ്ങനെ നീളുന്നു പട്ടിക. ആളുകളെ അകത്തേക്ക് ക്ഷണിച്ചുകൊണ്ട് ഓരോ സ്ഥാപനത്തിന്റെയും മുന്നില്‍ അവരുടെ ആളുകള്‍. നമ്മളെ വിളിച്ചാകര്‍ഷിക്കുന്ന വഴിവാണിഭക്കാരെ ഓര്‍മ്മിപ്പിച്ചു അവര്‍.

റീപ്പര്‍ബാന്‍ ഒരു ദൃശ്യം.

റീപ്പര്‍ബാന്‍ മറ്റൊരു ദൃശ്യം.

സെക്സ് ഷോപ്പിലൊക്കെ സൂപര്‍മാര്‍ക്കറ്റിലേതുപോലെ തിരക്ക്. പ്രായ ലിംഗ ഭേദമില്ലാതെ കൌമാരക്കാരും വൃദ്ധന്‍മാരും ഒക്കെയുണ്ട്. സന്ദര്‍ശകരാവും കൂടുതലും ഏതെങ്കിലും ടൂര്‍ പാക്കേജിന്റെ ഭാഗമായി വന്നവര്‍. എല്ലാവിടെയും ഒന്ന് കയറി ഇറങ്ങി ഒരു രെസ്റ്റൊരെന്റ്റില്‍ നിന്നും ബീറിന്റെ അകമ്പടിയോടെ രാത്രിഭക്ഷണവും കഴിച്ച് ഞാന്‍ തിരികെ സ്റ്റെഷനിലേക്ക് നടന്നു. രാത്രിവൈകുന്തോറും ആളും ബഹളവും ഏറി. ക്ലബ്ബുകളില്‍ നിന്നും വര്‍ധിച്ച ശബ്ദഘോഷങ്ങള്‍ ഇടയ്ക് വാതില്‍ തുറക്കുമ്പോള്‍ പുറത്തേക്ക് തെറിച്ചു വീഴുന്നു. എന്തായാലും തനിച്ചു ആ തെരുവുകളിലൂടെയുള്ള രാത്രിയാത്ര ഹംബര്‍ഗിലെ വേറിട്ട ഒരനുഭവമായി.

തുടരും.....

ജര്‍മനിയിലെ ഹാംബര്‍ഗില്‍... ഭാഗം 3

2011-05-27T08:56:00.000+04:00

മുന്‍ ഭാഗങ്ങള്‍ : ഭാഗം 1, ഭാഗം 2

പറഞ്ഞത് പോലെ Hamburger Kunsthalle യില്‍ ഞാന്‍ കണ്ട ഏറെ പ്രശസ്തരായ ചിത്രകാരന്‍മാരുടെ ചില ചിത്രങ്ങളെ എന്നാല്‍ കഴിയുന്ന രീതിയില്‍ പരിചയപ്പെടുത്താനുള്ള ശ്രമമാണ് ഞാന്‍ ഇക്കുറി നടത്തുന്നത്.

Caspar ഡേവിഡ്‌(1774-1840) ന്‍റെ "ഏര്‍ളി സ്നോ, വാട്ടര്‍ ഫാള്‍ " തുടങ്ങിയ ചിത്രങ്ങള്‍ക് ശേഷം കണ്ട " The Graves of fallen freedom" ആണ് എന്നെ ആകര്‍ഷിച്ചത്. അര്‍മേനിയക്കാരുടെ ശവകുടീരങ്ങാളാണ് ചിത്രത്തിന്റെ വിഷയം. എന്തൊക്കെയോ നിഗൂഡതകള്‍ ഉണ്ടെന്നു ദ്യോതിപ്പിക്കുന്ന ഗുഹാമുഖം, പ്രകൃതിയുടെ പുഷ്പാര്‍ച്ചനപോലെ വെള്ളയും ഇളം നീലയും പുഷ്പങ്ങള്‍. ചിത്രത്തിലെ വല്ലാത്ത നിശബ്ദത നമ്മളിലേക്കും പകരുന്നത് പോലെ തോന്നും. പ്രകൃതിയുടെ കാല്പനികതയാണ് ഡേവിഡിന്റെ ചിത്രങ്ങളുടെ പൊതുവേയുള്ള വിഷയം.
ചിത്രങ്ങളില്‍ ക്ലിക്കി വലുതാക്കി കാണൂ.

പഴയ കാലഘട്ടത്തില്‍ ബൈബിള്‍ കഥാ സന്ദര്‍ഭങ്ങള്‍ യൂറോപ്പിലെ ചിത്രകാരന്‍മാരുടെ ഇഷ്ടവിഷയമായിരുന്നു. ഒരു പക്ഷെ ആ കാലഘട്ടം അതായിരിക്കാം ആവശ്യപ്പെട്ടിരുന്നത്. അതുകൊണ്ടുതന്നെ അത്തരം വിഷയങ്ങള്‍ ആസ്പദമാക്കി യൂറോപ്പിലെ കലാകാരന്‍മാര്‍ ചെയ്ത പല ചിത്രങ്ങള്‍കും ശൈലിയിലും വിഷയത്തിലും സാമ്യത കണ്ടെത്താനാവും. പക്ഷെ കുരിശില്‍നിന്നിറക്കിയ യേശു എന്ന വിഷയം അധികം കണ്ടിട്ടില്ല. അതില്‍ തന്നെ മനസ്സില്‍ ഏറെ പച്ചപിടിച്ചു നില്കുന്നത് റോമില്‍ കണ്ട മൈക്കല്‍ ആഞ്ചലോയുടെ " പിയത്ത " തന്നെയാണ്. ഇതിവിടെ പറയാന്‍ കാരണം Wilhelm Trubner(1851-1917) ന്‍റെ "The Desposed Christ" എന്ന ചിത്രമാണ്. മൈക്കല്‍ ആഞ്ചലോയുടെ കാലഘട്ടവുമായി താരതമ്യം ചെയ്യുംബോള്‍ അദ്ദേഹത്തെ ഒരു പഴയകാല ചിത്രകാരന്‍ എന്ന് വിളിക്കാന്‍ കഴിയില്ല. ബ്രഷ് സ്ട്രോക്കില്‍ തന്നെ ഒരു പ്രത്യേകതയുള്ള ചിത്രം. ഏറെ ഇരുണ്ട പശ്ചാത്തലത്തില്‍ വളരെ പ്രകാശമാനമായി ചിത്രീകരിച്ചിരിക്കുന്ന ശരീരം, വ്യത്യസ്ഥമായ ചില നിറങ്ങളുടെ ഉപയോഗവും എനിക്കിഷ്ടമായി. കിടത്തിയ തുണി കൊണ്ട് തന്നെ പുതപ്പിച്ചിരിക്കുന്ന നല്ല കരുത്തുറ്റ ശരീരമുള്ള ഒരു യേശുവിനെയാണ് ചിത്രീകരിച്ചിരികുന്നത്‌. രക്തമുണങ്ങിയ മുറിവുകളും കാല്‍കീഴില്‍ തന്നെ വച്ചിരിക്കുന്ന ആണികളും മുള്‍കിരീടവും കാണിച്ചു കൊണ്ടുള ലളിതമായ എന്നാല്‍ മനസ്സിനെ സ്പര്‍ശിക്കുന്ന വിശദാംശങ്ങളുമുള്ള ആ ചിത്രം എനിക്ക് പ്രീയപ്പെട്ടതായി.

Adolph Menzel (1855 - 1905) ന്‍റെ Menzel's Studio എന്ന ചിത്രം പ്രമേയം കൊണ്ട് വ്യത്യസ്ഥമായി തോന്നി. ചുമരില്‍ തൂക്കിയിട്ടിരിക്കുന്ന Death maskകളും പ്ലാസ്റ്റെരില്‍ തീര്‍ത്ത ശില്പങ്ങളും ചില പണി ആയുധങ്ങളുമൊക്കെയാണ് ചിത്രത്തിന്റെ പ്രമേയം. മാസ്കുകളില്‍ ചിലത് ചില പ്രശസ്തരുടെതാണ്. മാസ്കുകളുടെ എക്സ്പ്രഷനും വെളിച്ചത്തിന്റെ സാന്നിധ്യം ചിത്രത്തില്‍ കൊണ്ടുവന്ന രീതിയുമാണ് എനിക്ക് ആകര്‍ഷണീയമായി തോന്നിയത്.

Jean -Honore Fraginard( 1732-1806) ന്‍റെ "ദി ഫിലോസഫര്‍" എന്ന ചിത്രത്തിലെ ഉപയോഗിച്ചവര്‍ണങ്ങളും രചനാ ശൈലിയും ഏറെ ശ്രദ്ധേയം. ജീവിതം ആഘോഷിക്കാനുള്ളതാണ് എന്ന നയം വച്ച് പുലര്‍ത്തിയ ഈ ചിത്രകാരെന്റെ ശൈലിയാണോ പിന്നീട് വന്ന ചില ചിത്രകാരന്മാര്‍ക്( വാന്‍ ഗോഗ്, മോണെറ്റ് തുടങ്ങിയവര്‍ ) പ്രചോദനമായത് എന്ന് തോന്നിപോയി.

Beranardo Strozi(1582 - 1644)എന്ന ഇറ്റാലിയന്‍ ചിത്രകരെന്റെ ബരോക്ക് ശൈലിയിലുള്ള " The education of the vigin" എന്ന ചിത്രം എനിക്കിഷ്ടമായത് തീര്‍ച്ചയായും ആശയത്തിലുള്ള വ്യത്യസ്ഥത തന്നെ.പാത്രങ്ങളുടെ ഭാവം എന്നത് ബരോക് ശൈലിയുടെ പ്രധാന ഘടകം ആണ്. പുരാതന യൂറോപ്പിലെ ചിത്രങ്ങളുടെ പൊതുവായ മുഖമുദ്ര ആണെങ്കില്‍ പോലും ഇവിടെയും പാത്രങ്ങളുടെ ഭാവം ഏറെ ശ്രദ്ദേയം തന്നെ.

Jan Havicksz Steen(1626-1679) ന്‍റെ "അച്ഛനായതിന്റെ സന്തോഷം" എന്ന പെയിന്റിംഗ് ഞാന്‍ ശ്രദ്ധിച്ചത് അതിന് വാന്‍ ഗോഗിന്റെ ആദ്യകാല ചിത്രങ്ങളുമായി സാമ്യം തോന്നിയതിനാലാണ്. മറ്റ് ചില ചിത്രങ്ങളും കൂടി കണ്ടു. ആ കാലഘട്ടത്തിലെ ഏറ്റവും മികച്ച ഫിഗര്‍ പെയിന്റെര്‍സില്‍ ഒരാളായിരുന്നു യാന്‍. ചിത്രത്തില്‍ പ്രകടമാക്കിയിരിക്കുന്ന ചലനം ആ പരിസരത്ത് നമ്മളും ഉണ്ടെന്ന തോന്നല്‍ ഉളവാക്കും, ശബ്ദം പോലും ഉണ്ടെന്നു തോന്നിക്കുന്ന ആക്ഷനിലെ വിശദാംശങ്ങള്‍ അവതരിപ്പിക്കുന്ന അദേഹത്തിന്റെ ചിത്രങ്ങള്‍ എനിക്കിഷ്ടമായി.

William Claesz heda(1594-1681) ഡച്ചിന്റെ സുവര്‍ണ കാലഘട്ടത്തിലെ കലാകാരന്‍ മാറില്‍ ഒരാളായി അറിയപ്പെടുന്നു. മനോഹരങ്ങളായി സ്റ്റില്‍ ലൈഫ് ചിത്രങ്ങള്‍ മാത്രമാണ് അദ്ദേഹം വരച്ചിരുന്നത്. അദ്ദേഹത്തിന്റെ " ബ്രേക്ക്‌ ഫാസ്റ്റ് " എന്ന ചിത്രം അതിന്റെ വിശദാംശങ്ങള്‍ കൊണ്ട് നമ്മെ അത്ഭുതപ്പെടുത്തും.

Johann George Hinz (1630-1688) എന്ന ജര്‍മ്മന്‍ ചിത്രകാരന്‍ ജര്‍മ്മനിയിലെ ആദ്യ സ്റ്റില്‍ ലൈഫ് ചിത്രകാരനായാണ് അറിയപ്പെടുന്നത്. അദ്ദേഹത്തിന്റെ ചിത്രങ്ങളില്‍ ഏറെ പ്രശസ്തമായ ഒന്നാണ് "Shelf in a wunderkammer " എന്ന ചിത്രം. ചിത്രത്തിലെ വിശദാംശങ്ങള്‍ തന്നെയാണ് നമ്മുടെ ശ്രദ്ദ ആകര്‍ഷിക്കുക.

ഇനിയുള്ള ചിത്രങ്ങള്‍ ശ്രദ്ദിക്കൂ, ഒരേ കാലഘട്ടത്തില്‍ ജീവിച്ചിരുന്ന ഏറെ പ്രശസ്തരായ ഇവര്‍ പിന്തുടര്‍ന്നതും ഒരേ ശൈലി.ഇംപ്രഷനിസം എന്ന ഇവരുടെ ശൈലിക്ക് പേര് വന്നത് മോണെറ്റിന്റെ പ്രശസ്ഥ ചിത്രമായ "Imression, Sunrise " ലൂടെയാണ്. അതുകൊണ്ട് തന്നെ ഇവരുടെ ചില ചിത്രങ്ങളെങ്കിലും ആദ്യനോട്ടത്തില്‍ പരസ്പരം മാറിപ്പോയേക്കാം. ഇവരില്‍ വാന്‍ ഗോഗിന്റെയും മോണെറ്റിന്റെയും ഒറിജിനലുകള്‍ ഞാന്‍ മുന്നേ കണ്ടിട്ടുണ്ട്. മറ്റുള്ളവരുടെത് നെറ്റില്‍ കണ്ട പരിചയം മാത്രം. അങ്ങനെ ഒരു നല്ല താരതമ്യ പഠനത്തിനു ഒരു അവസരമായി. ഇവരില്‍ ഏറെ പ്രശസ്തനായത് തീര്‍ച്ചയായും വാന്‍ ഗോഗ് തന്നെ. Expressionism ത്തിന്റെ ഉപജ്ഞാതാവായി അദ്ദേഹം ഏറെ വിഖ്യാതനായി. ഒരു വര്‍ണ്ണ പ്രപഞ്ചം തന്നെയാണ് അദ്ദേഹത്തിന്റെ ചിത്രങ്ങള്‍. ഈ മഹാ പ്രതിഭകളുടെ ചിലചിത്രങ്ങളെങ്കിലും നേരില്‍ കാണാന്‍ കഴിഞ്ഞത് ഈ യാത്രയിലെ ഏറ്റവും വലിയ ഭാഗ്യങ്ങളിലോന്നായി.

Oscar Claude Monet (1840 –1926) ഇംപ്രഷനിസത്തിന്റെ ഉപജ്ഞാതാവ് എന്ന നിലയില്‍ ഏറെ പ്രശസ്ഥനായ ഫ്രഞ്ച് ചിത്രകാരന്‍. അദ്ദേഹത്തിന്റെ ചുവടു പിടിച്ചു ഒരു വലിയ മുന്നേറ്റം തന്നെയാണ് കലാലോകത്ത് ഉണ്ടായത്. പ്രകൃതി തന്നെയായിരുന്നു അദ്ദേഹത്തിന്റെ ഇഷ്ട വിഷയം.

Waterloo-Bridge (Calude monet)

Camille Pissarro (1830 – 1903) ഇംപ്രഷനിസ്റ്റ് കലാകാരന്മാരുടെ സംഘത്തില്‍ ഈറ്റവും പ്രായം കൂടിയ വ്യക്തിയായിരുന്നു ഈ ഫ്രഞ്ച് കലാകാരന്‍. സെസാനും ഗോഗിനും വാന്‍ ഗോഗിനും ഒക്കെ അദ്ദേഹം ഗുരുതുല്ല്യനായിരുന്നു.

Meadow and hazel tree in spring(Camille Pissarro)

Paul Cézanne (1839 – 1906)-ഏറെ പ്രശസ്തനായ ഇംപ്രഷനിസ്റ്റ്- പോസ്റ്റ്‌ ഇംപ്രഷനിസ്റ്റ് ചിത്രകാരന്‍. കലാലോകത്തെ വലിയ മുന്നേറ്റങ്ങളായിരുന്ന ഇംപ്രഷനിസത്തിനും ക്യുബിസത്ത്തിനും ഇടയിലെ ഒരു പാലമായി അദ്ദേഹത്തെ വിശേഷിപ്പിക്കുന്നു.

At the Quai de Bercy in Paris(Paul Cezanne)

Eugène Henri Paul Gauguin (1848 –1903)- ഇദ്ദേഹം ചിത്രകാരനെന്നനിലയിലും ശില്പി എന്ന നിലയിലും ഏറെ പ്രശസ്തനായ ഫ്രഞ്ച് കലാകാരന്‍. ഇദ്ദേഹം വാന്‍ ഗോഗുമായി വളരെ അടുത്ത ബന്ധം പുലര്‍ത്തിയിരുന്നു. കുറച്ചുകാലം ഇവര്‍ ഒരുമിച്ചു താമസിക്കയും പരസ്പരം പോര്‍ട്രെയിറ്റ് വരക്കയും ചെയ്തിട്ടുണ്ട്.

Two Breton Lads Bathing(Paul Gauguin)

Vincent Willem van Gogh ( 1853 –1890)- വാന്‍ ഗോഗ് ഒരു കാലഘട്ടാത്ത്തിന്റെ മികച്ച കലാകാരന്‍. വാന്‍ ഗോഗിനെ പറ്റി മുന്നേ എഴുതിയതുകൊണ്ട് ഇവിടെ വിശദീകരിക്കുന്നില്ല. അദ്ദേഹത്തിന്റെ ഇരുന്നൂറോളം ചിത്രങ്ങള്‍ നേരില്‍ കാണാന്‍ കഴിഞ്ഞ അനുഭവം ഞാന്‍ മനസ്സില്‍ ഒരു നിധിപോലെ കൊണ്ട് നടക്കുന്നു.

white house at night(Van Gogh)-കടപ്പാട് വിക്കി

ഇംപ്രഷനിസ്റ്റ്- പോസ്റ്റ്‌ ഇംപ്രഷനിസ്റ്റ് ചിത്ര സങ്കേതത്തില്‍ ഏറെ സംഭാവന ചെയ്ത , തങ്ങളുടെ ശൈലിയില്‍ സ്വന്തം വ്യക്തി മുദ്ര പതിപ്പിച്ച ഈ അഞ്ചു പേരുടെ ശൈലിയിലെ സാമ്യം ശ്രദ്ധിച്ചു കാണുമല്ലോ. ചിത്രങ്ങളുടെ വിശദാംശങ്ങള്‍ വിവരിക്കാന്‍ ഞാന്‍ ആളല്ല. എന്റെ കാഴ്ച അത്രയേറെ ആഴത്തിലുള്ളതല്ല. കുറച്ചേറെ സമയം ഞാന്‍ ആ ചിത്രങ്ങള്‍ക് മുന്‍പില്‍ ചിലവഴിച്ചു. കലയും കലാകാരനും കാലാതിവര്‍ത്തിയാവുന്നത് എങ്ങിനെ എന്ന് അനുഭവിച്ച് അറിയുകയായിരുന്നു ഞാന്‍.

നോര്‍വേയില്‍ ഓസ്ലോയിലെ തണുത്ത പ്രഭാതത്തില്‍ ഇരുന്ന് ഈ കുറിപ്പ് എഴുതുമ്പോള്‍ മറ്റൊരു സന്തോഷം കൂടി ഞാന്‍ അനുഭവിക്കുന്നു. മേല്പറഞ്ഞ ചിത്രങ്ങള്‍ക് ശേഷം കണ്ട Edward Munch എന്ന നോവീജിയന്‍ ചിത്രകാരെന്റെ നാട്ടില്‍ എത്തിയിട്ട് കാര്യമായി ഒന്നും കറങ്ങി കാണാന്‍ കഴിഞ്ഞില്ലെങ്കിലും ഇവിടെ നിന്നും തിരിക്കും മുന്‍പ് അദ്ദേഹത്തിന്റെ പേരിലുള്ള മ്യുസിയം കാണാന്‍ പോകുന്നു.

Edvard Munch (1863 – 1944) നോര്‍വെയിലെ ഏറെ പ്രശസ്തനായ സിംബോളിസ്റ്റ് ചിത്രകാരനായിരുന്നു ഇദ്ദേഹം. എക്സ്പ്രഷനിസത്തിന്റെ പ്രാചാരകനായി അറിയപ്പെട്ടു. മേരിയെ തികച്ചും അസാധാരണമായി രീതിയിലാണ് അദ്ദേഹം "മഡോണ" എന്ന ചിത്രത്തില്‍ ചിത്രീകരിച്ചിരുക്കുന്നത്. ലൈംഗിക ബന്ധത്തില്‍ ഏറെപ്പെട്ടിരിക്കുന്ന മേരിയാണ് വിഷയം. ഒരു പക്ഷെ ഈ കാലഘട്ടത്തില്‍ ഒരിക്കലും ചിത്രീകരിക്കാന്‍ ഇടയില്ലാത്ത വിഷയം.

മഡോണ (Edvard Munch)

ജര്‍മനിയിലെ ഹാംബര്‍ഗില്‍... ഭാഗം 2

2011-05-09T06:13:00.000+04:00

മുന്‍ ഭാഗങ്ങള്‍ : ഭാഗം 1

ഞാന്‍ രാവിലെ തന്നെ എഴുന്നേറ്റ് പ്രഭാത ഭക്ഷണവും കഴിച്ചു റിസപ്ഷനിലെത്തി. എന്‍റെ ദാലി മോഹം വീണ്ടും മുളപൊട്ടി. കഴിഞ്ഞ ദിവസം ദാലിയുടെ എക്സിബിഷന്‍ എവിടെയാണെന്ന് കണ്ടുപിടിക്കാന്‍ എനിക്കുകഴിയാഞ്ഞ കാര്യം ഞാന്‍ റിസപ്ഷനിലെ സുന്ദരിയോട്‌ പറഞ്ഞു. അവര്‍ വീണ്ടും വിലാസമൊക്കെ വീണ്ടും പരിശോധിച്ചു. ഒന്ന് രണ്ടു ഫോണ്‍ ചെയ്ത് അവര്‍ മേപ്പില്‍ എനിക്ക് പുതിയ വിലാസത്തിലേക്കുള്ള വഴികാണിച്ചു.ഹോട്ടലില്‍ നിന്ന് ഒരു നൂറു മീറ്റര്‍ ദൂരമേയുള്ളൂ Rauhes Haus എന്ന മെട്രോ സ്റ്റെഷനിലേക്ക്. ഞാന്‍ സ്റ്റെഷനിലേക്ക് നടന്നു. വളരെ നേരിയതോതില്‍ മഴ ചാറുന്നുണ്ട്. എങ്കിലും കുടയില്ലാതെ തന്നെ നടക്കാം. സൂര്യന്‍ ഒരിക്കലും കണ്ടെക്കാനിടയില്ലാത്ത പ്രതിഭാസമായി അപ്പോഴും മറഞ്ഞു കിടക്കുന്നു. കരിങ്കല്ല് പാകിയ നടപ്പാത നനഞ്ഞു കുതിര്‍ന്നിരിക്കുന്നു. എങ്കിലും തണുപ്പിന്റെ കാഠിന്യം ആദ്യ ദിവസത്തെതിലും കുറവുണ്ട്. കാറ്റിനും സാമാന്യം നല്ല ശമനം ഉണ്ട്. അതേറെ ആശ്വാസകരമായി. ഇല്ലെങ്കില്‍ എന്‍റെ ഇത്തവണത്തെ ജര്‍മ്മന്‍ ദിനങ്ങള്‍ ദുരിതമായേനെ.

Rauhes Haus സ്റ്റേഷന്‍, യാത്രകള്‍ ഇവിടെ തുടങ്ങുന്നു

പറഞ്ഞ സ്റ്റേഷനില്‍ ഇറങ്ങി ഞാന്‍ മേപ്പ് നോക്കി നടന്നു. മേപ്പില്‍ സൂചിപ്പിച്ച തെരുവിലെത്തി. ഇരുവശവും ഗോതിക് സ്റ്റയിലിലുള്ള ആഡ്യത്തം വിളിച്ചോതുന്ന വില്ലകള്‍. എല്ലായിടവും ഇലപൊഴിച്ച മരങ്ങള്‍, പക്ഷെ എവിടെയും ദാലിയുടെ എക്സിബിഷന്‍ നടക്കുന്ന ഇടം കണ്ടില്ല. മഗ്ദാലെനേന്‍ എന്ന സ്ട്രീടിലൂടെ അങ്ങനെ നടക്കുമ്പോള്‍ "Brockstedt" എന്ന ഒരു ഗാലറി കണ്ടു. അവിടെ ഉണ്ടായിരുന്ന പെണ്‍കുട്ടിയോട് ഞാന്‍ കാര്യം പറഞ്ഞു. അവര്‍ നന്നായി ഇംഗ്ലീഷ് സംസാരിക്കുന്നു. അവരെന്നെ സഹായിക്കാന്‍ തയ്യാറായി. എനിക്ക് പോവേണ്ട ദാലിയുടെ എക്സിബിഷന്‍ നടക്കുന്ന "ലെവി" എന്ന ഗാലറി അവിടെ നിന്നും മാറിയത്രെ.അവര്‍ ഫോണ്‍ ചെയ്ത് അവിടെക്കുള്ള വഴി പറഞ്ഞു തന്നു.

Brockstedt ല്‍ അപ്പോള്‍ "Diether kressel" എന്ന ചിത്രകാരെന്റെ ചിത്രങ്ങള്‍ പ്രദര്‍ശിപ്പിക്കാനുള്ള ഒരുക്കങ്ങള്‍ നടക്കുന്നു. എല്ലാ ചിത്രങ്ങളും ക്രമീകരിച്ചു കഴിഞ്ഞിട്ടില്ല. എന്നാലും അത് കാണാനുള്ള അനുവാദം അവര്‍ തന്നു. ഈ കാലഘടത്തിലെ ചിത്രകാരനായ ക്രെസ്സെല്‍ന്‍റെ രചനാശൈലി എനിക്ക് ഏറെ ഇഷ്ടമായി. പഴയ കാലഘട്ടത്തിലെ നിത്യോപയോഗ വസ്തുക്കള്‍ അദ്ദേഹത്തിന്റെ ചിത്രങ്ങളില്‍ വിഷയമാവുന്നു അല്ലെങ്കില്‍ പ്രധാന വിഷയത്തോടൊപ്പം വരുന്നു. ആ വസ്തുകളുടെ ചിത്രീകരണത്തില്‍ അദ്ദേഹം ചെയ്തിരിക്കുന്ന സൂക്ഷ്മ നിരീക്ഷണം ശ്രദ്ധേയം തന്നെ. "Chaplins dinner" എന്ന പെയിന്റിംഗ് എനിക്കിഷ്ടമായി. ഒരു പ്ലേറ്റില്‍ ഒരു ഷൂസ് വെച്ചിടുണ്ട്, ഇരു വശവും കത്തിയും മുള്ളും വൃത്തിയായി വച്ചിരിക്കുന്നു. അതാണ്‌ ചിത്രം. നല്ല ടോണ്‍ കൊണ്ട് ചിത്രം വളരെ ശ്രദ്ധേയമായി തോന്നി. ചാര്‍ലി ചാപ്ലിന്റെ "The Gold Rush" സുപ്രസിദ്ധ ചലചിത്രം ഓര്‍ക്കുന്നുണ്ടാവുമല്ലോ, ഇല്ലേ?. അവിടുത്തെ പെണ്‍കുട്ടിയോട് നന്ദി പറഞ്ഞ്‌ വീണ്ടും ദാലിയെ തേടി ഇറങ്ങി.

Diether kressel ന്‍റെ ഒരു പെയിന്‍റിംഗ്

തിരിച്ചു സ്റ്റെഷനിലെക്കുള്ള നടത്തത്തിനിടയിലാണ് ഞാന്‍ St. Johannis-Harvestehude" ചര്‍ച്ച് കണ്ടത്. എണ്‍പതുകളില്‍ പണിതതാണ് ഈ നിയോ ഗോതിക് പ്രോട്ടെസ്റ്റെന്റ് ചര്‍ച്ച്.വളരെ നന്നായി സംരക്ഷിക്കപ്പെട്ട ഒരു ചര്‍ച്ചാണത്.ഞാന്‍ ചെന്നപ്പോഴും അകത്ത് കാര്യമായി ജോലികള്‍ നടക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു. അതുകൊണ്ട് അകത്തെ വിശദമായ കാഴ്ചകള്‍ കിട്ടിയില്ല. വാതില്‍കല്‍ നിന്നുകൊണ്ട് അകക്കാഴ്ചകള്‍ കാണാനേ കഴിഞ്ഞുള്ളൂ.

St. Johannis-Harvestehude" ചര്‍ച്ച്

ചര്‍ചിനടുത്തുള്ള കുഞ്ഞു ചന്തയില്‍ ഒന്ന് കറങ്ങി ഞാന്‍ സ്റ്റെഷനിലേക്ക് നടന്നു.

മെട്രോയില്‍ കയറി kellinghuser strase യിലേക്ക് . പിന്നെ ബസ്സില്‍ കയറി Frick Strasse" യിലേക്ക്. ഇത്തിരി തപ്പിയെങ്കിലും ostenfeild street 6 ലെ "ലെവി" ഗാലറി കണ്ടു. കുറച്ചു പെയിന്റിങ്ങുകളും കുറേ sculpture കളും ആയിരുന്നു അവിടെ ഉണ്ടായിരുന്നത്. അത്ര വലുതല്ലാത്ത ഒരു മുറിയിലാണ് പ്രദര്‍ശനം ഒരുക്കിയിരുന്നത്. അവയ്കിടയില്‍ ഞാന്‍ ദാലിയുടെ പെയിന്‍റിംഗ് തേടി രണ്ടു വട്ടം നടന്നു. ദാലിയുടെ പെയിന്‍റിംഗ് കാണുന്ന മാത്രയില്‍ തന്നെ എനിക്ക് തിരിച്ചറിയാന്‍ കഴിയും എന്നുറപ്പുണ്ടായിരുന്നു. പക്ഷെ കണ്ടില്ല. പിന്നെ അവിടുള്ളവര്‍ തന്ന കാറ്റലോഗില്‍ ദാലിയുടെ പേര് അടയാളപ്പെടുത്തിയ അക്കം തിരഞ്ഞു. അവസാനം കണ്ടു. രണ്ടു കുഞ്ഞു ശില്പങ്ങള്‍. അതുമാത്രമായിരുന്നു ദാലിയുടെതായി അവിടെ ഉണ്ടായിരുന്നത്.

ദാലിയുടെ ശില്‍പം

ദുഷ്ടന്മാര്‍ ആളുകളെ കൂട്ടാന്‍ ദാലിയുടെ പ്രദര്‍ശനം എന്ന് പരസ്യപ്പെടുത്തി എന്നിട്ട് പേരിന്‌ വേണ്ടി അദ്ദേഹത്തിന്റെ രണ്ടു ശില്പവും വെച്ചിരിക്കുന്നു. രണ്ടു ശിപ്ല്പങ്ങളെ ഉള്ളുവെങ്കിലും ഡാലിയുടെ വര്‍ക്കിന്റെ ഒറിജിനല്‍ കാണാന്‍ കഴിഞ്ഞല്ലോ എന്ന് ഞാന്‍ ആശ്വസിച്ചു. ഒരിക്കല്‍കൂടി ഞാന്‍ പ്രദര്‍ശനം സാവധാനം നടന്നു കണ്ടു. Moster, Manray, Oppenheim, Miro, Duchamp തുടങ്ങി പലരുടെയും ചിത്രങ്ങള്‍ ഉണ്ടായിരുന്നു. എല്ലാം അബ്സ്ട്രാക്റ്റ് ശൈലിയിലുള്ള വര്‍ക്കുകള്‍. ഏറ്റവും വില Oppenheim ന്‍റെ ചിത്രത്തിന് തന്നെ.പതിനാറായിരം യൂറോ. അവിടെ കണ്ട പല ചിത്രങ്ങളിലെയും സമാനത എന്ന് എനിക്ക് തോന്നിയത് നിറങ്ങളിലുള്ള പിശുക്ക് തന്നെ. അതുകൊണ്ട് തന്നെ ആ ചിത്രങ്ങള്‍ എന്‍റെ മനസ്സിനെ ഒരുപാട് സ്പര്‍ശിച്ചില്ല. നിറങ്ങള്‍ കൊണ്ട് ഒരുത്സവ പ്രതീതി തരുന്ന വാന്‍ഗോഗ്, മോണെറ്റ്, സി.എന്‍.കരുണാകരന്‍, സതീഷ്‌ ഗുജ്റാള്‍ തുടങ്ങിയവരുടെ ശൈലിയാണ് എനിക്ക് പഥ്യം.

എന്‍റെ അടുത്ത ലക്‌ഷ്യം ജര്‍മനിയിലെ സുപ്രസിദ്ധ ചിത്ര പ്രദര്‍ശന ശാലയായ "Hamburger Kunsthalle" ആയിരുന്നു."Hamburg Hauptbahnhof" അഥവാ ഹാംബര്‍ഗ് സെന്‍ട്രല്‍ സ്റ്റേഷന്റെ അടുത്തായാണ്‌ "Hamburger Kunsthalle". ജര്‍മ്മനിയിലെ ഏറ്റവും തിരക്കേറിയ ഈ സ്റ്റേഷന്‍ മുംബൈയിയെ അനുസ്മരിപ്പിച്ചു. തിരക്കിന്റെ കാര്യത്തില്‍ യൂറോപ്പില്‍ രണ്ടാം സ്ഥാനവും ഹാംബര്‍ഗ് സെന്‍ട്രല്‍ സ്റ്റേഷനു തന്നെ.

സെന്‍ട്രല്‍ സ്റ്റേഷന്റെ കവാടങ്ങളില്‍ ഒന്ന്

പഴയതും പുതിയതുമായ രണ്ടു കെട്ടിടങ്ങളിലായി പരന്നു കിടക്കുന്നു Hamburger Kunsthalle

Hamburger Kunsthalle ഒരു കെട്ടിടം

Hamburger Kunsthalle മറ്റൊരു കെട്ടിടം

പല കാലഘട്ടത്തിലുള്ള മികച്ച കലാപ്രതിഭകളുടെ പെയിന്റിങ്ങുകളായിരുന്നു Hamburger Kunsthalle യില്‍ പ്രദര്‍ശിപ്പിച്ചിരുന്നത്. അങ്ങനെ ആ ദിവസം എനിക്ക് ലോകോത്തര പെയിന്റിങ്ങുകളിലൂടെയുള്ള ഒരു തീര്‍ഥയാത്രയായി മാറി. അധികം ബോറടിപ്പിക്കാതെ നിങ്ങള്‍കും അത് കാണിച്ചു തരാന്‍ ഞാന്‍ ശ്രമിക്കാം. ഭാഗ്യവശാല്‍ പെയിന്റിങ്ങുകളുടെ ഫോട്ടോ എടുക്കാന്‍ അനുവാദം ഉണ്ടായിരുന്നു. ഒട്ടേറെ ചിത്രങ്ങള്‍ ഞാനെടുത്തു. അതില്‍ ചിലത് നിങ്ങളുമായി പങ്കുവെക്കാന്‍ ഞാന്‍ ഉടനെ വരാം.

ജര്‍മനിയിലെ ഹാംബര്‍ഗില്‍... ഭാഗം 1

2011-04-26T11:16:00.000+04:00

ജര്‍മനിയിലേക്കുള്ള എന്‍റെ മൂന്നാമത്തെ യാത്രയാണിത്. ആദ്യമായി ജര്‍മ്മനിയില്‍ പോകുന്നത്‌ വില്ലേംസ്ഹാഫന്‍ എന്ന സ്ഥലത്താണ്‌ . പിന്നീട് പോയത്‌ ഫ്രാങ്ക് ഫര്‍ട്ടില്‍. ഇക്കുറി അവസരം ലഭിച്ചത് ജര്‍മ്മനിയിലെതന്നെ മറ്റൊരു പ്രശസ്ഥ നഗരമായ ഹാംബര്‍ഗിലെക്കാണ്. ഇക്കഴിഞ്ഞ ജനുവരിയിലായിരുന്നു ആ യാത്ര. ഹാംബര്‍ഗിലെ ഞങ്ങളുടെ ഓഫീസില്‍ രണ്ടു ദിവസത്തെ ECDIS സെയില്‍സ് ട്രെയിനിങ്ങിനായുള്ള ഔദ്യോഗിക യാത്ര. ട്രെയിനിംഗ് കഴിഞ്ഞു വരുന്ന അവധി ദിവസങ്ങള്‍ കൂടി അവിടെ ചിലവഴിച്ചുകൊണ്ടാണ് ഞാന്‍ ഈ കറക്കം സാധ്യമാക്കിയത്.

ഉച്ചയോടെയാണ് ഞാന്‍ ഹാംബര്‍ഗില്‍ എത്തിയത്. എയര്‍പോര്‍ട്ടില്‍ നിന്ന് ഒരു ടാക്സി പിടിച്ചു ഹാമര്‍ലാന്‍ഡ്‌ സ്ട്രാസ്സെ (Hamerland strasse) യിലെ ബെസ്റ്റ്വെസ്റ്റേണ്‍ ഹോട്ടെലില്‍ എത്തി. നല്ല തണുപ്പ് പ്രതീക്ഷിച്ചിരുന്നുവെങ്കിലും ഇത്ര കരുതിയില്ല. പൂജ്യത്തിലും താഴെ തണുപ്പും പിന്നെ കൂനിന്‍മേല്‍ കുരുവെന്ന പോലെ ചാറ്റല്‍മഴയും കാറ്റും. കറങ്ങാനായി അധികമെടുത്ത ദിവസങ്ങള്‍ വേറുതെയാവുമോ എന്നുപോലും തോന്നി. ഇരുവശങ്ങളിലും ഇലപൊഴിഞ്ഞ മേപ്പിള്‍ മരങ്ങള്‍ കാവല്‍നില്കുന്ന വഴിയോരങ്ങള്‍.

ഇല പൊഴിച്ച മരങ്ങള്‍

സൂര്യന്റെ അസാന്നിധ്യം എങ്ങും ഒരു ശോകച്ചവി പടര്‍ത്തിയിരിക്കുന്നു. ഹോട്ടെലില്‍ കയറി ചെക്ക് ഇന്‍ ചെയ്തു. വാതില്‍കല്‍ വെച്ച കുഞ്ഞലമാരിയില്‍ യാത്രികരുടെ അറിവിലേക്കായി അടുക്കിവച്ചിട്ടുള്ള ഒരു പാട് ബ്രോഷറുകളിലൂടെ കണ്ണോടിച്ചു. അവിടെ ഒരു ബ്രോഷര്‍ സാല്‍വദോര്‍ ദാലിയുടെ ചിത്രവുമായി!. ഒരു ചിത്ര പ്രദര്‍ശന വിളംബരം തന്നെ. എന്നില്‍ സന്തോഷം നുരഞ്ഞു പൊങ്ങി. മുന്‍പ് ആംസ്റ്റര്‍ഡാമില്‍ കിട്ടിയതുപോലെ ഒരു ഭാഗ്യം ഇവിടെയും ആവര്‍ത്തിക്കുമോ. ദാലിയുടെ പെയിന്റിങ്ങുകള്‍ നേരില്‍ കാണുക. ഹോ വിശ്വസിക്കാന്‍ കഴിയുന്നില്ല. ദാലിയെ അറിയില്ലേ? ഇല്ലെങ്കില്‍ ദേ ഇവിടെ ഒന്ന് പോകൂ. ഞാന്‍ ആ ബ്രോഷറുമായി റിസപ്ഷനിലെ സുന്ദരിയെ സമീപിച്ചു. ബ്രോഷര്‍ ജര്‍മന്‍ ഭാഷയിലായിരുന്നതിനാല്‍ എനിക്ക് ഉള്ളടക്കം പൂര്‍ണ്ണമായി മനസ്സിലാക്കാന്‍ കഴിയുമായിരുന്നില്ല. സുന്ദരിയോട്‌ ഞാന്‍ കാര്യം പറഞ്ഞു. അവര്‍ പറഞ്ഞു പ്രധാന പ്രദര്‍ശനം ബെര്‍ലിനിലാണത്രെ. എന്‍റെ നിരാശയെ മായ്ച്ചു കൊണ്ട് അവര്‍ പറഞ്ഞു ഇവിടെ ഹാംബര്‍ഗിലും പ്രദര്‍ശിപ്പിക്കുന്നുണ്ട്. അങ്ങോട്ടുള്ള വഴിയും പറഞ്ഞു തന്നു. ഞാനുറപ്പിച്ചു , ഒന്ന് ഫ്രെഷ് ആയി അങ്ങോട്ട്‌ പോവുകതന്നെ. വിശ്രമം പിന്നീടാവാം. ഞാന്‍ റൂമില്‍ പോയി വസ്ത്രം മാറി തിരികെ വന്നപ്പോള്‍ റിസപ്ഷനില്‍ സ്വീഡന്‍ ഓഫീസിലെ "നീമ"യും ജര്‍മനി ഓഫിസിലെ "യാനും" അവിടെയുണ്ട്. അവര്‍ ഉച്ചഭക്ഷണത്തിനായി പോവാനുള്ള തയ്യാറെടുപ്പിലാണ്. അവര്‍ എന്നെയും കൂടെ ക്ഷണിച്ചു. യാനിന്റെ കാറില്‍ ഞങ്ങള്‍ ഏറെദൂരയല്ലാത്ത ഒരു റെസ്റ്റോറെണ്ടില്‍ പോയി. ഉച്ചസമയമായത് കൊണ്ടാവണം സാമാന്യം നല്ല തിരക്ക്. ഞാന്‍ ദാലിയുടെ ചിത്ര പ്രദര്‍ശനത്തെകുറിച്ച് അവരോടു പറഞ്ഞു.എന്തായാലും അവര്‍ക്ക് താല്പര്യമില്ല. മാത്രമല്ല നീമയ്കു ചില ജോലികള്‍ ബാക്കിയുള്ളതിനാല്‍ ഓഫീസിലേക്ക് പോവുകയാണ്. ഹോട്ടെലില്‍ നിന്നും ഒരു പത്തുമിനുട്ട് നടക്കാനുള്ള ദൂരമേയുള്ളൂ ഓഫീസിലേക്ക്.

ഹോട്ടെലില്‍ നിന്ന് തന്നെ ഞാന്‍ മൂന്ന് ദിവസത്തേക്കുള്ള മെട്രോ ട്രെയിന്‍ ടിക്കെറ്റ് എടുത്തിരുന്നു. വളരെ ഉപയോഗപ്രദമായ ഒരു സംവിധാനമാണത്. 20 യൂറോ വിലയുള്ള ഒരു ടിക്കെറ്റ് എടുത്താല്‍ നമുക്ക് മൂന്നു ദിവസം മെട്രോ, ബസ്‌ തുടങ്ങി എല്ലാ പബ്ലിക് ട്രാന്‍സ്പോര്‍ട്ട് സംവിധാനവും ഉപയോഗിക്കാം. കൂടാതെ മ്യൂസിയം പോലുള സ്ഥലങ്ങളില്‍ ഈ ടിക്കെറ്റ് കാണിച്ചാല്‍ ഇളവും ലഭിക്കും. റെസ്റ്റോറെണ്ടില്‍ നിന്നും ഞങ്ങള്‍ തിരികെ ഓഫീസിനരുകില്‍ വന്നു. നീമയോടും യാനിനോടും യാത്രപറഞ്ഞു ഞാന്‍ അടുത്തുതന്നെയുള്ള മെട്രോ സ്റ്റെഷനിലേക്ക് നടന്നു. U-Bahn എന്നാണു ഈ ഭൂഗര്‍ഭ റെയില്‍ സംവിധാനം അറിയപ്പെടുന്നത്. ഭൂഗര്‍ഭ റെയില്‍ എന്നാണു അറിയപ്പെടുന്നത് എങ്കിലും ഭൂരിഭാഗം ട്രാക്കും ഭൂമിക്ക് മുകളില്‍ കൂടെ തന്നെയാണ്‌ പോവുന്നത്. ഞാന്‍ സെന്‍ട്രല്‍ സ്റ്റേഷനില്‍ ഇറങ്ങി റിസപ്ഷനിലെ സുന്ദരി പറഞ്ഞത് പോലെ മാപ് നോക്കി Stein street ലകഷ്യമാക്കി നടന്നു. കടുത്ത തണുപ്പും ചുളു ചുളെ കുത്തുന്ന കാറ്റും വകവെക്കാതെ ഞാന്‍ ആ തെരുവിലൂടെ അങ്ങോട്ടുമിങ്ങോട്ടും നടന്നു. ദാലിയുടെ പ്രദര്‍ശനം നടക്കുന്ന ഇടം മാത്രം കണ്ടെത്തിയില്ല. പലരോടും ചോദിച്ചു കൂട്ടത്തില്‍ ചില ടാക്സി ഡ്രൈവര്‍മാരോടും . ആര്‍കും ഒരറിവുമില്ല. ആ തെരുവില്‍ കണ്ട ഒരു ചെറിയ പെയിന്‍റിംഗ് വില്പന ശാലയില്‍ ഞാന്‍ കയറി. അകത്ത് കയറുമ്പോള്‍ തന്നെ കാണുന്ന അലമാരിയില്‍ മൈക്കല്‍ ആന്ജലോയുടെയും, രാഫെലിന്റ്റെയും പെയിന്‍റിംഗ് പുസ്തകങ്ങള്‍കൊപ്പം ദാലിയുടെ പേരെഴുതിയ ഒരു പുസ്തകവും കണ്ടു. അവിടെ ഒരു സോഫയില്‍ ഇരുന്ന് എന്തോ വായിക്കുന്ന സ്ത്രീയോട് ഞാന്‍ കാര്യം പറഞ്ഞു. അവരും അത്ഭുതം കൂറി " ദാലിയുടെ പ്രദര്‍ശനം? ഈ തെരുവില്‍? എന്‍റെ അറിവില്‍ ഇല്ല" ഞാന്‍ ഹാതാശാനായി. ഇനിയും അവിടെ ദാലിയെ തേടി അവിടെ നടക്കുന്നതില്‍ കാര്യമില്ല എന്ന് മനസ്സിലായതിനാല്‍ മറ്റ് വഴികളിലൂടെ ഒരു കറക്കം നടത്തിക്കളയാം എന്ന് തീരുമാനിച്ച്‌ തെരുവില്‍ നിന്നും പുറത്തുകടന്നു. സിഗ്നല്‍ മുറിച്ചുകടന്ന്‌ നഗരത്തിലൂടൊഴുകുന്ന പുഴയ്ക്(ഹുരോണ്‍ നദിയുടെ കൈവഴികള്‍ നഗരത്തില്‍ പലയിടത്തുകൂടിയും ഒഴുകുന്നുണ്ട്) കുറുകെയുള്ള പാലം കടന്നു അവിടുത്തെ പ്രശസ്ഥ ഷോപ്പിംഗ്‌ സെന്ററുകളില്‍ ഒന്നായ "Europa Passage" ലേക്ക് നടന്നു.

നഗരത്തിലൂടോഴുകുന്ന വെള്ള ച്ചാലുകളില്‍ ഒന്ന്

അകത്ത് ഒന്ന് ചുറ്റിക്കറങ്ങി, തലയും ചെവിയും മൂടുന്ന ഒരു തൊപ്പി കിട്ടുമോ എന്ന് നോക്കി. അത്രയക്കുണ്ട് തണുപ്പ്. സ്വെറ്ററും ജാക്കറ്റും ഗ്ലൌസും ഉണ്ടായിട്ടും എനിക്ക് തണുപ്പുമാറുന്നുണ്ടായിരുന്നില്ല. കൈവിരലുകള്‍ വേദനിക്കുന്നു. അധികം തൊപ്പി കണ്ടില്ല, കണ്ട ചില നല്ലതിനൊക്കെ മുടിഞ്ഞ വിലയും. മറ്റെവിടെയെങ്കിലും തിരക്കാം എന്ന് കരുതി ഞാന്‍ കയറിയതിന്റെ നേരെ എതിര്‍വശത്തുകൂടി പുറത്തിറങ്ങി. അവിടെ നിന്ന് നോക്കിയാല്‍ തൊട്ടടുത്തായി സെയിന്റ് പീറ്റേര്‍സ് ചര്‍ച്ചും അല്പം ദൂരെ മാറി പ്രസിദ്ധമായ ടൌണ്‍ ഹാളും കാണാം. ഞാന്‍ സെയിന്റ് പീറ്റേര്‍സ് ചര്‍ച്ചിലേക്ക് നടന്നു.

സെയിന്റ് പീറ്റേര്‍സ് ചര്‍ച്ച്

സിറ്റിയിലെ ഏറ്റവും പുരാതനമായ പാരിഷ് ചര്‍ച്ചാണിത്. ഈ ചര്‍ച്ചിനെപ്പറ്റി 1195 ലേക്ക് വരെ നീളുന്ന ലഭ്യമായ രേഖകളും ഉണ്ട്. പതിനാലാം നൂറ്റാണ്ടില്‍ പുനര്‍നിര്‍മ്മിക്കപ്പെടുകയും പിന്നീട് പതിനഞ്ചാം നൂറ്റാണ്ടില്‍ ചില കൂട്ടിചേര്‍ക്കലുകള്‍ നടത്തുകയും ചെയ്തു.പിന്നീട് 1842 ല്‍ നഗരത്തെ നടുക്കിയ വലിയതീപ്പിടുത്തത്തില്‍ ഈ ചര്‍ച്ചും നശിപ്പിക്കപ്പെട്ടു. പിന്നീട് 1844 - 49 കാലയളവില്‍ പഴയമാത്രികയില്‍ തന്നെ പുനര്‍നിര്‍മ്മിച്ചു. ചര്‍ചിനോട് ചേര്‍ന്നുള്ള ടവര്‍ നിര്‍മ്മിച്ചത് 1866-78 കാലയളവിലാണ്. പള്ളിക്ക് ചുറ്റും ഒന്ന് നടന്നു ഞാന്‍ അകത്തേക്ക് കയറി. ചരിത്രപ്രാധാന്യത്തെ ഒഴിച്ച് നിര്‍ത്തിയാല്‍ വലിയ പ്രത്യേകതയൊന്നും അവകാശപ്പെടാന്‍ കഴിയാത്തനിര്‍മ്മിതി. ഒരു പക്ഷെ റോമിലെ ചര്‍ച്ചുകള്‍ ഒരു തവണ കണ്ടാല്‍ മറ്റേതു ചര്‍ച്ച് കണ്ടാലും ഗംഭീരം എന്ന് പറയാന്‍ തോന്നില്ല. യൂറോപ്പിലെ ചര്‍ച്ചുകള്‍ കാണുമ്പോള്‍ അവ റോമിലെതുമായി താരതമ്യം ചെയ്യുക എന്ന (ദു)ശീലം തുടങ്ങിയിട്ട് കാലമേറെയായി. അവിടെ നിന്നും ഇറങ്ങി ഞാന്‍ ടൌണ്‍ ഹാളിന്റെ അടുത്തുവരെ നടന്നു. അകത്തുകയറാന്‍ നിന്നില്ല. വിശദമായ കാഴ്ചകായി ഇവിടെ വീണ്ടും വരേണ്ടതുണ്ട്.

ടൌണ്‍ ഹാള്‍ ഒരു ദൂരക്കാഴ്ച

വൈകുന്നേരമായതോടെ തണുപ്പ് കൂടി. ഞാന്‍ അന്നത്തെ കറക്കം മതിയാക്കി. ഹോട്ടലിലേക്ക് മടങ്ങി. തുടര്‍ന്നുള്ള രണ്ടു ദിവസങ്ങള്‍ ട്രെയിനിങ്ങും ചര്‍ച്ചകളും അത്താഴ വിരുന്നും ഒക്കെയായി കഴിഞ്ഞു. അതിലൊരു ദിവസം ഞങ്ങള്‍ കുറച്ചു പേര്‍ ചേര്‍ന്ന് ഒരു ബ്രസീലിയന്‍ ഭക്ഷണശാലയില്‍ അത്താഴത്തിനു പോയത് വ്യത്യസ്ഥമായ ഒരു രുചിഭേദം അറിയാനുള്ള അവസരമൊരുക്കി. വിവിധ പാകത്തില്‍ ചുട്ടെടുത്ത മാംസം തന്നെയായിരുന്നു പ്രധാന വിഭവം. കൊണ്ടു വെച്ചപ്പോഴും രക്തം ഊറിവരുന്ന, അധികം വേവിക്കാത്ത മാംസവും അക്കൂട്ടത്തില്‍ ഉണ്ടായിരുന്നു. സംഗീതോപകരണങ്ങളുമായി അകത്തളത്തിലൂടെ നടന്നുകൊണ്ട് ബ്രസീലിയന്‍ പാട്ടുകള്‍ പാടുന്ന മൂന്നുപേര്‍ ചിലപ്പോഴക്കെ രസകരമായി തോന്നി. സിരകളില്‍ ലഹരി പകരുന്ന സാംബ സംഗീതമായിരുന്നില്ല അവര്‍ പാടിയിരുന്നത്.

ചുട്ട ഇറച്ചിയുമായി പടവെട്ടുന്ന യാത്രികന്‍

മീറ്റിങ്ങിനായി വന്നവരൊക്കെ രാത്രി തന്നെ വിടപറഞ്ഞു. ഇനിയുള ദിവസങ്ങള്‍ എനിക്ക് സ്വന്തം.
ഗംഭീര കാഴ്ചകളുമായി ഉടനെ വരാം.

കഥകളുടെ തമ്പുരാനൊപ്പം

2011-02-15T16:49:00.001+04:00

അദ്ദേഹത്തിന്റെ ബന്ധുവിന്റെ വീട്ടിലെ സ്വീകരണ മുറിയില്‍ ഞാന്‍ വര്‍ധിച്ച നെഞ്ചിടിപ്പോടെ ഇരുന്നു. "ദാ അവര് വന്നിറ്റിണ്ട്" ഗൃഹനാഥ അകത്തേക്കുനോക്കി പറഞ്ഞു. സ്വെറ്ററിന്റെ കയ്യ് വലിച്ചു നേരെയാക്കികൊണ്ട് അദ്ദേഹം മുറിയിലേക്ക് കടന്നു വന്നു. ഞാനും യാത്രികയും എഴുന്നേറ്റുനിന്നു കൈ കൂപ്പി. ഇരിക്കാന്‍ പറഞ്ഞ അദ്ദേഹത്തെ ഞാന്‍ സാകൂതം വീക്ഷിച്ചു. വിചാരിച്ചതിലധികം പ്രായം തോന്നുന്നു. തുടരെയുള്ള പരിപാടികള്‍ കാരണമാവും അല്പം ക്ഷീണം തോന്നുന്നു മുഖത്ത്. മലയാളത്തിന്റെ പ്രീയ കഥാകാരന്‍ ശ്രീ. ടി. പദ്മനാഭന്റെ മുന്നില്‍ എന്തുപറഞ്ഞു തുടങ്ങും എന്നറിയാതെ ഞാനിരുന്നു. ഭാഗ്യം അദ്ദേഹം തന്നെ സംസാരത്തിനു തുടക്കമിട്ടു.

"ഇയാളാണല്ലെ പരമേശ്വരന്‍ പറഞ്ഞ ആള്‍".

"അയ്യന്‍" എന്ന തൂലിക നാമത്തില്‍ ചിത്രങ്ങള്‍ വരയ്ക്കുന്ന യു. എ. ഇ യിലെ പ്രശസ്ത ചിത്രകാരനാണ് പരമേശ്വരന്‍. എനിക്ക് ഗുരുതുല്യനും സുഹൃത്തും. ശ്രീ പദ്മനാഭാനുമായി വളരെ അടുത്ത ബന്ധം പുലര്‍ത്തുന്ന ആളാണ്‌ ശ്രീ. പരമേശ്വരന്‍. ടി. പദ്മനാഭന്റെ ലേഖന സമാഹാരമായ "പള്ളിക്കുന്ന് " എന്ന പുസ്തകത്തില്‍ അദ്ദേഹം പരമേശ്വരനെന്ന ചിത്രകാരനെപ്പറ്റി പറയുന്നുണ്ട്.

കുറേ വര്‍ഷങ്ങളായുള്ള എന്‍റെ ശ്രമമാണ് എനിക്ക് പ്രീയപ്പെട്ട എഴുത്തുകാരെ/കലാകാരന്‍മാരെ വരച്ച് അതില്‍ അവരുടെ കയ്യൊപ്പ് വാങ്ങുക എന്നത്, പറ്റിയാല്‍ അവരുടെ പുസ്തകങ്ങളിലും. പക്ഷെ അധികം പേരെയൊന്നും കാണാന്‍ കഴിഞ്ഞിട്ടില്ല. ഒരു പാട് പേരെ വരച്ചുവെച്ചുവെങ്കിലും പലരും എനിക്ക് ഒരു ഒപ്പ് തരില്ലെന്ന വാശിയോടെ കാലയവനികയ്കുള്ളില്‍ മറഞ്ഞു.

ആയിടെയാണ് ടി. പദ്മനാഭന്‍ ദുബായില്‍ വരുന്നു എന്ന വിവരം അറിഞ്ഞത്. ഞാനും ഒരു കണ്ണൂരുകാരനാണെങ്കിലും ഒരിക്കലും നാട്ടില്‍ വച്ച് അദ്ദേഹത്തെ കാണാനുള്ള അവസരം ഉണ്ടായിട്ടില്ല.കാണാന്‍ അവസരം ഉണ്ടാക്കിത്തരാം എന്ന് പരം സര്‍(ശ്രീ.പരമേശ്വരന്‍) എന്നോട് പറഞ്ഞു. അദ്ദേഹം പറഞ്ഞതനുസരിച്ചാണ് കരാമയിലെ ടി. പദ്മനാഭന്റെ ബന്ധുവിന്റെ വീട്ടില്‍ ഞാനും യാത്രികയും കുഞ്ഞു യാത്രികനുമായി പോയത്.

ഉറച്ച നിലപാടുകളും കരുത്തുറ്റ വാക്കുകളുമായി മാധ്യമങ്ങളില്‍ തലയുയര്‍ത്തി നില്‍ക്കാറുള്ള അദ്ദേഹത്തിനു മുന്‍പില്‍ ഞാന്‍ കാതോര്‍ത്തിരുന്നു. അല്ലെങ്കില്‍ തന്നെ എനിക്കേറെ പ്രീയമുള്ള ബഹുമാന്യ വ്യക്തികളെ കാണുമ്പോള്‍ ഞാനാകെ പ്രശ്നത്തിലാകും . ഒന്നും സംസാരിക്കാന്‍ കഴിയില്ല.വല്ലാതെ exited ആവും. പക്ഷെ അദ്ദേഹം സംസാരിച്ചുകൊണ്ടേയിരുന്നു. ഞാന്‍ നല്ല കേള്‍വിക്കാരനായി...

" എനിക്ക് വാഹനവും പെന്നും വലിയ കമ്പമാണ്, അതിന്റെ പരസ്യങ്ങളെല്ലാം ഞാന്‍ ശ്രദ്ധിക്കും...എന്‍റെ കയ്യില്‍ ഒരു പാട് നല്ല പെന്നുകള്‍ ഉണ്ട്.ഞാനതാര്‍ക്കും കൊടുക്കലില്ല. ചിലപ്പോള്‍ ബാങ്കിലൊക്കെ പോയാല്‍ ആരെങ്കിലും പെന്ന് ചോദിക്കും, ഞാന്‍ കൊടുക്കില്ല, എന്താ?! പലപ്പോഴും തിരിച്ചു കിട്ടില്ല...അപ്പൊ നമ്മളൊന്നും പെന്ന് കാണാത്തതല്ലേ എന്ന ഭാവത്തില്‍ അവരൊന്നു നോക്കും...അദ്ദേഹം തുടര്‍ന്നു..."ഈയിടെ മമ്മൂട്ടിക്കൊരു കാര്‍ ആക്സിടന്റ്റ് ഉണ്ടായി, കാറ് "സ്കോഡ" ആയതു കൊണ്ട് ഒന്നും പറ്റിയില്ല"..തുടര്‍ന്ന് എന്നോടൊരു ചോദ്യം " സ്കോഡ ഏതു രാജ്യത്തിന്റ്യാന്നറിയോ"? ഇത്തിരി ചമ്മലോടെ ഇല്ല എന്ന എന്‍റെ ഉത്തരം.. അദ്ദേഹം തന്നെ ഉത്തരവും തന്നു. " ചെക്ക്‌ , ചെക്കിന്റെതാണത്, വായന കുറവാണല്ലേ?" പ്രവാസിയായതില്‍ പിന്നെ വായന ഇത്തിരി കുറവാണെന്നും സാറിന്റെ മിക്കവാറും എല്ലാ പുസ്തകങ്ങളും വാങ്ങിക്കുകയും വായിക്കയും ചെയ്തിട്ടുണ്ട് എന്ന് പറയാന്‍ ആഞ്ഞ ഞാന്‍ അതൊരു അധികപ്രസംഗമാകുമോ എന്ന തോന്നലില്‍ പറയാതെ വിഴുങ്ങി.

ഞാന്‍ വരച്ച ശ്രീ. ടി. പദ്മനാഭന്‍ . ചിത്രത്തില്‍ ക്ലിക്കിയാല്‍ വലുതായി കാണാം

ചിത്രം കാണിച്ചപ്പോള്‍ അദ്ദേഹം സന്തോഷപൂര്‍വ്വം അതില്‍ ഒപ്പിട്ടു തന്നു.നിര്‍ഭാഗ്യവശാല്‍ അദ്ദേഹത്തിന്റെ പുസ്തകങ്ങളൊന്നും കയ്യില്‍ ഇല്ലായിരുന്നു. എല്ലാം നാട്ടിലാണ്. ക്യാമറ കൂടെ കരുതിയിരുന്നുവെങ്കിലും അദ്ദേഹത്തോട് ഒരു ഫോട്ടോയ്ക് പോസ് ചെയ്യാന്‍ ആവശ്യപ്പെടാന്‍ എന്തോ എനിക്ക് കഴിഞ്ഞില്ല, അദ്ദേഹം നിരാകരിക്കില്ലെങ്കില്‍ പോലും. അല്‍പസമയം കൂടി അവിടെ ചിലവഴിച്ച് പുറത്തിറങ്ങിയ എന്നോട് യാത്രിക ചോദിക്കയും ചെയ്തു, എന്തെ ഫോട്ടോ എടുത്തില്ല എന്ന്. എനിക്ക് മറുപടി ഇല്ലായിരുന്നു, അത്രമേല്‍ സന്തോഷം കൊണ്ട് എന്‍റെ മനസ്സു നിറഞ്ഞിരുന്നു......

സിങ്കപ്പൂര്‍ - മെര്‍ലയണ്‍ന്‍റെ നാട്...ഭാഗം 5

2011-01-27T15:48:00.001+04:00

മുന്‍ഭാഗങ്ങള്‍ ഇവിടെ വായിക്കൂ.ഭാഗം 1, ഭാഗം 2, ഭാഗം 3, ഭാഗം 4

യൂണിവേര്‍സല്‍ സ്റ്റുഡിയോയില്‍ നിന്നും ഇറങ്ങി മെട്രോയില്‍ കയറി തിരികെ ഹോട്ടലിലേക്ക്. ചുറ്റും ഇരുട്ട് പരന്നു തുടങ്ങി. സാധനങ്ങളുമെടുത്ത് ഞങ്ങള്‍ ടാക്സിയില്‍ കൂട്ടുകാരന്റെ വീട്ടിലേക്ക് തിരിച്ചു. "ചോ ച്ചു കാങ്ങ്" എന്ന സ്ഥലത്താണ് അവന്‍റെ താമസം. റോഡരുകില്‍ തന്നെ മധു കാത്തിരിപ്പുണ്ടായിരുന്നു. ഒരു പാട് കാലം കൂടിയാണ് ഞങ്ങള്‍ കാണുന്നത്. ആ ആഹ്ലാദം ഞങ്ങള്‍ മറച്ചു വെച്ചില്ല. അന്ന് രാത്രി വൈകുവോളം ഞങ്ങള്‍ അടുത്തുള്ള ഒരു റെസ്റ്റോറന്റില്‍ ഹെനികൈനിന്റെ തണുത്ത നുര നുരപ്പിനു കൂട്ടിരുന്ന് വിശേഷങ്ങള്‍ പങ്കുവെച്ചു. പിറ്റേന്ന് സിങ്കപ്പൂര്‍ സൂ കാണാന്‍ തീരുമാനിച്ചു.

മൃഗശാല എന്ന് പറയുമ്പോള്‍ നിന്ന് തിരിയാന്‍ സ്ഥലമില്ലാത്ത കൂട്ടിലടച്ച മൃഗങ്ങളാണ് നിങ്ങളുടെ മനസ്സില്‍ വരുന്നതെങ്കില്‍ നിങ്ങള്ക് തെറ്റി, ആ ധാരണ സിങ്കപൂര്‍ മൃഗശാല തിരുത്തും. ഇരുപത്തെട്ടു ഹെക്ടറോളം പരന്നു കിടക്കുന്ന ഒരു വനപ്രദേശം, അതില്‍ പലയിടത്തായി സ്വൈര്യ വിഹാരം നടത്താന്‍ പാകത്തില്‍ മൃഗങ്ങളെ സുരക്ഷിതമായ വേലിക്കെട്ടിനുള്ളില്‍ സംരക്ഷിച്ചിരിക്കുന്നു. "മണ്ടായ് സൂ" എന്നാണ് ഇത് സിങ്കപൂരില്‍ അറിയപ്പെടുന്നത്.എല്ലാ മൃഗങ്ങള്‍ക്ചുറ്റും അവര്‍ക്ക് പരിചയമുള്ള ഒരന്തരീക്ഷവും ചുറ്റുപാടും ഒരുക്കികൊടുത്തിരിക്കുന്നു. അതുകൊണ്ട് തന്നെ മൃഗങ്ങളുടെ തികച്ചും സ്വാഭാവികമായ പെരുമാറ്റം ഇവിടെ അനുഭവവേദ്യമാകുന്നു. ഇതിനടുത്ത് തന്നെയുള്ള മറ്റൊരു പ്രവേശനകവാടം "Night Safari" യുടെതാണ്. മൃഗശാലയിലൂടെയുള്ള ഒരു രാത്രി സസഞ്ചാരമാണിത്. കഴിഞ്ഞതവണത്തെ സിങ്കപൂര്‍ യാത്രയില്‍ ഞാന്‍ നൈറ്റ് സഫാരിയില്‍ പോയത് കൊണ്ട് ഇക്കുറി അതൊഴിവാക്കി. പക്ഷെ പറയാതെ വയ്യ അതിഗംഭീരമായ ഒരനുഭവമാണ് നൈറ്റ് സഫാരി. ട്രാമിലുള്ള ഒരു ഗൈഡട്‌ ടൂറാണിത്. മൃഗങ്ങളുടെ സ്വഭാവസവിശേഷതകളും രാത്രിപെരുമാറ്റങ്ങളെ പറ്റിയും രാത്രി ഇരതേടുന്ന മൃഗങ്ങളെ പറ്റിയും അവര്‍ വിശദീകരിച്ചുതരും. പകല്‍ അഞ്ചു മണിക്കൂറോളം ചിലവിട്ടാണ് ഞങ്ങള്‍ മൃഗശാല മുഴുവന്‍ നടന്ന് കണ്ടത്.അത്രയ്കുണ്ട് കാണാന്‍. മുന്നൂറ്റി ഇരുപതോളം വര്‍ഗത്തില്‍പ്പെട്ട ജന്തുക്കള്‍ ഇവിടെ ഉണ്ട്. പിന്നെ രാത്രി വീണ്ടും വരുക എന്നത് ആലോചിക്കാനേ പറ്റിയില്ല. പ്രകൃതി സംരക്ഷണത്തിന്റെയും മൃഗ സംരക്ഷണത്തിന്റെയും പ്രാധാന്യം വിളിച്ചോതുന്ന അതീവ ഹൃദ്യമായ ഒരു ഷോയും അവിടെ ഞങ്ങള്‍ കണ്ടു. ബാക്കി ചിത്രങ്ങള്‍ പറയും.

ഒരു മൃഗശാലയ്ക് ഇത്തരം ഒരു പ്രകൃതി അത്ഭുതമല്ലേ?

ഷോയ്ക്ക് ഇടയില്‍ പീലിവിരിച്ചാടുന്ന വെള്ള മയില്‍

എന്നോട് കളിക്കല്ലേ

ആമയുടെ മുകളില്‍ കുഞ്ഞു യാത്രികന്റെ പോസ്

വൈകിട്ട് വീട്ടില്‍ തിരിച്ചെത്തിയതിനു ശേഷം മധു ഞങ്ങളെ "മുസ്തഫ സെന്റെറില്‍" കൊണ്ടുപോയി. ഇവിടെയാണ് സിങ്കപൂരിലെ മുഴുവന്‍ മലയാളികളും ഷോപ്പിങ്ങിനായി വരുന്നത് എന്ന് തോന്നും അവിടുത്തെ മലയാളി ബാഹുല്യം കാണുമ്പോള്‍. അടുത്തദിവസം അതായത് സിങ്കപൂരിലെ ഞങ്ങളുടെ അവസാനത്തെ ദിവസം ഞങ്ങള്‍ "Jurong Bird Park" നായി മാറ്റിവച്ചു. പതിനൊന്നു മണിയോടെ ഞങ്ങള്‍ പാര്‍ക്കിലെത്തി. ഇരുപതു ഹെക്ടറില്‍ പരന്നു കിടക്കുന്ന വിശാലമായ പാര്‍ക്ക്‌. ഇവിടെയം പക്ഷികള്‍ക് അവര്‍ക്ക് ചിരപരിചിതമായ അന്തരീക്ഷം ഒരുക്കിയിരിക്കുന്നു. പക്ഷികള്‍ക് യഥേഷ്ടം പറന്നുനടക്കാന്‍ ആവശ്യമുള്ളത്ര സ്ഥല സൗകര്യം ഒരുക്കിയിരിക്കുന്നു മുന്നൂറ്റി എണ്‍പതോളം വര്‍ഗ്ഗത്തില്‍ പെട്ട നാലായിരത്തി അറുന്നൂറിലധികം പക്ഷികള്‍ നമുക്ക് തരുന്ന ദൃശ്യവിരുന്ന് അവിസ്മരണീയം. ഇനി ചിത്രങ്ങള്‍ പറയും.

കൃത്രിമ വെള്ളച്ചാട്ടത്തിനരുകില്‍

ഒട്ടകപ്പക്ഷിയുടെ ക്ലോസപ്പ് ‌

യാത്രികയുടെ കയ്യില്‍ നിന്നും പഴം കഴിക്കുന്ന ഒട്ടകപ്പക്ഷി

ബോട്ടില്‍ട്രീ ക്കരുകില്‍

യാത്രികയുടെ കയ്യില്‍ നിന്ന് ഭക്ഷണം ലോറി കീറ്റ്സ്

യാത്രികനും പ്രാവുകളും

പ്രദ ര്‍ശനത്തിനിടയിലെ പ്രകടനം

മധുവിന്റെ വീട്ടില്‍ തിരിച്ചെത്തി. സാധനങ്ങളെല്ലാം പാക്ക് ചെയ്തു. മധുവിന് അത്യാവശ്യമായി ഇന്ത്യയില്‍ പോവേണ്ടത് കൊണ്ട് അവന്‍ ഞങ്ങളെക്കാളും മുന്‍പേ ഇറങ്ങി. ഇനിയും വരാനും ബാക്കി വച്ച കാഴ്ചകള്‍ കാണാനും അവസരമുണ്ടാവും എന്ന പ്രതീക്ഷയോടെ ഞങ്ങള്‍ സിങ്കപൂരിനോടും മധുവിന്റെ കുടുംബത്തോടും വിടപറഞ്ഞു....

സിങ്കപ്പൂര്‍ - മെര്‍ലയണ്‍ന്‍റെ നാട്...ഭാഗം 4

2011-01-02T16:09:00.001+04:00

മുന്‍ഭാഗങ്ങള്‍ ഇവിടെ വായിക്കൂ.ഭാഗം 1, ഭാഗം 2, ഭാഗം 3
മെര്‍ലയണ്‍ കണ്ടത്തിനു ശേഷം അവിടെ നിന്ന് മോണോ റെയിലില്‍ കയറി ഞങ്ങള്‍ യൂണിവേര്‍സല്‍ സ്റ്റുഡിയോയുടെ അടുത്തിറങ്ങി. അതിനടുത്തുതന്നെയായി പുതുതായി ഉദ്ഘാടനം ചെയ്ത കാസിനോ തലയുയര്‍ത്തി നില്‍ക്കുന്നു. ഒന്ന് കയറി കാണണം എന്ന് കരുതിയതാണ്. പിന്നെ വേണ്ടെന്നു വച്ചു. അതൊരു നഷ്ടമായിപോയി എന്നിപ്പോള്‍ തോന്നുന്നു.കാരണം ആ കാസിനോയെക്കുറിച്ചുള്ള കൂടുതല്‍ വിവരങ്ങള്‍ പിന്നീടാണ് അറിഞ്ഞത്. വിവരങ്ങള്‍ ഇവിടെ. പരിസരപ്രദേശങ്ങള്‍ ഒന്ന് നടന്ന് കണ്ട് ഞങ്ങള്‍ യൂണിവേര്‍സല്‍ സ്റ്റുഡിയോയുടെ വാതില്‍കലേക്ക് നീങ്ങി.

ടിക്കറ്റ്‌ വില ചോദിച്ചപ്പോള്‍ ഒന്ന് ഞെട്ടി. എല്ലാവര്‍ക്കും കൂടി അയ്യായിരത്തിലധികം രൂപ. ചോദിച്ചപ്പോള്‍ പറഞ്ഞു എല്ലാ റൈഡുകളും പ്രവര്‍ത്തന ക്ഷമമായിട്ടില്ല. അപ്പോള്‍ പിന്നെ ഇത്രയും കാശ് മുടക്കി പോവണോ വേണ്ടയോ എന്ന സംശയമായി. ഞങ്ങള്‍ അവിടെ എത്തിയപ്പോള്‍ നേരം ഉച്ചയായിരുന്നു. ടിക്കെറ്റ് കൌണ്ടറില്‍ ഇരുന്നയാള്‍ പറഞ്ഞു അഞ്ചുമണിവരെയാണ് പ്രവര്‍ത്തന സമയം. മുഴുവന്‍ കണ്ട് തീര്‍ക്കാന്‍ ഒരു പകല്‍ മുഴുവന്‍ വേണമെന്നും. അപ്പോള്‍ കാര്യമായി എന്തോ കാണാനുണ്ട്. അതുകൊണ്ട് കാശ് പോയാലും വേണ്ടില്ല, കയറാന്‍ തന്നെ തീരുമാനിച്ചു. തീരുമാനം നല്ലതായി എന്ന് തെളിയിക്കും വിധമായിരുന്നു അതിനുള്ളിലെ കാഴ്ചകള്‍. അകത്ത് കടന്നതെ കുഞ്ഞുയാത്രികന് നല്ല സ്വീകരണം കിട്ടി.

കുഞ്ഞു യാത്രികന് കിട്ടിയ സ്വീകരണം

മുന്നോട്ട് നീങ്ങിയപ്പോള്‍ ഇടത്തോട്ടു പോവണോ വലത്തോട്ടു പോവണോ എന്നതായി സംശയം. പിന്നെ ഇടത്തോട്ടു പോവാന്‍ തീരുമാനിച്ചു. ഹോളിവുഡിന്റെ മാസ്മരികലോകത്തില്‍ വിരിഞ്ഞ നിരവധി അനിമേഷന്‍ സിനിമകളിലെ കഥാപാത്രങ്ങള്‍ അവിടെ ജീവന്‍ വെച്ചുനടക്കുന്നു. അവയുടെ മനോഹര ശില്പങ്ങളും വഴികളിലുടനീളം.ഇടയ്കിടെ എത്തുന്ന കാര്‍ടൂണ്‍ കഥാപാത്രങ്ങളുടെ കൂടെ ഫോട്ടോ എടുക്കാനുള്ള കുട്ടികളുടെയും മുതിര്‍ന്നവരുടെയും തിരക്കാണ് എവിടെയും.

മഡ ഗാസ്കറിലെ കൂട്ടുകാരോടൊപ്പം

ഇടവിട്ടുള്ള സമയങ്ങളില്‍ പലവിധ റൈഡുകളും പ്രദര്‍ശനങ്ങളും. മടഗാസ്കറിലെ കഥാപാത്രങ്ങളുടെ പുറത്ത് കയറിയുള്ള ഒരു ചെറിയ റൈഡിലാണ് ആദ്യം കയറിയത്. അത്ര വലിയ പ്രത്യേകതയൊന്നും അവകാശപ്പെടാനില്ലാത്ത ഒരു കുഞ്ഞു റൈഡ്. പക്ഷെ കുഞ്ഞു യാത്രികന്‍ കുറച്ചു നേരത്തേക്ക് സംശയത്തിലായിരുന്നു. ഏതു മൃഗത്തിന്റെ പുറത്താണ് കയറേണ്ടതെന്ന വലിയ സംശയമായിരുന്നു അവന്. അവസാനം അവന്‍ സിംഹത്തിനെ തെരഞ്ഞെടുത്തു.

സിംഹപ്പുറത്ത്

അവിടെനിന്നും ഇറങ്ങിയ ഞങ്ങള്‍ 5D സിനിമ തുടങ്ങാറായി എന്ന് മനസ്സിലാക്കി നേരെ അങ്ങോട്ട്‌ തിരിച്ചു. എന്തായിരിക്കും 5D എന്ന ആകാംഷയായിരുന്നു മനസ്സ് നിറയെ. മനോഹരമായ കാസില്‍ മാതൃകയിലുള്ള കെട്ടിടത്തിലായിരുന്നു തീയേറ്റര്‍.

തീയേറ്ററിന് മുന്നില്‍

കുറച്ചേറെസമയം കാത്തിരിക്കേണ്ടി വന്നു പ്രദര്‍ശനം തുടങ്ങാന്‍. "Shreck " ആയിരുന്നു സിനിമ. അകത്തുകയറും മുന്‍പ് കഥയുടെ ഔട്ട്‌ ലൈന്‍ വളരെ നാടകീയമായി തന്നെ വിശദീകരിച്ചു. കാരണം ഷ്രെക്കും കൂട്ടുകാരന്‍ കഴുതയും രാജകുമാരിയെ മോചിപ്പിക്കാന്‍ പോവുന്ന ഏകദേശം ഇരുപതുമിനുട്ടുള്ള ക്ലൈമാക്സ് ഭാഗം മാത്രമാണ് ഷോയില്‍ ഉണ്ടായിരുന്നത്. സിനിമതുടങ്ങിയത് മുതല്‍ തുടര്‍ച്ചയായ അത്ഭുതങ്ങള്‍. രംഗള്‍ക്കനുസൃതമായി ചുറ്റുപാടുകള്‍ പ്രതികരിക്കുന്നത് പോലെ. ഉദാഹരണമായി തേരില്‍ ഷ്രെക്ക് അതിവേഗം പായുമ്പോള്‍ നമ്മുടെ കസേരയും കുലുങ്ങും, തേര് കല്ലില്‍ കയറിയിറങ്ങി തെറിക്കുമ്പോള്‍ നമ്മുടെ കസേരയും അത്ര തന്നെ കണ്ട് കുലുങ്ങുകയും നമ്മളും തെറിച്ചുവീഴും എന്ന് തോന്നിപ്പിക്കയും ചെയ്യും. ചുരുക്കിപ്പറഞ്ഞാല്‍ തേരില്‍ ഇരിക്കുന്നത് നമ്മള്‍ തന്നെ എന്ന പോലെ. അതിലേറെ രസകരം കഴുത തുമ്മിയപ്പോള്‍ എല്ലാവരുടെയും ദേഹത്ത് വെള്ളം തെറിച്ചു. ദേഹത്ത് തുപ്പല്‍ വീണതുപോലെ എല്ലാവരും ആര്‍ത്തു. 3D ഇഫക്റ്റ്കളോടൊപ്പം ഇത്തരം ഇഫക്റ്റ്കളും കൂടി ചേര്‍ന്നപ്പോള്‍ 5D തികച്ചും വ്യത്യസ്ഥമായ ഒരനുഭവമായി. അങ്ങനെ രസകരമായ ഒത്തിരി മുഹൂര്‍ത്തങ്ങള്‍ നിറഞ്ഞ പ്രദര്‍ശനം വളരെ വേഗം തീര്‍ന്നതുപോലെ. ഇത്തിസമയം കൂടി ഉണ്ടായിരുന്നെകില്‍ എന്ന് വല്ലാതെ കൊതിച്ചു.

അതിനകത്തുതന്നെയുള്ള സുവനീര്‍ ഷോപ്പില്‍ അല്‍പസമയം ചിലവഴിച്ച്‌ ഞങ്ങള്‍ വേഗം ഇറങ്ങി.

കളയാന്‍ അധികം സമയം ഇല്ല. തൊട്ടടുത്തുള്ള റോളര്‍ കോസ്റ്റര്‍ റൈഡിനുള്ള വരിയില്‍ ഞങ്ങളും ഊഴം കാത്തുനിന്നു. കുഞ്ഞു യാത്രികന്‍ ഭയം ഇക്കുറിയും മറച്ചുവച്ചില്ല. മാറാന്‍ വസ്ത്രങ്ങള്‍ ഇല്ലാത്തത് കാരണം വാട്ടര്‍ റൈഡുകള്‍ ഞങ്ങള്‍ ഒഴിവാക്കി. കുഞ്ഞു യാത്രികന്റെ ഭയം മാറാന്‍ ഞാനും കുഞ്ഞുയാത്രികനും മറ്റൊരു കുഞ്ഞു റൈഡില്‍ കയറി. അതവനു രസിക്കയും ചെയ്തു. സത്യത്തില്‍ ഞങ്ങള്‍ ഒരോട്ടപ്രദക്ഷിണമാണ് നടത്തിക്കൊണ്ടിരുന്നത്. കറക്കങ്ങള്‍കിടയില്‍ ഞങ്ങള്‍ ഈജിപ്ഷ്യന്‍ മാതൃകയില്‍ നിര്‍മ്മിച്ച കെട്ടിടത്തിനരുകിലെത്തി.

ഈജിപ്ഷ്യന്‍ മാതൃകയിലെ കെട്ടിടങ്ങള്‍

അവിടെ ഫറവോയുടെ വേഷം ധരിച്ച മസില്‍ പെരുപ്പിച്ച ഒന്നുരണ്ടു യുവാക്കള്‍ പോയ്കാലില്‍ നടക്കുന്നു. ആളുകള്‍ അവരുടെ കൂടെ ഫോട്ടോ എടുക്കാന്‍ തിരക്ക് കൂട്ടുന്നു. കുഞ്ഞു യാത്രികനെന്തോ അവരെ അത്ര പിടിച്ചില്ല. അതുകൊണ്ട് ഫോട്ടോ എടുക്കാന്‍ സമ്മതിച്ചില്ല. അടുത്തുതന്നെ "വാട്ടര്‍ വേള്‍ഡ്" എന്ന ഷോയുടെ വിവരം കണ്ട് അങ്ങോട്ട്‌ ചെന്നു. ഷോ തുടങ്ങാന്‍ അരമണിക്കൂര്‍ കൂടി സമയമുണ്ടത്രേ. അതിനിടയില്‍ ഈജിപ്ഷ്യന്‍ മാത്രികയിലുള്ള കെട്ടിടത്തില്‍ ഒരു റൈഡുണ്ടെന്നു മനസ്സിലാക്കിവന്നു യാത്രിക. "വാട്ടര്‍ വേള്‍ഡ്" ഷോ തുടങ്ങും മുമ്പ് അതില്‍ കൂടി കയറാം എന്ന് കരുതി അങ്ങോട്ടുചെന്നു. വാതില്‍കല്‍ നിന്ന സെക്യൂരിറ്റി പറഞ്ഞു കുട്ടികളെ കയറ്റില്ല, പിന്നെ കയ്യില്‍ സാധനങ്ങള്‍ ഒന്നും ഉണ്ടാവാന്‍ പാടില്ല. വല്ല കുഴപ്പക്കാരന്‍ റൈഡുമാണോ? ഞങ്ങള്‍ ആദ്യം ഒന്ന് സംശയിച്ചു. പിന്നെ എന്തായാലും മുടക്കുമുതല്‍ മുതലാക്കണ്ടേ എന്ന് കരുതി കയറാന്‍ തീരുമാനിച്ചു. ആദ്യം യാത്രിക പോവാന്‍ തീരുമാനിച്ചു. ഞാന്‍ ബാഗും സാധനങ്ങളുമായി വെളിയില്‍ കുഞ്ഞു യാത്രികന് കൂട്ടിരുന്നു. കുറെക്കഴിഞ്ഞു യാത്രിക അതാ വെളിയില്‍ വരുന്നു. മുഖമൊക്കെ ചുവന്നിട്ടുണ്ട്. ഒരു നിറഞ്ഞ വളിച്ച ചിരി മുഖത്തുണ്ട്‌. എങ്ങനെയുണ്ട് എന്ന് ചോദിച്ചപ്പോള്‍ ഒന്നും പറയാതെ തലയാട്ടി. പിന്നെ പറഞ്ഞു, അനുഭവിച്ചു തന്നെ അറിയണം എന്ന്. അങ്ങനെ എന്നെ തള്ളിവിട്ടു. ഞാന്‍ കെട്ടിടത്തിനകത്ത് കയറി പിന്നെ ഒരു ഇടനാഴിയിലേക്ക് പ്രവേശിച്ചു. "ഇത് വഴി" എന്ന് എഴുതിയിട്ടുള്ള ചൂണ്ടുപലക പിന്തുടര്‍ന്ന് ഞാന്‍ നടന്നു. ഇതെന്താ പ്രശ്നം? മറ്റാരും വരുന്നില്ലല്ലോ!. വഴി ചില മുറികളിലൂടെ പിന്നെയും മുന്നോട്ട്. പലയിടത്തും വെളിച്ചം തീരെ കുറവ്. ഒരു പഴയ കൊട്ടാരത്തിന്റെ അകത്തളങ്ങളിലൂടെ നടക്കുന്ന പ്രതീതി. പലയിടത്തും പെട്ടികളും, കയറും, വീപ്പകളും മറ്റും ക്രമമില്ലാതെ കിടക്കുന്നു. അവയ്ക്കിടയിലൂടെ നടക്കുമ്പോള്‍ എന്തെങ്കിലും എന്‍റെ മുന്നിലേക്ക്‌ പെട്ടന്ന് വരും എന്ന് ഞാന്‍ പ്രതീക്ഷിച്ച്‌ കൊണ്ടിരുന്നു. അന്തരീക്ഷം കൂടുതല്‍ ഭയാനകമായി തോന്നി. എല്ലാത്തിലും ഉപരി ഞാന്‍ തനിച്ചാണെന്നുള്ള ബോധവും ഭയം കൂട്ടി.ഒരു പാട് ദൂരം നടന്നത് പോലെ. ഞാന്‍ നടത്തം പതുക്കെയാക്കി. ഇത്തിരി സമയം കഴിഞ്ഞപ്പോള്‍ ബഹളം വെച്ചുകൊണ്ട് രണ്ടു പെണ്‍കുട്ടികള്‍ എത്തി. പിന്നെ ഞാന്‍ ധൈര്യവാനായി മുന്‍പില്‍ നടന്ന്‌ അവര്‍ക്ക് വഴികാട്ടിയായി. കുറച്ചുകൂടി നടന്നപ്പോള്‍ റൈഡുതുടങ്ങുന്ന ഇടത്തെത്തി. അവിടെയും വെളിച്ചം കൂടിയും കുറഞ്ഞുമുള്ള കളിതന്നെ.റൈഡിനു മുന്നേ തന്നെ നമ്മെ ഒന്ന് ഭയപ്പെടുത്തി പരുവത്തിലാക്കുക എന്നതായിരികണം നമ്മളെ ഇങ്ങനെ ഭീതിതമായ വഴികളിലൂടെ നടത്തിയതിനു പിന്നിലെ ലക്‌ഷ്യം. ഞാനും പെണ്‍കുട്ടികളും ഒരു സീറ്റില്‍ ഇടം പിടിച്ചു. ഞെട്ടിച്ചു കൊണ്ട് തുടങ്ങിയ ഒരു അതിവേഗ റൈഡായിരുന്നു അത്. ഇടയ്ക്കുള്ള ചെറിയ നിര്‍ത്തലുകളില്‍ സംഭവം വിവരിച്ചുതന്നു. "The Book Of Dead" തപ്പിപോകുന്നവരാണ് നമ്മള്‍. ബുക്ക്‌ നിങ്ങള്‍ക്ക് ഒരിക്കലും കിട്ടില്ല എന്ന് ഇടയ്ക്കിടെ ഓര്‍മ്മിപ്പിക്കുന്ന അദൃശ്യ ദുഷ്ടശക്തി. പൂര്‍ണ്ണമായും കൂരിരുട്ടിലൂടെ ആയിരുന്നു മുഴുവന്‍ റൈഡും. അതിവേഗത്തില്‍ പായുന്നതിനടയില്‍ അപ്രതീക്ഷിതമായ കീഴ്മേല്‍ മറിച്ചിലുകളും അഗാധതയിലെക്കുള്ള കൂപ്പുകുത്തലും ഒക്കെയായി ശരിക്കും ഒരു കിടിലന്‍ സംഭവം. ചിലയിടങ്ങളില്‍ ഞെട്ടിപ്പിക്കാനെത്തുന്ന ലേസര്‍ വെളിച്ചവും, തീ വെളിച്ചവുമാണ് ആകെയുള്ള പ്രകാശം. പൂര്‍ണ്ണമായും ഇരുട്ടിലായതുകൊണ്ട് ഉണ്ടാവുന്ന ഒരു അനിശ്ച്താവസ്ഥ റൈഡിലുടനീളം നമ്മുടെ ഹൃദയമിടിപ്പ്‌ കൂട്ടിനിര്‍ത്തും. യാത്രയിലുടനീളം നമ്മെ മുള്‍മുനയില്‍ നിര്‍ത്തിയ, എനിക്കേറെ ഇഷ്ടപ്പെട്ട റൈഡായിരുന്നു അത്. പുറത്തിറങ്ങിയപ്പോഴേക്കും വാട്ടര്‍ വേള്‍ഡ് ഷോ തുടങ്ങാനുള്ള സമയമായി. ഞങ്ങള്‍ അങ്ങോട്ടേക്ക് വച്ചുപിടിച്ചു. വളരെ വലിയ ഒരു കുളത്തില്‍ "വാട്ടര്‍ വേള്‍ഡ്" സിനിമയക്ക്‌ സമാനമായ സെറ്റിട്ടിരിക്കുന്നു. ഓര്‍മ്മയില്ലേ വര്‍ഷങ്ങള്‍ക് മുന്‍പ് ഏറ്റവും ചിലെവേറിയ ചിത്രം എന്ന ലേബലില്‍ കെവിന്‍ കോസ്റ്റ്നര്‍ അഭിനയിച്ച ഹോളിവുഡ് ചലച്ചിത്രം? കുളത്തിന് അഭിമുഖമായി അര്‍ദ്ധവൃത്താകൃതിയില്‍ ഗാലറിയിലാണ് ഇരിപ്പിടം ഒരുക്കിയിരിക്കുന്നത്.

ഞങ്ങള്‍ ഒരല്പം പിന്നിലായാണ് ഇരുന്നത്. അതെന്തായാലും നന്നായി എന്ന് തോന്നി. മുന്‍നിരയില്‍ ഇരുന്നവരെ മുഴുവന്‍ ഷോയിലെ കലാകാരന്മാര്‍ വെള്ളത്തില്‍ കുളിപ്പിച്ചു. പരിപാടി തുടങ്ങുന്നതിനു മുന്നോടിയായി കാലാകാരന്‍മാര്‍ നടത്തിയ കുസൃതിപ്രകടനങ്ങളുടെ ഭാഗമായി ബക്കറ്റില്‍ വെള്ളം കോരി ഒഴിച്ചും പൈപ്പിലൂടെ വെള്ളം ചീറ്റിച്ചും മുന്‍നിരക്കാരെ അവര്‍ അക്ഷരാര്‍ത്ഥത്തില്‍ കുളിപ്പിക്ക തന്നെ ചെയ്തു. അതീവസാഹസികതയും മെയ് വഴക്കവും ഒത്തുചേര്‍ന്ന പ്രകടനമായിരുന്നു അവരുടേത്. സ്മോകേര്‍സിന്റെ വാട്ടര്‍ ബൈക്കിലുള്ള വരവും പിന്നീടുള്ള സ്റ്റണ്ട് രംഗങ്ങളും അതി ഗംഭീരമായി.

വാട്ടര്‍ ബൈക്കില്‍ അവര്‍ നടത്തിയ സാഹസിക പ്രകടനങ്ങളും, വെടികൊള്ളുംമ്പോള്‍ വളരെ ഉയരത്തില്‍ നിന്നുള്ള അവരുടെ വീഴ്ചയും അഗ്നി ജ്വാലകള്‍കിടയിലൂടുള്ള രക്ഷപ്പെടലുകളുമൊക്കെ അടങ്ങിയ ഏറെ ഉദ്വേകജനകമായ അവരുടെ പ്രകടനം ശ്വാസമടക്കിപ്പിടിച്ചാണ് വീക്ഷിച്ചത്‌.

ഉയരത്തില്‍ നിന്നും താഴേക്കു വീഴുന്നവര്‍

പ്രകടനങ്ങള്‍കിടയില്‍ തകര്‍ന്ന വേലിക്കെട്ടിനിടയിലൂടെ പെട്ടന്ന് വെള്ളത്തിലേക്ക് പാറിവീണ ചെറുവിമാനം ഏവരെയും ഒന്ന് ഞെട്ടിച്ചു. ആദ്യാവസാനം നമ്മെ പിടിച്ചിരുത്തുന്ന ആ ഷോ കാഴ്ചവെച്ചത് ആസ്ത്രേലിയയില്‍ നിന്നുള്ള കലാകാരന്‍മാരായിരുന്നു.

എല്ലാ ഷോകളും കാണാന്‍ ഞങ്ങള്‍ക്ക് പറ്റുന്നുണ്ടായിരുന്നില്ല. കാരണം എല്ലാവിടെയും ഷോ തുടങ്ങുന്നതിനനുസരിച്ചു എത്തുക അസാധ്യം. ഇപ്പോഴാണ് ടിക്കറ്റ്‌ കൌണ്ടറില്‍ ഇരുന്നയാള്‍ എല്ലാം കണ്ടുതീര്‍ക്കാന്‍ ഒരുപകല്‍ മുഴുവന്‍ വേണമെന്ന് പറഞ്ഞതിന്റെ പൊരുള്‍ ഞങ്ങള്‍ക്ക് മനസ്സിലായത്‌. ഇനി അധികം സമയമില്ല, അതാ അവിടെ മറ്റൊരു ഷോ തുടങ്ങാറായിരിക്കുന്നു. സ്റ്റീവന്‍ സ്പീല്‍ ബര്‍ഗ് സ്പോണ്‍സര്‍ ചെയ്യുന്ന ഒരു ഷോ. ഒരു സീന്‍ എങ്ങിനെ എടുക്കുന്നു എന്നതിന്റെ ടെക്നിക് വിശദീകരിക്കുന്നതായിരുന്നു ഷോ. ഞങ്ങള്‍ നിന്നിരുന്ന വലിയ മുറിയുടെ പിന്‍ഭിത്തി പെട്ടന്ന് ആര്‍ത്തലയ്ക്കുന്ന കടലായി മാറിയതും ആ മുറിയിലേക്ക് ഒരു വശത്തുനിന്നും ഒരുകപ്പല്‍ തന്നെ ഇടിച്ചുകയറിയതും, പിന്നീട് പെട്ടന്ന് തന്നെ എല്ലാം പഴയപടിയായതും ഏറെ കൌതുകകരമായി. ഹോളിവുഡ് സിനിമകളില്‍ നമ്മെ അത്ഭുത പരതന്ത്രരാക്കുന്ന ഗംഭീര ഷോട്ടുകള്‍ എങ്ങിനെ എടുക്കുന്നു എന്നത് വലിയ സ്ക്രീനില്‍ പ്രത്യക്ഷപ്പെടുന്ന സ്പീല്‍ ബര്‍ഗ് തന്നെ വിശദീകരിച്ചു തരുന്നു. വളരെ കുറച്ചു സമയം മാത്രമേ ഉള്ളുവെങ്കിലും ഏറെ അറിവുപകരുന്ന രസകരമായ ഒരു ഷോ തന്നെയായിരുന്നു അത്. ഞങ്ങള്‍ തിരികെ പ്രവേശന കവാടത്തിനരുകുലെത്തി. നേരത്തെ പറഞ്ഞുവല്ലോ ഞങ്ങള്‍ കയറി ഇടതു ഭാഗത്തോട്ടാണ് നടന്നതെന്ന്. അപ്പൊ ഇത്ര നേരമായിട്ടും ആ ഭാഗത്തെ കാഴ്ച മാത്രമേ കണ്ടുള്ളൂ. വലതുഭാഗത്തുള്ള കാഴ്ചകള്‍ ഇനിയും ബാക്കിനില്കുന്നു. എന്തായാലും മുഴുവന്‍ കണ്ടുതീരില്ല എന്നുറപ്പാണ്. വലതുഭാഗത്തുള്ള വഴിയില്‍ ഒരു തിരക്കുകണ്ട് ഞങ്ങളും അങ്ങോട്ട്‌ നീങ്ങി. അവിടെ അതാ കുറച്ചു ചെറുപ്പക്കാര്‍ സ്ട്രീറ്റ് ഡാന്‍സ് സ്റ്റൈലിലുള്ള ഗംഭീര ഡാന്‍സ് പ്രകടനം കാഴ്ചവെക്കുന്നു. അക്രോബാറ്റിക്കും, കന്റെംപററിയും ഒക്കെ ഇടകലര്‍ന്ന മാസ്മരിക പ്രകടനം. എന്തൊരു മെയ് വഴക്കമാണവര്‍ക്ക്!. ഞങ്ങള്‍ മതിമറന്ന് നോക്കിനിന്നു.അതുതന്നെയായിരുന്നു ഞങ്ങളുടെ അവിടുത്തെ അവസാന കാഴ്ച. ഇനിയും ഒരിക്കല്‍ സിങ്കപൂരില്‍ വരികയാണെങ്കില്‍ തീര്‍ച്ചയായും ഒരുപകല്‍ മുഴുവനും യൂണിവേര്‍സല്‍ സ്റ്റുഡിയോയില്‍ ചിലവഴിക്കും എന്ന് മനസ്സില്‍ ഉറപ്പിച്ചുകൊണ്ട്‌ ഞങ്ങള്‍ അവിടെനിന്നും ഇറങ്ങി. ഇനി ഹോട്ടെലില്‍ പോയി സാധനങ്ങളുമെടുത്ത് എന്‍റെ സുഹൃത്ത് മധുവിന്റെ വീട്ടിലേക്ക്‌ പോവണം. ഇനിയുള്ള രണ്ടു ദിവസം സിങ്കപൂരിലെ താമസം അവന്‍റെ ചിലവില്‍.....
തുടരും..

സിങ്കപ്പൂര്‍ - മെര്‍ലയണ്‍ന്‍റെ നാട്...ഭാഗം 3

2010-12-14T10:07:00.001+04:00

മുന്‍ ഭാഗങ്ങള്‍ ഇവിടെ വായിക്കൂ: ഒന്നാം ഭാഗം , രണ്ടാം ഭാഗം

പിറ്റേ ദിവസം പുലര്‍ന്നത് ഞങ്ങളെ ഒരിത്തിരി ഭയപ്പെടുത്തികൊണ്ടാണ്. കുഞ്ഞു യാത്രികന് നല്ല പനി. ഞങ്ങള്‍ ഒരു ടാക്സി വിളിച്ചു ആശുപത്രിയിലേക്ക് പോയി. ഞങ്ങള്‍ ചെന്ന് കാര്യം പറഞ്ഞതെ ഞങ്ങള്‍ മൂന്നു പേരെയും അവര്‍ മാസ്ക് ധരിപ്പിച്ചു. വൃത്തിക്ക് പേരുകേട്ട സിങ്കപൂരില്‍ ആശുപത്രികളുടെ കാര്യം പ്രത്യേകം പറയണ്ടല്ലോ. പിന്നെ അകത്തു കടന്നപ്പോള്‍ പറഞ്ഞു അവിടെ കുട്ടികളെ ചികിത്സിക്കില്ലത്രേ. അതിനു കുട്ടികള്‍ക്കായുള്ള കെ. കെ. ആശുപത്രിയില്‍ പോവണമത്രേ. ടാക്സി ഡ്രൈവര്‍ അക്കാര്യം സൂചിപ്പിച്ചിരുന്നു. എന്തായാലും കുറച്ച്‌ അഭ്യര്‍ത്തിച്ചപ്പോള്‍ അവര്‍ പരിശോധിക്കാന്‍ തയ്യാറായി. ഞങ്ങളോട് അവര്‍ രോഗവിവരം ചോദിക്കയും കമ്പ്യൂട്ടറില്‍ എന്റര്‍ ചെയ്യുകയും ചെയ്തു. പിന്നീടു കമ്പ്യൂട്ടറില്‍ നിന്ന് തന്നെ തെരഞ്ഞെടുത്ത ഒരു കുത്ത് മരുന്നുകള്‍ തന്നു. തിരിച്ച്‌ റൂമില്‍ എത്തിയപ്പോഴേക്കും പനി വിട്ടിരുന്നു. അതുകൊണ്ട് തന്നെ തന്നിരുന്ന നിരവധി മരുന്നുകളില്‍ പനിയുടെ ഒഴിച്ച് മറ്റൊരു മരുന്നും കൊടുക്കേണ്ട എന്ന് തീരുമാനിച്ചു. പ്രഭാത ഭക്ഷണം കഴിഞ്ഞപ്പോഴേക്കും കുഞ്ഞു യാത്രികന്‍ ഉഷാറായി. ഹോട്ടെലില്‍ നിന്നും ചെക്ക് ഔട്ട്‌ ചെയ്തു സാധനങ്ങള്‍ അവിടെത്തന്നെ സൂക്ഷിക്കുവാനേല്പിച്ചു. ആ പകല്‍ കൂടി സെന്തോസ ഐലന്‍ഡില്‍ ചിലവഴിക്കാതെ കാഴ്ചകള്‍ കണ്ടു തീരില്ല എന്ന് മനസ്സിലായി. ഐലന്‍ഡില്‍ താമസിക്കുന്നവര്‍ക് ബസ്‌, മോണോ റയില്‍ സര്‍വിസുകള്‍ ഫ്രീ ആയി ഉപയോഗിക്കാം. അതിനുള്ള കാര്‍ഡുകള്‍ ഹോട്ടെലില്‍ നിന്ന് നേരത്തെ തന്നിരുന്നു. ഞങ്ങള്‍ ബസ്‌ സ്റ്റോപ്പിലേക്ക് നടന്നു. സാമാന്യം നല്ല ചൂട് ഉണ്ടായിരുന്നു. നേരെപോയത് സിങ്കപ്പൂര്‍ അക്വേറിയം കാണാന്‍ ആയിരുന്നു. നിങ്ങളില്‍ പലരും സിങ്കപൂര്‍ ടൂറിസത്തിന്റെ പരസ്യങ്ങളില്‍ കണ്ടിട്ടില്ലേ ഒരു അണ്ടര്‍ വാട്ടര്‍ ടണല്‍?. അതിവിടെയാണ്. ഞങ്ങള്‍ ചെന്ന സമയത്ത് ഡോള്‍ഫിന്‍ ഷോ തുടങ്ങാറായിരുന്നു. അത് കണ്ടിട്ടാവാം ബാക്കി കാഴ്ചകള്‍ എന്ന് തീരുമാനിച്ചു. ഞങ്ങളും കുളത്തിനു ചുറ്റുമുള്ള ഗാലറിയില്‍ ഇടം പിടിച്ചു.
ഏറെ വൈകാതെ ഗാലറി നിറഞ്ഞു. വിസിലുമായി ട്രയിനെര്‍സ് എത്തി. പിന്നീടുള്ള അരമണിക്കൂര്‍ ഏറെ രസകരമായിരുന്നു. ഒരു പക്ഷെ എന്നെക്കാളേറെ അതാസ്വദിച്ചത് കുഞ്ഞു യാത്രികനാണ്. ചിരിക്കുന്ന മുഖവുമായി ഡോള്‍ഫിനുകള്‍ കുളത്തില്‍ തിമര്‍ക്കുന്നത് മറക്കാനാവാത്ത കാഴ്ചയായി.

ഓരോ പ്രകടനവും പൂര്‍ത്തിയാക്കുമ്പോള്‍ സമ്മാനമായി ട്രൈനെര്‍ അവര്‍ക്ക് മീന്‍ കൊടുത്തുകൊണ്ടിരുന്നു. ഇടയ്ക് പ്ലാസ്റ്റിക്ക് മീനിനെ കൊടുത്തപ്പോള്‍ ഡോള്‍ഫിനുകള്‍ കാര്യം മനസ്സിലായതുപോലെ പ്രതിഷേധിച്ചത് എല്ലാവരെയും പൊട്ടിച്ചിരിപ്പിച്ചു. നൃത്തം വച്ചും, വളയത്തിലൂടെ ചാടിയും, ബോളുകളിച്ചും ഡോള്‍ഫിനുകള്‍ ഏവരുടയും മനം കവര്‍ന്നു. പിന്നീടെത്തിയ കടല്‍ സിംഹങ്ങളും രസകരമായ ചില പ്രകടനങ്ങളൊക്കെ നടത്തി.

പരിപാടി കഴിഞ്ഞപ്പോള്‍ കാശുകൊടുത്താല്‍ കടല്‍ സിംഹങ്ങളുടെ ഒപ്പം നിന്ന് ഫോട്ടോ എടുക്കാം എന്ന അറിയിപ്പ് വന്നു. എന്തായാലും കാശുകൊടുത്തുള്ള ഫോട്ടോ എടുപ്പ് വേണ്ടാ എന്ന് ഞങ്ങള്‍ തീരുമാനിച്ചു. തിരികെ അക്വേറിയത്തിലേക്ക് . അക്വേറിയത്തില്‍ ആദ്യ ശ്രദ്ധ ആകര്‍ഷിക്കുക ഗ്രേറ്റ്‌ വൈറ്റ് ഷാര്‍ക്കിന്റെ തടിയെല്ലാണ്. Jaws എന്ന വിഖ്യാത സിനിമയെ ഓര്‍മിപ്പിച്ചു അത്.

ഗ്രേറ്റ്‌ വൈറ്റ് ഷാര്‍ക്കിന്റെ താടിയെല്ല്.

മത്സ്യങ്ങളും , ഞണ്ടുകളും, നീരാളികളും അടക്കമുള്ള ഒരു വലിയ ജൈവ വൈവിധ്യം ഭൂമിക്ക് അവകാശികള്‍ ഏറെ ഉണ്ടെന്നു ഓര്‍മ്മപ്പെടുത്തുന്നു. പക്ഷെ ഞാന്‍ സ്പെയിനില്‍ കണ്ടത്രയും വൈവിധ്യം ഇവടെ ഇല്ല എന്നത് വാസ്തവം. പക്ഷെ യാത്രികയ്കും കുഞ്ഞു യാത്രികനും അതൊരു പുത്തന്‍ അനുഭവം തന്നെ ആയിരുന്നു. ചില കാഴ്ചകളെ പരിചയപ്പെടുത്താം.

പച്ചില പോലെ തോന്നിക്കുന്ന കടല്‍ കുതിര

ഭീമന്‍ ഞണ്ടിന്റെ പുറം തോടിനോപ്പം യാത്രിക

വെള്ളത്തിനടിയിലെ ഗ്ലാസ്‌ ടണല്‍ ഒരു കാഴ്ച

യാത്രികന്‍ ഗ്ലാസ് ടണലില്‍. പിന്നില്‍ സ്രാവുകള്‍

ഞണ്ടും യാത്രികനും

അവിടെ നിന്നും പുറത്തിറങ്ങി ഞങ്ങള്‍ സിലോസോ ഫോര്‍ടിലേക്ക് പോയി. അകത്ത് കയറി കാണാന്‍ നിന്നില്ല. തുറമുഖ സംരക്ഷണത്തിനായി പലയിടങ്ങളില്‍ കോട്ടയും വെടിക്കോപ്പുകളും സജ്ജീകരിക്കാന്‍ ബ്രിട്ടീഷുകാര്‍ തീരുമാനിച്ചപ്പോള്‍ കെപ്പെല്‍ തുറമുഖത്തേക്ക് പടിഞ്ഞാറ് നിന്നുമുള്ള കടല്‍ പാതയെ സംരക്ഷിക്കാനായി നിര്‍മ്മിച്ചതാണ് സിലോസോ കോട്ട.

പിന്നീട് ഞങ്ങള്‍ Luge & Skyride ലേക്കാണ് പോയത്.

ലൂജ് ആന്‍ഡ്‌ സ്കൈറൈഡ് പ്രവേശന കവാടം

ആദ്യം പോയത് ലൂജില്‍ ആണ്. തറയോടു വളരെ പതിഞ്ഞു നില്‍ക്കുന്ന യന്ത്ര സംവിധാനങ്ങള്‍ ഒന്നുമില്ലാത്ത വണ്ടിയില്‍ ചെങ്കുത്തായ വളഞ്ഞു പുളഞ്ഞ പാതയിലൂടെ അതിവേഗമുള്ള ഒരു യാത്രയാണിത്. ഹാന്‍ഡില്‍ പിന്നോട്ട് വലിച്ച് വണ്ടിയുടെ വേഗം കുറയ്ക്കുകയോ നിര്‍ത്തുകയോ ആവാം. വളരെ രസകരമായിരുന്നു ഇത്. ഏതു മുതിര്‍ന്നവരെയും കുട്ടികളാക്കുന്ന അതീവ രസകരമായ ഒരു റൈഡ്ആണിത്.

ലൂജ് അവസാനിക്കുന്നിടത്ത്നിന്നും സ്കൈ റൈഡ് തുടങ്ങുകയായി. വളരെ ഉയരത്തില്‍ വലിച്ച് കെട്ടിയിരിക്കുന്ന ഇരുമ്പ് വടത്തില്‍ ബന്ധിച്ച കസേരയില്‍ ഇരുന്ന് കൊണ്ടുള്ള ഒരു ആകാശ യാത്രയാണിത്. ഉയരത്തെ ഭയമുള്ളവര്‍ ഇതില്‍ കയറാതിരിക്കുകയാവും നല്ലത്.

ആകാശക്കസേരകള്‍

ആ ഉയരത്തില്‍നിന്നുമുള്ള സെന്തോസ ഐലന്റ്റിന്റെ കാഴ്ച മനോഹരം തന്നെ. കുഞ്ഞു യാത്രികന് ഇടയ്കിത്തിരി ഭയം തോന്നി. എന്തായാലും വലിയ പ്രശ്നങ്ങളൊന്നും കക്ഷി ഉണ്ടാക്കിയില്ല.

യാത്രികയും കുഞ്ഞു യാത്രികനും ആകാശയാത്രയില്‍

ഇനിയുള്ളത് ഐലന്റിലെ ഒരു സുപ്രധാന കാഴ്ചയാണ്. സെന്തോസ ഐലന്റിലെ മെര്‍ലയണ്‍. ഈ പോസ്റ്റുകളുടെ തലക്കെട്ടിനു നിദാനവും മറ്റൊന്നല്ല. മെര്‍ലയണിനെ കാണാതെ സിങ്കപൂര്‍ കാഴ്ച പൂര്‍ണ്ണമാവില്ല എന്നാണ് പറയുക. സിങ്കപൂരിന്റെ ഭാഗ്യ ചിന്നമായ മെര്‍ലയണിന്റെ അഞ്ചു "ഔദ്യോഗിക" ശില്പങ്ങളാണ് സിങ്കപൂരില്‍ പലയിടത്തായി ഉള്ളത്. അതില്‍ ഒന്നാണ് സെന്തോസ ഐലന്റില്‍ ഉള്ളത്.
മെര്‍ലയണിന്റെ പിന്നിലെ കഥ പരാമര്‍ശിക്കാതെ ഈ കുറിപ്പ് പൂര്‍ണ്ണമാവില്ല എന്ന് തോന്നുന്നു.

Fraser Brunner എന്ന വ്യക്തിയാണ് 1964 ല്‍ മെര്‍ലയണിനെ രൂപ കല്പന ചെയ്തത്. Fraser Brunner ന്‌ അതിനുള്ള പ്രചോദനം ലഭിച്ചതിനു പിന്നിലുള്ള കഥയ്ക് സിങ്കപൂര്‍ എന്ന പേരിനോളം പഴക്കമുണ്ട് എന്ന് തോന്നുന്നു.
സിങ്കപൂര്‍ കണ്ടെത്തിയത് മലായി രാജകുമാരനായ "സാങ്ങ് നില ഉത്തമ" നാണ്. ഒരു പുതിയ പട്ടണം പണിയാനായി സുമാത്ര ദ്വീപുകള്‍ക് സമീപത്തായി പറ്റിയ സ്ഥലം തേടി നടക്കുകയായിരുന്നു അദ്ദേഹം. ഒരു ദ്വീപില്‍ മാനിനെ വേട്ടയാടിക്കൊണ്ടിരിക്കുംമ്പോള്‍ വെളുത്ത വസ്ത്രം വിരിച്ചിട്ടതുപോലുള്ള തീരത്തോട് കൂടിയ മറ്റൊരു ദ്വീപ് അദ്ദേഹത്തിന്റെ കണ്ണില്‍ പെട്ടു. തെമാസെക് എന്ന ദ്വീപ് ആയിരുന്നു അത്. അദ്ദേഹം അങ്ങോട്ട്‌ പോകുവാന്‍ തീരുമാനിച്ചു. യാത്രക്കിടയില്‍ കപ്പല്‍ കൊടുങ്കാറ്റില്‍ പെട്ട് മുങ്ങിത്തുടങ്ങി. കപ്പലിലെ പല സാധനങ്ങളും കടലില്‍ എറിഞ്ഞെങ്കിലും കപ്പല്‍ മുങ്ങി കൊണ്ടേ ഇരുന്നു. അവസാനം രാജകുമാരന്‍ തന്റെ ഭാരമേറിയ കിരീടം കടലില്‍ എറിയുകയും കൊടുങ്കാറ്റ് അടങ്ങുകയും ചെയ്തുവത്രേ. സുരക്ഷിതനായി ആ ദ്വീപില്‍ എത്തിയ രാജകുമാരന്‍ അവിടെ വേട്ടയാടാന്‍ തുടങ്ങി. വേട്ടക്കിടയില്‍ അദ്ദേഹം കറുത്ത തലയും ചുവന്ന ഉടലും വെളുത്ത മാറിടവുമുള്ള വളരെ വേഗത്തില്‍ സഞ്ചരിക്കുന്ന ഒരു വിചിത്ര ജീവിയെ കണ്ടുവത്രെ. അത് സിംഹമാണെന്നാണ് അദ്ദേഹത്തെ ധരിപ്പിച്ചിരുന്നത്. (ഏതായാലും പിന്നീടുള്ള പഠനങ്ങളില്‍ തെളിഞ്ഞത് ആ പ്രദേശത്ത് സിംഹങ്ങള്‍ ഉണ്ടായിരുന്നില്ല എന്നാണ്. അതുകൊണ്ട് തന്നെ അദ്ദേഹം കണ്ടത് ഒരു പക്ഷെ പുലിയെ ആയിരിക്കാം എന്നാണ് നിഗമനം). എന്തായാലും രാജകുമാരന് അതൊരു നല്ല ലക്ഷണമായി കരുതുകയും ആ ദ്വീപില്‍ തന്നെ നഗരം സ്ഥാപിക്കാന്‍ തീരുമാനിക്കുകയും ചെയ്യുന്നു. അദ്ദേഹം ആ ദ്വീപിനെ സിംഹങ്ങളുടെ നാട് എന്ന അര്‍ത്ഥത്തില്‍ "സിംഗ പുര" എന്നുവിളിക്കുകയും ചെയ്തു. പിന്നീട് ആ രാജ്യം അദ്ദേഹം അമ്പതു വര്‍ഷത്തോളം ഭരിക്കുകയും ചെയ്തു. രസകരമായ കഥ അല്ലെ.

Mount Imbiah യുടെ മുകളിലാണ് സെന്തോസ ഐലന്റിലെ മെര്‍ലയണ്‍ ഉള്ളത്. 37m ആണ് ഈ ശില്പത്തിനുള്ളത്. ഇതിന്റെ മുകളില്‍ കയറാനും വായില്‍ നിന്ന് ചുറ്റുപാടും കാണുവാനുമുള്ള സൌകര്യവുമുണ്ട്.

യാത്രികനും, യാത്രികയും കുഞ്ഞു യാത്രികനും

രാത്രി കാലങ്ങളില്‍ വിവിധ വര്‍ണ്ണവെളിച്ചത്താല്‍ ഈ ശില്പത്തെ കൂടുതല്‍ സുന്ദരമാക്കാറുണ്ട് . ശില്പത്തിന്റെ ചുവട്ടില്‍ നിന്നും താഴെ ബീച്ചിലേക്ക് നീളുന്ന മൊസൈക് പാത അതീവ സുന്ദരം തന്നെ.

മൊസൈക് പാത

പാതയുടെ മധ്യഭാഗത്തുടനീളം ജലധാരയാലും പാമ്പുകളുടെയും മറ്റും ശില്പങ്ങളാലും ആകര്‍ഷണീയമാക്കിയിരിക്കുന്നു.

യാത്രികനും കുഞ്ഞു യാത്രികനും മൊസൈക് ശില്പങ്ങള്‍കൊപ്പം

അല്‍പസമയം ആ പാതയില്‍ ചിലവഴിച്ച ശേഷം ഐലന്റിലെ അവസാനത്തേതും ഞങ്ങള്‍ ഏറ്റവും ആസ്വദിച്ചതുമായ കാഴ്ച കാണാന്‍ തയ്യാറായി, "യൂണിവേര്‍സല്‍ സ്റ്റുഡിയോ".

അതീവ രസകരമായ യൂണിവേര്‍സല്‍ സ്റ്റുഡിയോ കാഴ്ചകള്‍ ഈ പോസ്റ്റില്‍ ഉള്‍പെടുത്തണം എന്ന് കരുതിയതാണ്. പക്ഷെ പോസ്റ്റ്‌ ദീര്‍ഘമായി പോവും. അതുകൊണ്ട് ആ വിശേഷങ്ങള്‍ നാലാം ഭാഗത്തില്‍ ആവാം അല്ലെ?? ദേ കണ്ടില്ലേ, അകത്ത് കയറിയാലോ !!!!!!??????

സിങ്കപ്പൂര്‍ - മെര്‍ലയണ്‍ന്‍റെ നാട്...ഭാഗം 2

2010-11-15T14:51:00.002+04:00

രണ്ടാം ഭാഗം ഇത്രയും വൈകിയതില്‍ ആദ്യം തന്നെ ക്ഷമ ചോദിക്കട്ടെ. അപ്രതീക്ഷിതമായ തിരക്കുകള്‍ കാരണമാണ് ഇത്രയും വൈകിയത്. ബ്ലോഗു വായനയും ഒരിത്തിരി മുടങ്ങിയിരുന്നു എന്ന് പറയാതെ വയ്യ. ഇനി ഞാന്‍ പൂര്‍വാധികം ഉഷാറായി നിങ്ങളുടെ കൂടെ ഉണ്ടാവും. അപ്പൊ തുടരാം...

ഒന്നാം ഭാഗം ഇവിടെ വായിക്കൂ

പിറ്റേന്ന് അതിസുന്ദരമായ ഒരു പ്രഭാതത്തിലേക്കാണ് ഞാന്‍ ഉണര്‍ന്നത്. എന്നും മൊബൈലിലെ അലാറം കേട്ടുണരുന്ന ഞാന്‍ അന്നുണര്‍ന്നത് ഒരു പുതിയ ശബ്ദം കേട്ടുകൊണ്ടാണ്. ശബ്ദത്തിന്‍റെ ഉറവിടം തേടി ബാല്‍കണിയില്‍ ഇറങ്ങിയ ഞാന്‍ കണ്ടതോ താഴത്തെ നിലയിലെ ബാല്‍കണിയുടെ കൈവരിയില്‍ ഇരുന്നു കൂവുന്ന ആണ്‍ മയിലിനെ.

മയിലിനെ വിട്ടു മുഖമുയര്‍ത്തിയ എന്നെ തഴുകാന്‍ കടലിന്റെ ഗന്ധവും പേറിഎത്തിയ ഇളം തെന്നല്‍. അങ്ങ് ദൂരെ പ്രഭാത സൂര്യന്‍ ചാര്‍ത്തിക്കൊടുത്ത അരുണിമ തുടച്ചുനീക്കാന്‍ മടിച്ചു നില്‍കുന്ന ശാന്തയായ കടല്‍. അവളുടെ മാറില്‍ നങ്കൂരമിട്ടിരിക്കുന്ന ചെറുതും വലുതുമായ യാന പാത്രങ്ങള്‍.

ഒരു വര്‍ഷത്തില്‍ ഏറിയ ദിവസവും കോണ്‍ക്രീറ്റ് കാടിനു നടുവില്‍ വാഹനങ്ങളുടെ ഇരമ്പലില്‍ കണ്ണ് തുറക്കുന്ന എന്റെ പ്രഭാതങ്ങള്‍....ആ എനിക്ക് അന്നത്തെ പ്രഭാതം പകര്‍ന്നു തന്ന ഊര്‍ജ്ജം അവര്‍ണ്ണനീയം. ദിനച്ചര്യകള്‍കും പ്രഭാത ഭക്ഷണത്തിനും ശേഷം ഞാന്‍ മീറ്റിംഗില്‍ പങ്കു കൊണ്ടു. യാത്രിക അന്നും കൂട്ടുകാരിയോടൊപ്പം കറങ്ങാനിറങ്ങി. ഇന്ന് ഓച്ചാര്‍ഡ്‌ റോഡിലാണ് അവര്‍ പോയത്. സിങ്കപ്പൂരിലെ തിരക്കേറിയ വിപണന കേന്ദ്രങ്ങളില്‍ ഒന്ന്. എന്‍റെ മുന്‍ യാത്രകള്‍ എനിക്ക് സമ്മാനിച്ച ഓച്ചാര്‍ഡ്‌ അനുഭവങ്ങള്‍ ഞാനിവിടെ പങ്കുവെക്കാം.

ഓച്ചാര്‍ഡ്‌ റോഡു യാത്രയില്‍ യാത്രിക കണ്ടത്

അന്ന് സിങ്കപൂരില്‍ പോയപ്പോള്‍ എന്റെ രണ്ടു കസിന്‍സിന്റെ കൂടെയാണ് ഓച്ചാര്‍ഡ്‌ റോഡില്‍ പോയത്. ഷോപ്പിങ്ങിനു പറ്റിയ സ്ഥലമായത് കൊണ്ട് ധാരാളം ടൂറിസ്റ്റുകള്‍ ഇവിടെ എത്തുന്നു. ഞങ്ങള്‍ കുറച്ചുനേരം തെരുവുകളിലൂടെ കറങ്ങി നടന്നു. പിന്നെ ഞങ്ങള്‍ പോയത് അവിടുത്തെ (സു ? കു?) പ്രസിദ്ധ ചുവന്ന തെരുവ് കാണാന്‍ വേണ്ടിയാണ്. ഓച്ചാര്‍ഡ്‌ റോഡില്‍ നിന്ന് ഞങ്ങള്‍ മെട്രോയില്‍ കയറി "ഗെലാങ്ങില്‍" പോയി. സിങ്കപൂരിലെ എണ്ണപ്പെട്ട ചുവന്ന തെരുവകളില്‍ ഒന്നാണ് ഗെലാങ്ങില്‍ ഉള്ളത്.വേശ്യാ വൃത്തി സിങ്കപൂരില്‍ നിയമവിധേയമാണെന്ന് (ചില സ്ഥലങ്ങളില്‍ മാത്രം) അറിയാമല്ലോ. വീഡിയോ ക്യാമറ ഞാന്‍ ഓഫ് ചെയ്തു ബാഗില്‍ വച്ചു. ആരെയും ശ്രദ്ദിക്കാതെ ഞങ്ങള്‍ ആ തെരുവുകളിലൂടെ നടന്നു. മിക്കവാറും വീടുകളുടെ മുന്നില്‍ ചന്ദനത്തിരിയും മെഴുകുതിരിയും ചൈനീസ് അലങ്കാരങ്ങളുമൊക്കെയായി ബുദ്ധ ക്ഷേത്രങ്ങളുടെ രൂപമാത്രികയിലുള്ള കൊച്ചു കൂട് വച്ചിരിക്കുന്നു. ചുവന്ന അലങ്കാരങ്ങളും ചുവന്ന വിളക്കുകളും എല്ലാ വീടിനും കാണാം. ചിലയിടങ്ങളില്‍ കണ്ണാടിക്കൂട്ടില്‍ വിക്ടറി സ്റ്റാന്റിനെ അനുസ്മരിപ്പിക്കുന്ന പടികളില്‍ സ്വയം പ്രദര്‍ശിപ്പിക്കുന്ന സുന്ദരികള്‍. ഇടവഴികളിലൂടെ ആരുടെയും ശ്രദ്ദ ആകര്‍ഷിക്കാതെ ഞങ്ങള്‍ നടന്നു. ഒരു തെരുവിലെത്തിയപ്പോള്‍ കസിന്‍ പറഞ്ഞു ഇവിടെ ഉള്ളവരെ ഒന്ന് ശ്രദ്ദിച്ചോ എന്ന്. ഞങ്ങള്‍ ആ തെരുവും കടന്നു പുറത്തെത്തി. ശ്രദ്ദിക്കണം എന്ന് പറഞ്ഞെകിലും എനിക്ക് ഒരു പ്രത്യേകതയും തോന്നിയില്ല. പുറത്ത് അവിടെയും ഇവിടെയുമായി ഇരുന്ന എല്ലാവരും സുന്ദരികള്‍ തന്നെ ആയിരുന്നു. പുറത്ത് കടന്നപ്പോള്‍ കസിന്‍ ചോദിച്ചു എന്തെകിലും പ്രത്യേകത തോന്നിയോ എന്ന്. ഞാന്‍ പറഞ്ഞു എനിക്കങ്ങനെ ഒരു പ്രത്യേകതയും ശ്രദ്ദയില്‍പ്പെട്ടില്ല.അപ്പോഴാണ് പുള്ളി എന്നെ ഞെട്ടിച്ചത്. അവരെല്ലാം ഹിജഡകളാണത്രേ. അവിശ്വസനീയം, മുംബയിലും മറ്റും കാണാറുള്ളവരെ പോലെയല്ല ഇവര്‍, എല്ലാവരും അതീവ സുന്ദരികള്‍. ആ തെരുവുകളെ പറ്റി നല്ല അഭിപ്രായമല്ലാത്തതിനാല്‍ ഒരിത്തിരി ഉള്‍ഭയം ഉണ്ടായിരുന്നു, പക്ഷെ ഒരു പാട് കേട്ടിട്ടുള്ള ആ തെരുവ് കാണണം എന്ന ആഗ്രഹം ഭയത്തെ ജയിച്ചു. പുറത്തെത്തിയപ്പോള്‍ അങ്ങനെ ഭയപ്പെടാന്‍ മാത്രം ഒന്നും തന്നെ ഇല്ല എന്നെനിക്കു തോന്നി.

പിന്നെ ഞങ്ങള്‍ ഒരു പബ്ബില്‍ കയറി " ഒന്ന് രണ്ടു നാരങ്ങ വെള്ളം" കുടിച്ചു. അന്തരീക്ഷം തീര്‍ത്തും ബഹളമയം.ബഹളങ്ങള്‍ എനിക്ക് മടുത്തു തുടങ്ങിയിരുന്നു. അതുകൊണ്ട് ഏറെ വൈകിക്കാതെ അവിടെ നിന്നിറങ്ങിയ ഞങ്ങള്‍ നൈറ്റ്‌ സഫാരി കാണാന്‍ സിങ്കപ്പൂര്‍ സൂ യിലേക്ക് പോയി . അതിന്റെ ഒരു ചെറുവിവരണം വഴിയെ തരാം. തല്‍കാലം തരിച്ച് ഇത്തവണത്തെ യാത്രയിലെക്കുവരാം.

വളരെ രസകരമായ ഒരു പരിപാടിയായിരുന്നു മീറ്റിങ്ങിന്റെ അവസാന ദിവസമായ അന്നത്തെ സായഹ്നത്തിലെക്കായി Phontech ഒരുക്കിയിരുന്നത്. ബോട്ടില്‍ ഒരു യാത്ര...ഇഷ്ടം പോലെ നാരങ്ങ വെള്ളവും, രസകരമായ കളികളും ഒക്കെയായി ഗംഭീരമായിരുന്നു ആ സായാഹ്ന യാത്ര. ഞങ്ങള്‍ യാത്ര ചെയ്ത ബോട്ട് ദേ താഴെ

ദേ താഴെ കാണുന്ന നാരങ്ങ വെള്ളം കുപ്പി Phontech സുഹൃത്തുക്കള്‍ നോര്‍വേയില്‍ നിന്നും കൊണ്ടുവന്നതാണ്.

അതിനു രസകരമായ ഒരു വശവുമുണ്ട്. ഈ നാരങ്ങ വെള്ളം വില്പനയ്ക്ക് തയ്യാറാവുന്നതിനു മുന്‍പ് ഇത് ഭൂമധ്യരേഖ മുറിച്ചു കടക്കണം. എന്നാലെ അതിന്റെ പാകം പൂര്‍ണമാവുകയുള്ളത്രേ. അതിനായി ബാരലില്‍ നിറച്ച നാരങ്ങ വെള്ളം കപ്പലില്‍ കയറ്റിവിടുന്നു. ഭൂമധ്യരേഖ മുറിച്ചു കടന്ന് കപ്പല്‍ നോര്‍വേയില്‍ തിരിച്ചെത്തുന്നു. അതിനു ശേഷമാണ് കുപ്പികളില്‍ നിറയ്ക്കുന്നത്. ഏതു കപ്പലിലാണോ ഭൂമധ്യരേഖ മുറിച്ചു കടക്കുന്നത്‌ ആ കപ്പലിന്റെ പേര് കുപ്പിയില്‍ ആലേഖനം ചെയ്യുകയും ചെയ്യും. കണ്ടില്ലേ കുപ്പിയില്‍ എഴുതിയിരിക്കുന്നത് "M.V TAMESIS".

എന്ത് തന്നെയായാലും നാരങ്ങവെള്ളം കുടി ആരോഗ്യത്തിനു ഹാനികരമാണെന്നാണ് എന്‍റെ വാദം. കുറച്ചു നാരങ്ങവെള്ളം അകത്ത് ചെന്നപ്പോഴാണ് എനിക്കാ ബോധോദയം ഉണ്ടായത്. അങ്ങനെ പരിപൂര്‍ണ്ണ നാരങ്ങവെള്ള നിരോധനത്തിനായി ശക്തിയുക്തം വാദിക്കുന്ന യാത്രികനെ താഴെ കാണാം.

എന്തടൈ....നാരങ്ങവെള്ളം തീര്‍ന്നോ????

ഞങ്ങളുടെ വലിയ ബോട്ടിനരുകിലായി മറ്റൊരു ചെറിയകപ്പല്‍ ഉണ്ടായിരുന്നു. അതിന്റെ പടം ദാണ്ടേ താഴെ

കൊച്ച് കൊച്ച് മത്സരങ്ങളും, കളികളുമായി അങ്ങനെ ആ മനോഹരമായ രാത്രിയാത്ര അവസാനിച്ചു. ഞങ്ങള്‍ എല്ലാവരോടും വിടപറഞ്ഞു. നാളെ തൊട്ട് ഞങ്ങളുടെ സിങ്കപ്പൂര്‍ മെയിന്‍ ലാന്‍ഡ് യാത്ര തുടങ്ങുകയായി.

ഇനി ഇത്ര വൈകില്ല. തുടര്‍ യാത്ര വിവരണങ്ങളുമായി ഞാന്‍ എത്രയും പെട്ടന്ന് വരാം. കാത്തിരിക്കില്ലേ.....

കാത്തിരുന്ന സന്തോഷം....

2010-10-09T09:09:00.000+04:00

പ്രീയ സ്നേഹിതരെ ഈ സന്തോഷം നിങ്ങളോടല്ലാതെ മറ്റാരോടാണ് പങ്കുവെക്കുക...അങ്ങനെ കാത്തു കാത്തിരുന്ന അതിഥി മിനിഞ്ഞാന്ന് എത്തി. തന്റെ കുഞ്ഞനുജത്തിയെ, നക്ഷത്രങ്ങളുടെ ലോകത്തില്‍ നിന്നും അനിക്കുട്ടന്‍ കണ്‍നിറയെ കാണുന്നുണ്ടാവും.
ഞങ്ങളുടെ വേദനയില്‍ പങ്കുചേര്‍ന്ന എല്ലാവരെയും ഈ സന്തോഷവും അറിയിക്കാതെ വയ്യ
അനിക്കുട്ടനെ അറിയാത്തവര്‍കായി...അനിക്കുട്ടന്‍ ഞങ്ങളുടെ ഹൃദയത്തില്‍ ജീവിക്കുന്നു
സസ്നേഹം
ഒരു യാത്രികന്‍